“Uit de Amerikaanse school geklapt” – The Ex’pression Years – 62

Schokkend nieuws inzake Craig Deonik. Internet hits gaan door het dak. Onze allereerste HR Manager gaat terug naar Europa.

“Peter speaking,” tetter ik in de hoorn. “Byron here,” klinkt het timide aan de andere kant. Byron is de jonge techneut die met Craig Deonik meekwam en ‘tijdelijk’ bij hem introk. In de wandelgangen wordt, niet eens fluisterend meer, gesproken over Craig’s schandknaap, ook door de studenten. Niet te onderdrukken na het gevalletje met de naaktfoto’s. “Wassup, Byron,” vraag ik kortaf. Het antwoord verbijstert me: Craig is dood. Na wat doorvragen krijg ik er uitgepeuterd dat Craig zich nooit heeft laten opnemen voor de hartklep operatie, maar eigenlijk aan het ‘moonlighten’ was. Beunhazen dus, terwijl hij nog in een soort van privé arbeidsongeschiktheidsverzekering liep. Hij werd bij een educatieve beurs, lopend met een doos catalogi onder zijn arm, getroffen door een fatale hartaanval, viel en was op slag dood. Zo, die komt binnen, 50 jaar oud slechts.

Wel merk ik dat Byron, ofschoon hij het er moeilijk mee heeft, ook iets van boosheid ventileert omdat Craig zo eigenwijs was. Ik wens hem veel sterkte en licht iedereen in. Er valt een stilte. Ondanks het naaktfoto schandaal, waarna onze wegen zich scheiden, mag Craig toch aangemerkt worden als architect van onze eerste marketing successen. Gary steekt nog even z’n hoofd om de deur voordat hij naar huis gaat: “moonlighting, eh?” Op zich is dat ook het onderdeel dat me bezig houdt; wat bezielt een mens met zulke serieuze hartklachten om z’n leven op het spel te zetten voor wat extra geld? We zullen het nooit weten. Ik ben tegen m’n gewoonte in vrij kortaf tegen de Silent Planet boys John-Erik en Loyd, die bezig zijn om de Ex’pression werving video af te ronden. “Better luck tomorrow guys,” laat ik ze weten, alvorens in m’n auto te stappen om Vincent Vaillant en z’n vriendin Renate op te halen van SFO. Vincent, geluidstechnicus bij Golden Earring, hebben Astrid en ik leren kennen tijdens de illustere cruisetrip rondom het WK voetbal 1990.

Zijn vriendin, de aantrekkelijke Renate, heeft inmiddels met financiële ondersteuning van Vincent een goedlopende modezaak in Hilversum opgebouwd.

Archieffoto Renate

Ze hebben elkaar leren kennen bij diverse optredens van Golden Earring, waar Renate een fanatiek fan van is. Het is grappig om ze aan te zien komen, Renate een halve kop groter dan Vincent, al doende hun bijnaam de ‘Beauty and the Beast’ eer aandoend. In ieder geval verheug ik me op een puur Nederlands weekend met hen na alle Amerikaanse poespas. De begroeting is hartelijk. Onderweg naar Walnut Creek besef ik inmiddels zo gewend te zijn aan deze rit dat ik de naderende skyline van San Francisco pas opmerk nadat Renate en Vincent daar enthousiast op reageren. Of de twee lagen van de Bay Brug, waardoor je onderop 5 banen richting Oakland/Emeryville/Berkeley rijdt, en bovenop idem terug naar San Francisco. Astrid wacht ons op met lichte verteringen, immers, je bent niet helemaal fris meer na zo’n vlucht van ruim 10 uur. Helaas kan ik er morgen niet bij zijn want dan dient de Ex’pression video gefinaliseerd te worden. Tevens dienen de voorbereidingen plaats te vinden voor de 38 nieuwe studenten die we maandag verwachten. Wanneer je zoals Vincent een eeuwigheid in de ‘Rock and Roll’ scene leeft, dan begrijp je dat helemaal. Daarnaast kunnen ze dan even van de jetlag bekomen. En uiteindelijk hebben ze meer aan Astrid als gastvrouw dan aan mij! Moet ik erbij zeggen dat ik erop aas om Golden Earring ‘live’ bij Ex’pression te hebben in onze Meyer Sound Performance Hall. Voor 200 luisteraars bijvoorbeeld van klassiek rockstation K-ROCK, waar onder anderen ‘Radar Love’ regelmatig gedraaid wordt. Dat zet ik voorzichtig bij Vincent in de voorwas, ook al omdat de studenten die gespecialiseerd zijn in ‘live music’ naast amateurbandjes ook mee moeten draaien met professionals. Tevreden rij ik vrijdagmorgen in alle stilte naar Emeryville. Om in de stemming te komen draai ik de CD ‘The Naked Truth’ die Vincent me gegeven heeft.

Mee neuriënd op de akoestische rock van Golden Earring kom ik bij Ex’pression aan, waar John-Erik en Loyd alle opname apparatuur al geïnstalleerd hebben. Het wordt een race tegen de tijd omdat de Silent Planet boys een middagvlucht naar Orlando hebben. Tot mijn verbazing is ook Gary in alle vroegte van de partij. Belangrijk omdat hij het meeste verstand heeft van de studio’s en opnameapparatuur. De sfeer tussen ons is sinds onze millennium ‘Full Sail’ twistappel redelijk onderkoeld gebleven, hetgeen niet verbeterd is na het bericht over het onverwachte heengaan van Craig Deonik. Ik neem me voor om daar niets over te melden in mijn ‘Weekly Update’. Eckart wil daar überhaupt niets van horen en Bram kan het gebruiken om zich nog dieper bij ons in te graven. Dat gaat niet goed samen met wat we volgende week voor de boeg hebben, wanneer maandag de nieuwe studenten beginnen. Vervolgens onze blitzkrieg dinsdag en woensdag naar New Orleans, waar Gary en ik NATPE bijwonen. Dat is dé show waar alle business rondom TV series, merchandise, acteurs en nieuwigheden geïntroduceerd wordt. Voor ons een uitgelezen mogelijkheid om onze nieuwe lichting van afgestudeerden te introduceren. Gary en ik moeten dan wel door één deur kunnen. Ik verman me en complimenteer Gary met zijn “in depth knowledge”. “That’s what I do best, Pete,” antwoordt hij met een grijns van dankbaarheid. Ja, ja, ik weet het, stroop werkt beter dan azijn, maar die zelfbeheersing valt niet altijd mee. Na de sessie afgerond te hebben, gaat eenieder zijns weegs. In ieder geval verheug ik me op een Hollands weekend. Maandagmorgen 24 januari. De rit van Walnut Creek naar Emeryville, zo’n half uur, afhankelijk van het verkeer, geeft altijd genoeg tijd om wat na te denken over wat achter je ligt. En ja, het weekend was best super, weer 100% Nederlands kunnen lullen, maar ‘no way’ dat we jaar in jaar uit ‘Pier 39’, ‘Fisherman’s Wharf’, ‘the Embarcadero’, et cetera met inkomende gasten kunnen blijven bezoeken. Dan kunnen we net zo goed touroperators worden. Astrid en ik hebben besloten om in ieder geval een soort van leidraad voor visite in de gastenkamer te plaatsen. Aangekomen bij Ex’pression overvalt me weer dat gevoel dat we hier ‘goud’ in handen hebben, niet alleen ‘businesswise’, maar ook met datgene wat jonge mensen hier leren die helemaal geen zin hebben in boekhouden of iets dergelijks, maar artistiek zijn en hier hun ei kwijt kunnen.

Eerlijk is eerlijk, ieder keer wanneer ik de afslag naar ons gebouw neem, voel ik een groot gevoel van trots in me naar boven borrelen. Het goede voorgevoel was er al, maar Gary en ik worden niet teleurgesteld in deze frisse nieuwe aanwas van studenten. Ze hebben er zin in, en wij ook. Onze open deur politiek spreekt hen zeer aan, en ook de manier waarop we frank en vrij alle vragen beantwoorden. Teruglopend naar kantoor voel ik weer de positieve energie die door m’n aderen vloeit. Heerlijk. De middagbijeenkomst met het ‘admission’ team onder leiding van de energieke Yee Ju Lin geeft me de gelegenheid hen te feliciteren met de behaalde resultaten, en Yee Ju in het bijzonder. Wel maak ik me zorgen dat het toch moeilijker blijkt dan gedacht om studenten aan te werven buiten het ‘seizoen’, de traditionele september datum. Ik vraag hen me te overdonderen met frisse gedachten daaromtrent. Voordat ik naar huis ga vergewis ik me ervan dat de hits op onze site nog steeds dezelfde opwaartse trend hebben: van 20.000 de eerste week van het jaar zijn we inmiddels opgeschoten naar ver over de 30.000 per week. Wat een opkikker. Ook nog even langs bij Michael Huang, onze eerste HR manager, die volgende maand terugkeert naar Duitsland en ons enorm door de eerste fase heen geholpen heeft. Juridisch geschoolde Amerikaanse Duitser en de echtgenoot van Sandra, mijn assistente bij Arcade in Düsseldorf. Niets beter dan vertrouwde betrouwbare mensen om je heen te hebben wanneer je opstart. Nu echt naar huis want morgen wacht een vroege vlucht naar New Orleans via Dallas. In New Orleans wacht ons dan nog een avond afspraak met Phil Cohen, de producent van UltiFox.

Volgende week: een dubbele Bloody Mary met Gary in Dallas. Weer een groots artikel. Eckart en Bram ‘in da Ex’pression house’.