Zwalkend van Gijp naar futurologen, Sparta en Singhs zus Sieta

Diverse malen reeds vroeg men naar mijn mening inzake het “Renate” van der Gijp verhaal. Helaas, ik heb het niet gezien omdat ik sinds een week of wat niet meer naar het programma kijk.

clip_image002

De laatste maal kreeg ik zo’n déjà vu gevoel, net alsof ik naar de zoveelste zouteloze herhaling van een ooit vernieuwend programma zat te kijken. Van der Gijp die z’n hand legt op die van speelbal Kraay Jr en fleemt “weet je Hansie, dat ventje kan lekker dribbelen, maar zou eens de bal af moeten geven”. Of “Johan, dat mannetje kan er geen kloten van”. Maar veelal gaat het niet over voetbal, maar meer over ranzige randzaken. Toen Hans Kraay Jr in die betreffende uitzending vertelde dat z’n dochter indertijd met een rugby speler omging, sprong Van der Gijp er bovenop: “zo, die had zo’n twee bij twee bovenop op haar, lekker zeg!”. En die Kraay Jr maar schaapachtig lachen. Terug in de tijd: Kraay Sr kwam begin 90-er jaren bij ons in Loosdrecht nog wel eens een pannenkoekje illegaal (want verbod van zijn geliefde Lya) meeprikken. Maar, zoals ik de oude Kraay heb leren kennen, wat zou die man zich geschaamd hebben over zijn zoon Hansie die z’n kleindochter zo liet bevlekken door vuilbek Gijp. Dus ja, de “Renate” uitzending was een normaal vervolg van een programma dat door 700.000 mensen bekeken wordt en dus RTL7 profitabel. Het enige dat me verwondert is dat lieden als Gijp en Derksen die Jan en alleman grijnzend afbranden, zelf geen spetter kritiek kunnen velen. Nu we toch bezig zijn, even naar het duo Vermeend/Van Rijbroek, die al lekker knippend en plakkend onderstaand boek bijeengesprokkeld hadden.

clip_image004

Daar is al genoeg over te doen geweest (plagiaat), net als over de onzin uitkramende Rian van Rijbroek. Wel moet me van het hart dat sommige ‘deskundigen’ die opduiken bij de gekende praatprogramma’s soms een vakblad meer gelezen hebben dan de argeloze kijker. Wanneer je maar de juiste lectuur ontvangt, dan is het mogelijk om er dapper de deskundige mee uit te hangen. U bent gewaarschuwd! Nu even naar een bijzondere gebeurtenis…..tromgeroffel….voor het eerst in –zou niet weten hoe lang- zaten er twee Spartanen in het VI-elftal van de week.

clip_image006

Dikke pluim voor Advocaat die de door Pastoor afgeschreven Chabot naar dit niveau getild heeft. Vanavond PSV inpakken, echt, het zou me niet verbazen! En buiten mijn trouwe compaan broer Rob, zijn ook zoon Rick en kleinzonen Rico en Felix aanwezig om dit te aanschouwen. Zie de selfie op facebook vanavond! Ondertussen gaan Bo-Peter en Klaas Kroezen (CEO WUA) dapper door in Californie met het werven van klanten.

clip_image008

In het kader van geheimhouding kan ik helaas niet mededelen om welk bedrijf het gaat. Libelle 8 (t/m 14 februari):

clip_image009

clip_image011

Aangrijpend verhaal met name omdat het binnen de familie ook tot een scheuring heeft geleid. Nu de paroolzitting van Jaitsen naderbij komt (september), en met de wetenschap dat dit artikel qua inhoud ook enigszins gedateerd is, doet het deugd om te vermelden dat er op dit moment zeker lichtpunten zijn. Volgende week gaan we Sieta persoonlijk op de hoogte stellen van de laatste ontwikkelingen en hopelijk een beetje blij maken. Ruurlo, here we come!

#2 gaat het land verlaten, die dekselse Advocaat en Singh’s penvriendin!

Het moment komt razendsnel nader; volgende week vrijdag vertrekt Bo-Peter voor een carriere met WUA naar Californie. Kijk even naar www.wuaglobal.com om er achter te komen wat hij gaat opzetten. Dan dienen de momenten, zoals een paar maanden geleden toen alle 5 boys bijeen waren voor een feestelijk evenement, gekoesterd te worden.

clip_image002

Van links naar rechts Ivar, tijdelijk verblijvend in Rotterdam (waar zal hij na z’n studie heengaan?), de ingevlogen firefighter Kaj, die samen met broer Bo-Peter een heel fijn huis in Concord gaat bewonen, onze Haagsche jurist Eric, Bo-Peter zelf en uiterst rechts nestorbroer Rick, woonachtig te Beinsdorp. Persoonlijk denk ik dat ik naast dat mooie vijftal niet misstaan zou hebben. Toch?! Maar wat een rijkdom! Even snel naar Sparta en natuurlijk die dekselse Dickie. Weliswaar werd er zondag niet gewonnen, maar de hand van de kleine generaal was zichtbaar merkbaar. Morgen dus de broedermoordwedstrijd tegen Excelsior. De selfie van broer Rob en mij kan weer tegemoet gezien worden. Binnenkort kan eveneens een ander belangrijk Laanenmoment tegemoet worden gezien:

clip_image003

Trots op mijn vrouw die alle pessimisten die twijfelden of ze op haar leeftijd (“Halloooooo”) nog wel aan de bak zou komen. Welnu, zij stapt dapper vanuit een vaste baan (“Halloooooooooo”) haar eigen toko in. En ik ga aan de haal met de titel CBO, oftewel Chief Baby Officer. Let op, there is no business like baby business! Zegt het voort! Dinsdag was er een housewarming party (apero) bij een van de nieuwkomers in ons prachtige Mijndengebied. En gezellig dat het was! Bijna alle vaste bewoners waren er, varieerend in leeftijd van in de dertig tot *slik* begin 70. Toen ik die begin veertigers zo hoorde, met al hun energie, dacht ik wat deden wij in die tijd. Terug naar 1988. Astrid en ik waren in 1987 getrouwd, ik in de veerig gedoken, Astrid piepjong. Welnu, nadat ik de activiteiten, reizen eigenlijk, op rij had gezet, viel alsnog een deken van vermoeidheid over me. Reis met ons mee: we begonnen het jaar in Sauerland, waarna ik eind van de maand Parijs aandeed in mijn hoedanigheid van Voorzitter KNBSB. 10 februari bezochten we Youp van ‘t Heck met een show die de oudjaarsconference 2017 deed verbleken. 27 februari week met de familie skieen in Kitzbuhel. Fantastische sneeuw. 13 april naar de NBI show in Londen. Gedurende de maand april hier en daar wat ‘eerste’ ballen gooien en aandacht voor het NOC. 5 mei naar Rodos met de schoonouders die hun luchtdoop kregen. 12 juni togen Astrid en ik naar San Francisco ter promotie van het filmprogramma ‘Book One’. En passant deden we Colorado en New York aan. Ter ontwikkeling van base- en softball in de Oostbloklanden 23 juni naar het voormalige Tsjechoslowakije. 15 juli korte trip naar Londen voor een sportshow. De Haarlemse Honkbalweek klopte in augustus luidruchtig aan de deur.

clip_image005

Vervolgens 19 augustus naar Rome voor de internationale congressen van de Europese- en wereldbond, waarna het WK honkbal op diverse plaatsen in Italie plaatsvond.

clip_image006

Leuk is natuurlijk dat Astrid er bijna altijd bij was. Geinig was om te constateren dat ik ook af en toe naar de kapper ging! 15 september voor een van de grootste evenementen in ons leven naar Seoul, waar we tijdens de Olympische Spelen ons Nederlandse team morele steun verleenden, en er uiteraard weer vergaderd werd.

clip_image008

*Ontvangst door de Koreaanse jeugd, met rechts Ron Jaarsma, sponsor Mr. Cocker HCAW* Het zou het begin van het einde van NOC voorzitter Vonhoff worden en Nederland behaalde een eervolle 5e plaats. We sloten ons sportieve jaar af met een trip naar Taiwan, waar het Nederlands team, met veel jonkies, deelnam aan een groot internationaal toernooi.

clip_image009

*De ontvangst in Taiwan was groots* Nu begrijpen we die veertigers beter! Over naar Alkmaar waar 28 januari het boek ‘Thuis’ van Margreet Bootsma gepresenteerd wordt dat zal gaan over de re-integratie van gedetineerden in de maatschappij. Het bijzondere aan Margreet is dat ze alle opbrengsten van dit boek, haar vierde alweer, ter beschikking stelt voor goede doelen.

clip_image010

Na het artikel over Jaitsen Singh in de Volkskrant gelezen te hebben, heeft ze besloten hem regelmatig te schrijven met opbeurende taal. Jaitsen schrijft haar regelmatig terug en dat is in een woord geweldig! We hebben ons streefbedrag van €60.000,- overschreden en er komt nog wat aan. Maar, de kosten zullen hoog zijn en het moet dit jaar gebeuren, dus……wanneer er nog wat gemist kan worden, ga dan naar https://www.geef.nl/nl/actie/maak-het-verschil-voor-jaitsen-singh/donateurs

Een KerstLuim beginnend met Sparta, in het midden kennisvisum oplossingen, en eindigend met Jaitsen Singh in de kerstboom

Nou, nou, had ik vorige week nog geschreven dat (de inkt was nog niet droog zeiden we vroeger) ook met een Pastoor bidden niet helpt en hopla, weg was hij. De grootste nederlaag thuis ooit was dan ook niet aan te gluren en kostte hem zijn kop! 

image

Echter, als jochie van 12, en toen was Sparta nog goed, speelden ze thuis tegen DOS, het huidige FC Utrecht, en scheelde het ook niet veel. Ik stond achter het doel, jongenstribune, en gruwde nog meer dan afgelopen zondag. 13 oktober 1957: Sparta – DOS 1-7           Jayne Mansfield bezocht Nederland vanwege haar hoofdrol in ‘The Girl Can’t Help It’, die in de bioscopen draaide. Zij verrichtte de aftrap op Spangen, waarbij ze vooraf de beide aanvoerders een zoen gaf. De foto van Jayne met DOS-doelman Frans de Munck haalde de eeuwigheid, maar haar kus met Rinus Terlouw blijft bij de Sparta-fans voor altijd verbonden met de grootste thuisnederlaag in de Eredivisie. Sparta kwam nog wel met 1-0 voor, maar daarna regeerde chaos in de Rotterdamse defensie. Zoals vorige week zondag tegen Feyenoord, maar in 1957 met een begrijpelijker oorzaak!

image In het midden Denis Neville, waar ook een tribune naar vernoemd is, en die het jaar daarna als trainer met Sparta landskampioen werd *snif* Vanwege mijn regelmatige bijdragen op LinkedIn vroeg men mij om mijn ‘Big Idea’ voor 2018 op LinkedIn vast te leggen. Mijn Nederlandse vertaling: “Over mijn ‘Big Idea’ voor 2018 gesproken heb ik het gevoel dat mijn geliefde Amerika, en met name Californie, me een tweezijdig zwaard heeft overhandigd. Enerzijds zou ik alle kenniswerkers (H-1B visum) die afgewezen zijn in de V.S., soms wegens triviale redenen, willen uitnodigen om zich tot Nederland te keren, waar we ook een tekort hebben aan kenniswerkers. Nederlandse regering, even bij de les blijven nu! Anderzijds zal ik de V.S. ondersteunen door financieel gezonde innovatieve Nederlandse bedrijven te begeleiden naar de V.S., die ook nog eens Amerikanen zullen aannemen. Ergo, we maken zowel Amerika als Nederland ‘great again’”.

image Daarom is het ook goed om ‘They’re coming to America’ van Neil Diamond (klik hier America ) niet alleen te beluisteren op YouTube, maar ook de plaatjes te bekijken die erbij horen. Dankzij deze immigranten is Amerika groot geworden. Kerstmis, ook het feest van vergiffenis. Daarom vergeef ik publiekelijk onderstaande figuren. Het kostte me moeite, maar a la, het is kerstmis!

image Een springlevend kerstkind huist onder dit dak, en ik ben de geluksvogel die haar 1e kerstdag als eerste mag feliciteren!

image Astrid straalt nu al bij dit vooruitzicht! Echter, bij al deze blijdschap denk je toch, hoe zouden die makkers bij BuZa zich voelen die Jaitsen Singh zo in de steek hebben gelaten? Mijmeren ze erover bij de kerstboom, of het stalletje, lekker genietend van een kerststol en een glaasje rode wijn. Wat denk je, zouden ze deze gedachte van Singh in hun hoofd hebben?

image Zij moeten toch ook dit gezicht willen zien, Singh, glunderend wanneer hij na zo’n 35 jaar onschuldig gevangen te hebben gezeten de gevangenis verlaat. Het is aan de huidige BuZa staf om dit te bewerkstelligen. Echter, met de kerstgedachte in het achterhoofd, we zijn nog steeds niet aan ons streefbedrag toe, dus…..klik en stort: https://www.geef.nl/nl/actie/maak-het-verschil-voor-jaitsen-singh/donateurs

Een Laanen huwelijk in 2017, en een in 1987, de Slapjanus award update en Singh wrap up

Wat een mooi huwelijk vierden we j.l. donderdag op het strand van Scheveningen van zoon Eric en schoondochter Mody. Gezegend weer en goede stemming. Wat wil een mens nog meer? Alhoewel de officieele foto’s nog vrijgegeven dienen te worden, wil ik toch denken aan 4 november 2014 samen bij het wijnkasteeltje Viansi in Sonoma. Toen reeds zag ik er een huwelijk in! Wat me nogal beroerde was niet alleen de trots van alle ouders, maar ook de saamhorigheid die het teweegbracht tussen gescheiden ouders. Mooi! Zoon Bo-Peter kweet zich als ceremoniemeester voorbeeldig van zijn taak. Even weer terug naar 1987 toen Astrid en ik elkaar het jawoord gaven in Kasteel Sypesteyn te Loosdrecht.

clip_image004

En ja, die zwarte kat deed ons niks, integendeel, bracht ons geluk! Tussen de vele familieleden, vrienden en kennissen, waren ook John en Sue Arnold, goede oude vrienden sinds 1976, de geboorte van mijn computerbaby Multi Function Computers. Laten die ons nou afgelopen weekend bezocht hebben! En Sue bleek ook nog eens zondag jarig te zijn. John en ik hebben een leuke verjaardagskaart in elkaar gefreubeld op basis van de foto die van hen genomen werd in 1987:

clip_image006

Lief he?! Lekkere tranentrekker! De Slapjanus award bracht nogal wat vragen omtrent de 2e en 3e plaats. Uiteraard was de 1e plaats geen punt van discussie. De volgorde van zilver en brons werden bepaald door het gegeven wie van de twee de grootste vis (weekdier) was. Dat leverde uiteindelijk onderstaand plaatje op.

clip_image008

Duidelijkheid is uiteindelijk hetgeen de Luim voortstuwt in de vaart der volkeren! Wie deze week ook aan kwamen waaien waren Gijs en Henny Neys uit Walnut Creek, Californieclip_image010

Ze kwamen sociaal een kopje koffie drinken, maar niet met lege handen.Ze doneerden $200 contant ter ondersteuning van Jaitsen Singh. Vele jaren heb ik de filantropisch ingestelde Henny “gediend” als Sinterklaas in Berkeley voor de Nederlandse gemeenschap.

clip_image012

Henny, uiterst rechts, zorgt ervoor dat er gezongen wordt en dat de kindertjes netjes hun kadootjes in ontvangst komen nemen. Geweldig mens! Terug naar Singh en wat de laatste maanden gebracht hebben qua reacties: *Laat Mr Singh nog genieten van zijn vrijheid !*NeverGiveUp ! Onrecht moet de wereld uit!* Ik hoop dat Jaitsen snel vrijkomt.*De aanhouder wint! *Please get Jaitsen a few nice years in freedom*Fijn dat ik een bijdrage kan leveren* Enorm veel kracht , wijsheid en steun gewenst* Beste meneer Singh, ik leef met u mee en hoop dat u snel weer in vrijheid in Nederland bent!* Sterkte en succes, Jaitsen!* Dat deze ellende snel voorbij mag gaan* De smeekbeden van de afgelopen tijd hebben tientallen donaties teweeg gebracht, hetgeen de stand brengt op €55.602 middels 1.347 donaties. We hebben inmiddels 93% bereikt van ons doel van €60.000. Wat me ook veel deugd deed was het feit dat de donaties daadwerkelijk van alle kanten kwamen. Vrienden en kennissen uit de V.S. zoals Fred van Buiten, Stan van den Burgt, Gerard Spin, Carel van Eck, Eric van Leeuwen, Eric Storteboom, Guido Keijzers, Peter den Hartog, Jan Joosten, Dirk de Kok, Erik Volkering en eerder genoemde Henny Neys stortten soms meer dan eens, of zoals Fred van Buiten zelfs drie maal. Daar krijg je natte ogen van! Dat geldt ook voor familieleden als Wendy, Danielle en Riet Gruter, Wilma van de Rotten, Rob laanen, Rob Driehuis, etc. Mensen uit de gamewereld als Tim Laning en JP van Seventer. De overheid (jawel): Stephan Raes, Ab van Ravestein en George Penders, niet de minsten! De honkbalwereld: Berry Eijgendaal en Bart Volkerijk. Entertainment: Marja Abbing (v/h boekingskantoor Lois Lane) en voormalig manager Lois Lane Gerry van der Zwaard. Goede langdurige vrienden als Maaike van Waalwijk, Freek Duveen, Dick van Engelen en Theo van der Linden. Bedrijven en instellingen als PR gigant Lubbers de Jong, Kampen and Beyond, Bar Bistro ‘t Bruggetje, etc. Wat veel deugd deed is dat ook Boris Dittrich, Nederlands mensenrechtenactivist, schrijver en oud-politicus, ruimhartig doneerde. Heel breed dus, en verdiend. Op naar het einddoel, attendeer nog eenmaal jouw relatie- en vriendengroep op het onderstaande:

https://www.geef.nl/nl/actie/maak-het-verschil-voor-jaitsen-singh/donateurs

De volkskrant bevestigt mijn Klein Duimpje blogs over Singh

Talloze mensen hebben me de laatste maanden gevraagd hoe dat voelt om week na week schijnbaar vruchteloos over de onschuldig veroordeelde Jaitsen Singh te schrijven. Hoe het voelde toen de Nationale Ombudsman genoegen nam met dezelfde uitgekauwde antwoorden van BuZa, en daarmee mijn klacht als voldoende beantwoord afdeed. Vandaag heeft een zeer gerespecteerde krant, de Volkskrant, na research van meer dan een jaar een stuk gepubliceerd waar de honden geen brood van lusten. Lees en huiver nog even:

https://www.volkskrant.nl/buitenland/overheid-faalde-in-bijstand-aan-nederlander-die-in-vs-vastzit~a4506421/

Onderstaand enige correcties en gezichten bij de namen. Singh is zo’n anderhalf jaar geleden wegens zijn tanende gezondheid overgebracht van San Quentin naar het pittoreske oord California Medical Facility Vacaville:

clip_image002

Schrijf hem daar, ondersteun hem, troost hem! Gegevens precies zo invullen: Jaitsen.J.Singh, D-37612 J-3-345-L, C.M.F., P.O. Box 2000, Vacaville, CA 95696-2000, USA Dit verhaal kent weinig helden, maar achteraf dien ik te erkennen dat deze man waarschijnlijk het meeste voor Singh gedaan heeft:

clip_image003

Voormalig Consul Generaal Hugo von Meijenfeldt. Dat brengt me bij de man die in het Volkskrant artikel vermeld wordt met “de verantwoordelijke consulaire medewerker ontkent…..”, hetgeen te maken had met het gegeven dat Singh waarschijnlijk al zo’n jaar of 15 in Nederland had kunnen zijn (lees het artikel):

clip_image004

Marco van Vemden, zeer betrokken in 2015 bij Singh toen de pers er bovenop dook, daarna niet echt meer, laat staan gedurende de periode dat hij in Los Angeles gestationeerd was. Als een soort van helaas brengt me dit toch weer bij de huidige Consul Generaal:

clip_image006

Gerbert Kunst, de man die het verzoek van Singh en mij afwees om Singh alleen te bezoeken om zodoende schoon schip te kunnen maken. Ook met het oog op voornoemde consulaire medewerker. En ook met het oog op wat de Volkskrant nu naar buiten brengt. Sterker nog, hij heeft mij nimmer rechtstreeks beantwoord en liet dat aan Den Haag over. Nadat ik hem in BNR’s lunchprogramma “Hemmen” een slapjanus genoemd had, kwam zijn zoete wraak toen hij mijn zoon Bo-Peter de hem toegezegde baan bij het Netherlands Foreign Investment Agency (NFIA) ontnam. Een muis die nog een behoorlijke staart krijgt! Maar, ik hou het kort, waar het nu om gaat is om Singh en diens dappere advocaat Rachel Imamkhan van Prison Law bij te staan in hun strijd naar parool danwel gratie. Ga naar:

 https://www.geef.nl/actie/maak-het-verschil-voor-jaitsen-singh

EN STORT RUIMHARTIG #FreeJaitsenSingh

“Spoorloos” team 1 week, Singh 33 jaar. WTF!

En dat laatste staat niet voor World Teaparty Foundation. Maar wat een verschil zeg; om precies te zijn 32 jaar en 51 weken. En zie hoe glorieus Minister Koenders het aankondigt:

image

Koenders blij en opgelucht na vrijlating Bolt en Follender. “Ze hebben een zware tijd gehad”. En eerder: "Ze waren in gevaarlijk grensgebied. We zetten alles op alles om ze in veiligheid te brengen," aldus minister Bert Koenders (Buitenlandse Zaken) vanuit Rome.

Wat een verschil met de aanpak van Singh, waarbij de gouverneur en zijn mensen in Californie vooral niet persoonlijk benaderd dienden te worden, en Koenders zelfs niet een persoonlijke brief schreef. Ik begreep dat het “Spoorloos” duo weer terug gaat naar Columbia, waarbij ze in ieder geval weten dat Minister Koenders alweer in de startblokken staat om hen terzijde te staan. Klasse justitie? Klasse aanpak? In ieder geval belandt ‘klasse’ niet in de onderste plaats van de voedselketen. Wie wel wat geleerd heeft van het gegeven dat brieven niet helpen is verrassenderwijs MP Rutte. Zijn bedankbrief aan Gov. Brown vorig jaar, met een slotzin over Singh had geen resultaat, dus gooide hij het nu over een andere boeg:

Telegraaf 28 juni 2017

Rutte in de bres voor Insiya

De ontvoering van het 3-jarige meisje Insiya wordt op het allerhoogste niveau besproken. Premier Rutte bracht de zaak gisteren onder de aandacht bij de Indiase minister-president Modi.

image

Ach, had hij dat vorig jaar ook maar voor Singh gedaan. Maar wel fijn voor de moeder van Insya. Even iets leuks, goede ouwe rakker John Guijs plaatste onderstaande prent afgelopen week op facebook:

image

Wat moest ik opeens aan mijn moedertje denken, vooral bij tree 5 en 8. Laten we vooral bij de laatste tree blijven, die galmt nog na in m’n oren. Wanneer een schoon wijveke het uitmaakte zei ze schouderophalend; “jonge, van een mooi bord kejje niet ete!”. Van haar ook de uitspraak “een man wordt nooit ouder dan 12”. Leuk Rotterdamsch stel toch, niet dan?:

image

Mooie herinneringen. Gisteren als boardmember van de Dutch Game Garden onderstaand evenement bijgewoond:

image

JUN30 Indigo 2017 · Hosted by Dutch Game Garden

Meer dan 40 jonge gamebedrijven vertoonden daar hun kunsten, jawel, van Virtual Reality (VR) via keyboards sports naar retro raketten. Het was een echt mooi druk bezet evenement. Complimenten voor de organisatoren en natuurlijk verdient Dutch Game Garden ook een pluim. Onderstaand een impressie waar het evenement werd gehouden:

image

Inderdaad, “De Lik”, voormalige gevangenis Wolvenplein in Utrecht. En ja, dat brengt me natuurlijk weer even naar “onze” onschuldig zittende gevangene, Jaitsen Singh, waar we binnenkort een grote geldinzamelingaktie voor gaan houden om juridische kosten te kunnen betalen voor parool- en gratieverzoeken. Verwijzend naar de uitspraak van Koenders dat het “Spoorloos” duo een zware tijd heeft gehad, is dat natuurlijk kinderspel vergeleken bij iemand die tientallen jaren onder druk heeft gestaan in de gevangenissen Folsom Prison (Johnny Cash), San Quentin (Johnny Cash), en nu Medical Prison Vacaville. Dan begrijp je dat hij bij tijd en wijle dwars ligt. Wat je niet begrijpt is dat het consulaat daar geen begrip voor op kan brengen en stopt met consulaire ondersteuning, en zelfs de aalmoes van €30 per maand inhoudt (ingefluisterd door consulair medewerker Marco van Vemden?).Zie onderstaande brief van 26 oktober 2016, dat de consulaire ondersteuning weer hervat wordt:

image

En per 1 november ook weer €30 uitgekeerd wordt. Overigens werd er gedurende de periode daarvoor, toen een en ander speelde, een medegevangen vermoord, hetgeen niet meetelde voor de ivoren toren in San Francisco. Maar natuurlijk niet, wie anders dan de machtige Consul Generaal Kunst ondertekende deze brief. Wat is macht:

Macht is de invloed die een persoon, bedrijf of organisatie heeft op anderen. Als iemand macht heeft, doen andere mensen datgene wat hen wordt opgedragen. In sommige gevallen is de macht in handen van één persoon of één groep, er is dan sprake van een dictatuur.

 Overigens werd de Luim van j.l. zaterdag; “Al is de leugen nog zo snel…..” door meer dan 10.000 mensen gelezen op de social media, met als resulaat hartverwarmende en uiterst interessante reacties. Met LinkedIn als meest productieve site:

5,217 views of your post in the feed

Heel fijn weekend!

Van ICT via Jaitsen Singh naar Andre Rieu!

Ooit (70-er jaren) was ik de ‘baas’ van Paul Claesssen in Den Haag. Het was de tijd dat automatiseringsbedrijven groeiden als kool en veelal een handboek verder waren dan de klant. Beetje wild west? Jazeker!

clip_image002

We werkten bij Holland International Computer Services (HICS), een bedrijf dat zich had kunnen meten met groten als Volmac, ware het niet dat eigenaar Joep Toth er een merkwaardige levensstijl op nahield. Uiteindelijk leidde dit tot het faillissement van HICS, hetgeen ik niet meer meemaakte omdat we augustus 1976 voor ons zelf begonnen waren met Multi Function Computers (MF). We hielden er een iets andere ethiek op na:

clip_image004

Paul Claessen ging zijn eigen weg (Datapoint) en heeft inmiddels een succesvol leven opgebouwd in Florida. Van tijd tot tijd communiceren we wat via facebook. Zo hebben we ons ook zien transformeren van baldadige twintigers tot 60-ers en 70-ers. Grootvaders! Ruim veertig jaar verder (los van mijn juk) toont Paul zijn interesse voor de zaak Singh omdat hij er niet alleen over leest via de Luim, maar ook de connectie onderkende toen hij onderstaande special van TIME magazine in de schappen zag:

clip_image006

Hij schreef het volgende, en ik quote: “Wellicht staan er zaken in die je interesseren, en hopelijk iets dat je kan helpen bij je opmerkelijke en prijzenswaardige gevecht tegen de bureaucratie”. Paul draagt nog een aantal zaken aan als presidentieel pardon, een documentaire en contact zoeken met de diverse groeperingen hier, die zich inzetten voor gevallen zoals die van Singh. Hij sluit af met : “Ik weet ‘t, ik stel ‘t allemaal wel heel simpel voor, maar toch…jij alleen in samenspraak met ambtenaren..dat klinkt wel haast Don Quichotte-achtig. Of eigenlijk meer Kafka-achtig”. Ik weet dat momenteel duizenden mensen wekelijks de Luim lezen, maar een reaktie als deze, waarbij hij er nog een slotzin aan toevoegt: “Enfin, ik wens jou en Singh veel succes in je moedige strijd”. Kijk, dat geeft de burger daadwerkelijk moed. Inmiddels lijkt er een beweging te ontstaan waar Singh veel steun van zal ondervinden. Het Innocence Project is opgericht door twee advocaten die zich puur concentreren op gevangenen die onschuldig veroordeeld zijn en net als Singh tientallen jaren vast hebben gezeten. Sinds 1989 zijn er volgens het artikel 1.956 mensen vrijgesproken, hetgeen waarschijnlijk een klein percentage is van het aantal onschuldige gevangenen.Gezamenlijk hebben ze 17.210 jaar vastgezeten! Zie onderstaand grafiekje en huiver:

clip_image007

22% komt vrij dankzij DNA, 18% bekende schuld onder grote druk en belofte van strafvermindering. Wanneer Singh op z’n minst berouw had getoond, dan was hij wellicht al op vrije voeten. Maar, zo stelt hij, ik ga liever in een kist de gevangenis uit dan te verklaren dat ik maar iets van doen had met de moord op mijn vrouw en stiefdochter. Moedig en deprimerend tegelijkertijd. Bij hem is net zoiets gebeurd als bij een der vrijgesprokenen, Andre Hatchett, die 25 jaar onschuldig achter de tralies heeft gezeten en zo blij als een kind is na zijn vrijlating:

clip_image009

clip_image011

De getuige was dus aan de crack cocaine en werd niet vervolgd voor inbraak nadat hij zijn verhaal wijzigde en Hatchett aanwees als dader. Trouwe lezers weten dat dit verdacht veel lijkt op Singh’s verhaal; corrupte rechter, corrupte aanklager en een omgekochte getuige die aan een overdosis in de gevangenis (!) sterft nadat hij zijn eerdere getuigenis onder ede wilde herroepen. De stank van deze affaires is zo penetrant dat het zou moeten leiden tot herziening van het Amerikaanse strafrecht, althans de manier waarop rechters en aanklagers gekozen worden. Wat heb ik verder nog aan mijn viool hangen? Omdat ik me nog zeer met Amerika verwant voel, vooral Californie, werd m’n oog getroffen door onderstaande aankondiging:

clip_image012

ON SALE
Fri, Mar 31, 2017 10:00 AM

André Rieu and his Johann Strauss Orchestra

SAP Center at San Jose, San Jose, CA
Tue, Oct 24, 2017 8:00 PM

More dates

See Tickets

Onderstaand een indruk:

clip_image013

Het SAP Center (inderdaad gesponsord door deze Duitse software reus) heeft een capaciteit van 17.496. Kaartjes verkrijgbaar van $39 – $99, hetgeen dus meevalt. En reken maar dat het wordt uitverkocht! Terug in de tijd….Dusseldorf, herfst 1996, een platenbaas bewerkt onvermoeibaar de master van een kerstplaat van Andre Rieu, die ooit uitgebracht was in Nederland bij CNR, Arcade’s solo artist label. Was een flop, is nu rechtenvrij en wordt in Nederland bij het Kruidvat voor vijf gulden verkocht. Zo’n CD met een los blaadje er in. Dat kopen de Duitsers niet, zo ziet ‘hun’ Andre er niet uit. De platenbaas wil meeliften op het grote succes dat Rieu in Duitsland heeft en denkt dit te bereiken door kreten als ‘hendjes de lucht in’ te verwijderen en het te verpakken in een mooi hoesje, met mooie Rieu en dito teksten. De secretaresse wordt gek van alle kleine stukjes die keer op keer herhaald moeten worden om er zeker van te zijn dat het een zuivere opname wordt, en smeekt dat de deur dicht blijft. En dan is het resultaat daar:

clip_image015

Gaat in Duitsland over de toonbank voor 15 Mark, komt zelfs even in de in top 100, en verkoopt meer dan 100.000 exemplaren. Dit is geen 1 april grap, dit is een waar gebeurd verhaal en ik kan het weten; die platenbaas was ik. Da’s toch mooi he, van iets dat afgeschreven is een succes maken. Dat noem ik nog eens hoogwaardige recycling! Het heeft wel als gevolg dat ik geen viool meer kan horen, laat staan Andre Rieu! Het gaat me het weekendje worden; vanavond naar Sparta-PSV met broer Rob (zie uit naar de selfie) en Ivar, morgen op de sofa van Ajax-Feyenoord genieten. Astrid heeft van de schrik een zondagsdienstje opgepakt. De rest van de komende week heeft een hoog Erasmus gehalte, maar dat is iets voor de volgende Luim. Happy 1 april!

Singh discussie binnen de muren van BuZa

Woensdag 15 maart werd niet alleen een gedenkwaardige stemdag, maar ook mijn gesprek bij het Ministerie van Buitenlandse Zaken (BuZa) was geagendeerd voor die dag. De apenrots, bijnaam voor het BuZa gebouw, slokte mij 13.50 op, waarna ik me meldde voor het gesprek met Willem van Ee, Directeur van de directie Consulaire Zaken.

clip_image002

Na enige minuten werd ik opgehaald door Tessa Martens, Clusterhoofd BuZa, wiens naam mij bekend was na diverse schermutselingen, doch nimmer vis-à-vis had leren kennen.

clip_image004

Vriendelijk overhandigde ze me het bezoekerspasje en loodste me naar het kantoor van Willem van Ee.

clip_image006

Nee, zo stond hij me niet op te wachten! Duidelijk werd dat Willem niet bezig was aan zijn ‘first rodeo’, zoals ze in Amerika zeggen. Hij was o.a. Plaatsvervangend Chef de Poste in Peking en Ambassadeur in Sofia. Na wat vriendelijke inleidende woorden van Willem en Tessa konden we aan de ‘kluif’ Singh beginnen. Allereerst mocht ik het een en ander spuien over het gesprekverslag n.a.v. het bezoek van de consulaire medewerker en Consul-Generaal aan Singh. “Procedures door uw advocaten……..”: geld daarvoor is er niet, in principe werkt alleen PrisonLaw voor Singh en maakt een lokale advocaat zijn paroolverzoek voor tweede helft 2018 af. “De brief van Minister-President Rutte van 17 februari 2016”: waarom pas na een jaar?! “U”, ik dus, “zeg maar jij”, had wellicht eerder de WOB aanvraag kunnen doen. Mmmm….. “Geen lopende procedure (of verzoek) die de Consul-Generaal kan ondersteunen”: dat is nu precies wat ik mis, het eigen initiatief, kom uit die stoel en presenteer jezelf in Sacramento waar het politieke leven plaatsvindt. “De Consul-Generaal…..waar mogelijk op humanitaire gronden zal ondersteunen”: wat dat betreft stelt een Consul-Generaal niets voor, zeker niet wanneer hij zich niet in het voetlicht weet te plaatsen. Als voorbeeld gaf ik voormalig Consul-Generaal Bart van Bolhuis aan die dat wel deed en persoonlijk in staat was om Gouverneur Brown te benaderen. Tip: hij heeft Gouverneur Brown’s telefoonnummer, wellicht kan hij dat aan Minister Koenders geven. Even voor de goede orde, dit alles gebeurde in een buitengewoon prettige sfeer. Tessa legde vervolgens uit dat met name in de V.S. nu een meer geordend beleid was en dat gevangenen daar maximaal 4 keer per jaar bezocht worden. Willem gaf aan dat onder zijn beleid er veel beter gecoordineerd wordt en dat gelden daardoor beter besteed worden. Willem gaf vervolgens de drie mogelijkheden aan: nieuw gratieverzoek, herziening van de zaak en ondersteuning parool. Voor het eerste zal ik PrisonLaw’s Rachel Imamkhan vragen hoe dat dient te lopen en wat de kosten zijn. Herziening zal zeer kostbaar en langdurig zijn, terwijl het paroolverzoek in behandeling is. Wel benadrukte Willem dat de ondersteuning gaat geschieden op het niveau ambassadeur of minister. Sterker nog, Minister Koenders is op de hoogte van het gesprek dat we nu aan het voeren zijn! Van Ee verzocht me ook nog de agenda van Gouverneur Brown in de gaten houden voor het geval er een bewindspersoon in de buurt zou zijn om hem daar aan te spreken. En, dat ik te allen tijde hem en Tessa kon aanspreken met voorstellen en tips. Inmiddels heb ik er boven een gegeven (telefoonnummer Brown). Al met al een zeer constructief gesprek waarbij ik geen moment het idee had dat mij stroop om de mond gesmeerd werd. Tessa liet me nog even de afdeling zien en liet me even vriendelijk uit als ze op de roltrap boven vastgelegd is. Werk aan de winkel, da’s zeker, maar weer een stapje vooruit. Gisteren:

clip_image007

Inderdaad, ik was door professor Wim Hulsink uitgenodigd om een lezing over Silicon Valley te houden voor 39 honour studenten van de Erasmus University Rotterdam School of Management. Met een sappige USB stick vol ondersteunende plaatjes vulde ik de 45 minuten met een stukje geschiedenis, do’s en don’ts, alsmede wat handige tips. Vandaag maken ze de trip naar Silicon Valley en hebben in ieder geval weer wat meer wijsheid in de rugzak. Het is altijd plezierig wanneer je thuis komt dat er een reactie als onderstaand in je LinkedIn account verschijnt:

clip_image008

Dear Mr Laanen,
I am one of the students of the RSM Honors Program.
I want to stay connected and to thank you for your talk today – I found it really inspiring to hear your experience.
All the best,
Christian Pöschl

 

Christian Pöschl

Student at Rotterdam School of Management

Rotterdam Area, Netherlands

In ieder geval verheug ik me dat m’n jarenlange ervaring en kennis doorgesluisd kan worden aan leergierige studenten. Maar er was meer, zoon Ivar was onder het publiek met 4 medestudenten en hoopte natuurlijk dat z’n vader het niet al te bont zou maken. Sterker nog, hij assisteerde met het benoemen van wat bruggen etc. in de Bay Area. Aangezien het gisteren St. Patrick’s Day was, hadden we ons voorgenomen om een biertje te vatten in Erasmus kroeg ‘In de Smitse’. En daar togen we dan ook heen met de 4 medestudenten. Gezellig! En een rondje van €1 voor een biertje smaakt ook heerlijk. In ieder geval lieten Ivar en ik het ons goed smaken!

clip_image009

Het was ook fantastisch om te horen hoe trots Ivar is op de Erasmus Universiteit. Terwijl hij me begeleidde naar m’n auto sprak hij honderduit over alle mooie zaken die we onderweg tegen kwamen op de campus. Op naar huis met een goed gevoel en luidkeels meezingend met een gouwe ouwe CD. De week wordt dan afgesloten met Astrid’s warme ontvangst in huisje weltevree in Loosdrecht, begeleid met een kom soep , wat wil een mens nog meer?! Zoetige afsluiting he? Maar wel lekker!

Californie, Singh en Brussel, 3 of a kind

Happy Sunday en excuses aan de trouwe lezers die me gisteren ‘gemist’ hebben. Met name navolgende reactie noopte me tot deze spijtbetuiging:

Richard Keijzer

March 11 at 10:16am

Dus wegens verblijf in Brussel staan wij tekstmatig een etmaal droog???

Maar, het waren dan ook twee enerverende weekjes! Vanaf het moment dat ik 27 februari aan boord stapte van de KL605 naar San Francisco, tot gisteren na onze terugkomst uit Brussel, geen saai moment te beleven. Bij aankomst even snel oude buren aangedaan (proost) en vervolgens naar Kaj’s appartement in Pleasant Hill gereden. Goede zoon die Kaj, want wat stond er op mij te wachten:

clip_image001

Juist, met nootjes er naast! Jarenlange investeringen in de zonen betalen zich af! Alvorens me de volgende dag met de Game Developers Conference te bemoeien, diende ik een bezoekje af te leggen bij het Social Security Office. Mijn jarenlange verblijf in Californie, inclusief betalingen aan het social security systeem, heeft er toe geleid dat ik een maandelijkse uitbetaling krijg. Helaas had men het gestopt omdat mijn adres niet klopte. De brief als zodanig kreeg ik op, u raadt het, mijn adres. Probeer dat maar eens vanuit Nederland uit te leggen. Uren daar gezeten, hetgeen uiteindelijk leidde tot de constatering dat het adres juist was! Maar, ojee, ze hadden de bankrekening verkeerd overgenomen. Geregeld! Vervolgens in mijn oude knijp, Murphy’s Pub, een goed gesprek gehad met FD Silicon Valley redacteur Klaas Broekhuizen, die daarna een gedegen stuk over de gamers produceerde in het FD. 1 maart was de traditionele jaarlijkse strijd om de Fred van Buiten bokaal, en de waarheid dient gezegd te worden dat de naamgever van de bokaal, Fred van Buiten, hartstochtelijk gestreden heeft om een partij te winnen. Maar liefst 3 maal was hij op een bal na bij zijn doel. Onderstaande beelden tonen zijn moedige poging aan, alsmede de uiteindelijke afloop:

clip_image003

clip_image005

Deze quote neem ik van Fred over; 1 maart is de dag die gekenmerkt mag worden als een spa beurt voor de ziel. De volgende dagen vulden zich tot aan de nok met een mix van business en vriendschap. Zo moeilijk om iedereen de aandacht te geven die ze verdienen. Alvorens een groot deel van de zondag bij Singh in de Vacaville California Medical Facility door te brengen, oftewel de medische bajes, bracht trouwe Singh bezoeker Paul Nijssen me de laatste gegevens die Singh hem gestuurd had. En wederom val ik van mijn stoel van de niet ter zake doende ambtelijke taal. Voorafgaand aan het bezoek van Consul Generaal Kunst op 9 februari j.l. schrijft hij een brief waarvan de inhoud grotendeels aan Singh bekend is, maar alsnog schrijft hij het volgende:

clip_image007

Zelden……het gaat hier om leven of dood. MP Rutte heeft gewoon een zeldzame kans laten lopen om het vis-à-vis met Gouverneur Brown te bespreken. Wanneer Rutte wel veel tijd uit kan trekken om een Zaanse Vlogger aan de paal te nagelen, dan vraag je je daadwerkelijk af wat ‘NORMAAL’ is, Heer Rutte! Vervolgens bevestigt Consulair medewerker Marco van Vemden e.e.a. in een schrijven van 14 februari j.l. en bevestigt eigenlijk waar ik steeds op hamer:

clip_image009

Lees dat eens goed “op het hoogste ambtelijke niveau al gedaan”. Dat betekent als slotregel in een bedankbriefje die de gouverneur waarschijnlijk nooit gezien heeft. Immers, bedankbriefjes krijgt hij aan de lopende band en die worden gelijk achter de rododendrons gedeponeerd. Maar, dan komt het meest verschrikkelijke: “Het is op dit moment niet aan de orde…….”. Je vraagt je af op welk moment wel (wachten tot Singh dood is?), maar om te zeggen dat je geen reactie wenst te vragen getuigt nou niet bepaald van een geuzen mentaliteit, eerder van een lafhartige instelling. Zondag dus op weg naar Singh en alvorens ik hem bereik word ik al lichtelijk depressief wanneer ik langs de gebouwen rij:

clip_image011

Na de gebruikelijke procedures word ik naar de binnenplaats verwezen. Binnen is geen plaats en buiten is het behoorlijk guur. Singh komt leunend op z’n stok naar buiten en bibberend van de kou brengen we het eerste uur door. Nadat ik een kop hete chocolade voor hem uit de automaat heb getrokken bedaart hij een beetje. Eindelijk wordt Singh omgeroepen voor een plekje binnen, waarna blijkt dat hij uit alle positieve reacties na het BNR radio interview weer de innerlijke kracht heeft gevonden om door te strijden. We praten de mogelijke strategieen door, ontvangen nog een mystery gast, waarna ik uren later de gevangenis verlaat en het gevoel heb van een uitgeknepen citroen. De warme ontvangst en dito diner bij ex collega’s (en geruime tijd een paar) Yee Ju en Danny Riddell voelt als een warme douche en geeft een opkikker De #FreeJaitsenSingh strijd gaat door! Omdat Kaj weekenddienst had wordt de maandag vader en zoon dag. Goede lunch en daarna de best of seven in een bar/poolhall die net zo doorgroefd was als de mensen die aan de bar hingen. Geweldige scene. Na een bloedstollende strijd verslaat Kaj me met 4-2, hetgeen betekent dat hij volgend jaar mee mag strijden om de Fred van Buiten bokaal. ‘s Avonds lekker bij hem thuis gevierd, waarna ‘s ochtends bleek dat ik daar toch weer beter in was:

clip_image013

De kampioen was nog niet in goede doen maar perste er op verzoek toch een minzame glimlach uit! Het was super om een week met hem door te brengen. ‘s Anderendaags pikte Astrid me op van Schiphol en werd het weer goed toeven in onze watervilla. Daagje rust om de inbox te bewerken en vervolgens onderweg naar Brussel, waar ons een heerlijk diner wachtte met een hoge Nederlandse ambtenaar en diens gade. Heerlijke avond waarbij we ook nog, wonder boven, wonder, buiten bij een Irish Pub van een whiskietje konden genieten. Gisteren wederom het vuur uit de sloffen gelopen omdat Astrid zonodig dat scharminkel van een Manneken Pis wilde zien. Bij deze het bewijs:

clip_image015

Brussel is een rommelige stad, maar zeer levendig, dat wel! Het feest was nog niet op, zonen Rick en Eric waren gisteren ook nog jarig. Potverdrie. Aangezien Rick vandaag voor zaken naar India is vertrokken viert hij het later, en nodigde Eric ons uit voor een hapje en een snapje in Den Haag. Gezellig en intiem, heerlijke man ook op z’n 35e. Vriendin Mody gaf goed partij met haar kookkunst. Wat hebben we het dan goed, en wat heb ik dan te doen met Singh die 33 jaar van z’n leven onschuldig vastzit. Kom op overheid, vergeet eens de regeltjes en gentleman houding, waar altijd de gentleman de dupe van wordt. Doe wat in plaats van brieven te schrijven waarvan niemand weet of ze uberhaupt gelezen zijn, danwel wat de status is. Nu jullie eenmaal een Turkse minister geweigerd hebben om hier te komen praten, kan er nog wel een heldendaad bij! #FreeJaitsenSingh

Mijn Singh archief groeit gestaag! Film in spe?

Allereerst mijn hartelijke dank aan iedereen die ‘deelt’, ondersteunt en met mij van mening is dat heel wat partijen hier behoorlijk geblunderd hebben. Het deed me ook goed dat het in San Francisco gelezen wordt!

6:11 PM 2/17/2017

clip_image001

2 people from The Consulate General of the Netherlands in San Francisco viewed your post Along with people from ATG Europe and NEN

We hebben momentum, alleen al op LinkedIn groeide het aantal ‘views’ de laatste 3 weken van 1.549 naar 2.392 tot (en tellend):

Analytics icon: 6,016 views

Dat is zonder de mensen die het rechtstreeks lezen of via twitter, danwel Facebook. Tel daarbij de mensen op die het op deze sociale media delen en we beginnen een pro Singh leger te krijgen van meer dan 10.000! Uiteraard minus een paar brood geinteresseerden. Dat heeft me gedwongen om het Singh archief wat professioneel te ordenen:

clip_image003

Nog een honderdtal e-mails tussen de diverse partijen insorteren en we hebben het begin van een dramatisch boek/film. Laten we eerlijk zijn; we hebben een gruwelijke dubbele moord die nooit opgelost is, en een onschuldige echtgenoot /vader die al 33 jaar opgesloten zit. Dan hebben we een corrupte rechter die onteigende huizen met flinke winst doorverkocht. Maak kennis met Judge James Michael Welch:

clip_image004

Alsmede een corrupte aanklager die over de rug van Singh een zware drugscrimineel er toe kreeg om voor strafvermindering en een financieele beloning tegen Singh te getuigen. Maak kennis met de uber ambitieuze District Attorney Dennis L. Stout:

clip_image005

Voordat de drugscrimineel zijn getuigenis onder ede kon herroepen stierf hij aan een overdosis in…..de gevangenis. Voeg aan de mix nog even een falende en kille Nederlandse overheid toe en je hebt een film om van te smullen. Starring, na de verkiezingen, MP Rutte as himself:

clip_image006

En dito Min. van BuZa Koenders (ook) as himself:

clip_image007

Helaas is het eerder geschetste echter realiteit, en daarom moeten we de zaak Singh warm houden. Volgende week bezoek ik Singh in Vacaville en kan ik hem persoonlijk al die aandacht overbrengen en hopelijk geeft hem dat wat hoop. Even iets anders: 30 januari j.l. mocht ik de spreekstalmeester zijn bij de lancering van Zero – www.wearezero.co – een venture capitalist organisatie naar mijn hart. Beloning naar geleverde prestatie! In ieder geval presenteerde ik een en ander in een outfit waar ik in werkelijkheid Jaitsen Singh mee zou kunnen bevrijden:

clip_image009

Inderdaad; Superman. Dat ik de grote Leonard Cohen kon aanhalen en ook nog even kon imiteren (stem na lange avond doorhalen) was een bonus. Ook de generale repetitie bracht inspiratie en vele hilarische momenten:

clip_image011

De Heineken ‘koelkamer’ (150 VC’s en entrepreneurs) in Amsterdam was een waardig décor voor deze inspirerende avond. Dit soort ‘gigs’ moet je ook hebben om de strijd voor Singh tegen een veelkoppig monster vol te houden! Wellicht is uit het interview met BNR, onderstaand nog even de link om op te klikken, de afspraak tot stand gekomen die ik 15 maart aanstaande heb met BuZa’s directeur consulaire zaken. Ook al is het stapje voor stapje, ons doel #FreeJaitsenSingh komt nader!

https://www.bnr.nl/player/audio/10056025/10318218