“Uit de Amerikaanse school geklapt” – The Ex’pression years – 118

 De Emeryville Chamber of Commerce installeert een buitenlandse chairman. Gouverneur Gray Davis politieke leven hangt aan een zijden draad.

Niets is mooier en gelukmakend dan terugkijken op een geslaagde personeel- familiebijeenkomst. ‘Happy Valley’ in Berkeley zorgde ervoor dat de hechte Ex’pression ‘family’ band verder versterkt werd. Aan dat front zitten we in ieder geval goed. Aangezien er geen tegenkandidaten zijn, zal ik binnenkort naast m’n betaalde Ex’pression job eveneens als Chairman van de Emeryville Chamber of Commerce door het leven gaan. Ben ik best een beetje trots op, na slechts een kleine vijf jaar aan het roer van Ex’pression. En, als eerste buitenlander. Wat zou m’n moedertje trots op me geweest zijn. Beetje kinderachtige gedachte, maar het kruipt toch onwillekeurig in je systeem. Net toen ik dacht dat een kleine twee weken relatieve rust, tussen de groeipijnen door, bijna onnatuurlijk aandeed, wist Gary het weer te verstoren. En dat net op het moment dat ik klaar stond om de Pixar chamber mixer bij te wonen. In een puntige e-mail verdedigde hij Kelly op het belachelijke af. Eigenlijk ging het over het gegeven dat er vanuit Ex’pression een maximaal aantal mensen de mixer bij konden wonen, en zij daar in haar functie niet bij hoorde. Zij, Kelly, had niet gevraagd om erbij te zijn maar was min of meer uitgenodigd door Yee-Ju, onze admission director. En ik had dat geweigerd. Gary beweert dat het de schijn heeft dat ik de pik op Kelly heb. Het maakt me enorm boos, Gary, president en mede oprichter van Ex’pression, kan het zelfs niet opbrengen om z’n affectie voor Kelly te verbergen. Z’n status onwaardig. Grappig genoeg heb ik dezelfde middag nog met Kelly gelunched naar aanleiding van haar tweejarig dienstverband bij Ex’pression. Geen piep inzake Pixar. Na een diepe zucht verlaat ik Ex’pression, dat appeltje schil ik nog wel met Gary, eerst ervoor zorgen om bij Pixar een gemotiveerde en geïnspireerde indruk achter te laten. De knop gaat om zodra ik het indrukwekkende gebouw van Pixar betreed en begroet wordt door chamber president Bob Canter.

Dollen met Bob Canter voordat de massa arriveert

De mixer loopt als een trein, iedereen wordt magisch getroffen door de karakters uit ‘Finding Nemo’ en ‘Toy Story’. Gary doet alsof z’n neus bloedt en vermijdt oogcontact. Jezus, wat haalt die gast op z’n nek met die Kelly, flitst het door me heen. Gelukkig worden m’n gedachten onderbroken door mensen die me hartelijk danken voor de ontvangst en overwegen om ook lid van de chamber te worden. Mooi, dankzij Pixar is dat precies wat we wilden bereiken. Ondanks het Gary/Kelly akkefietje rijd ik in opperbeste stemming huiswaarts, dit geeft de burger echt moed. Helaas, zondag wordt bedorven door de hele dag die ik door moet brengen in ‘traffic school’ vanwege mijn rode licht bekeuring. Astrid heeft een school gekozen die ‘comedy school’ heet. Nou, m’n humeur wordt er niet beter op na een vol uur cartoon figuren aanschouwd te hebben die allemaal verkeersovertredingen maken, waarna je een testje krijgt. En dit gaat nog de hele dag door! Voor de klas zit een of andere halve zool die bij tijd en wijle door ons gecorrigeerd dient te worden. Hij weet niet meer of objecten in de spiegel groter of kleiner zijn dan dat het schijnt. “What a bozo,” roept een der cursisten tijdens een 5 minuten durende rookpauze buiten uit. Heel toepasselijk uit de mond van iemand die met teveel alcohol op bekeurd is. Aan het einde van de dag zijn we allemaal geslaagd en krijgen we een bewijs dat ervoor zorgt dat onze verzekeringspremie niet omhoog gaat.

En geen strafpunten op het rijbewijs, roept de instructeur ons nog na. Terugrijdend naar huis meldt KCBS dat het lot van gouverneur Gray Davis om ‘afgezet’ te worden zeer reëel is. Nog nimmer gebeurd in Californië. Ik maak hier nog eens wat mee. Thuisgekomen kijkt Bo-Peter me schuldbewust aan omdat het rode licht incident gebeurde toen ik hem naar een ‘fundraiser’ van de boy scouts of America bracht. “Was gewoon mijn schuld, gekkie, had ik maar beter uit m’n doppen moeten kijken,” stel ik hem gerust. De afgelopen relatieve rustige weken hebben ook z’n invloed op het gezin, iedereen is ontspannen en oogt vrolijk. Vasthouden die sfeer, neem ik me optimistisch voor. Dinsdagmorgen tref ik om 9 uur ’s ochtends Bob Canter en de aftredende chairman John Gooding bij ‘Ruby’s Can’t Fail Cafe’ in Emeryville om de details van de wisseling van de macht te bespreken. Gooding, zo’n beetje de godfather van Emeryville, voert het woord en stippelt de lijnen uit. Ik benadruk dat ik het als mijn taak zie om de chamber met meer leden uit te breiden en zodoende ons meer ‘say’ te geven naar de City. Ofschoon we met City Manager John Flores een goede relatie hebben, moet toch in het oog worden gehouden dat ambtenaren op dit niveau inwisselbaar zijn. Tegen elf uur rijden we naar de Holiday Inn waar de officiële meeting gaat plaatsvinden. Nou kan je wel zeggen dat ik, om met James Taylor te spreken, ‘fire and rain’ gezien heb, maar toch heb ik wat kriebels in m’n buik. Halverwege de lunch word ik door John Gooding aangekondigd als de inkomende chairman, waarna ik, na nog wat complimenten mijn richting, het spreekgestoelte betreed. En dan valt alles van me af.

In een vurige speech betoog ik mijn liefde voor Emeryville en wat ik de komende jaren voor de chamber denk te bereiken. Dat valt, als te verwachten, goed. Nu nog waarmaken, maar ook daar heb ik ideeën over, zeker ook vanwege alle faciliteiten die Ex’pression te bieden heeft. Het glas wordt geheven, en ik ben geïnstalleerd ‘als het ware’, zou Sjef van Oekel zeggen. Gary glimt en laat me nog snel even weten dat Full Sail ook een dezer dagen een ei legt over onze ‘lawsuit’ die uit de hand dreigde te lopen. Wij hebben een symbolisch afkoop bod gedaan om de zaak te beslechten. Zij weten net zo goed als wij dat dit kan uitdraaien op een bloedblad, dat uiteindelijk alleen verliezers kent. Dat wordt dus weer even duimen draaien. Tevens besluit ik om de affaire Gary/Kelly met ons reguliere overleg a.s. donderdag te bespreken.

Volgende week: Full Sail komt met een response op ons afkoop bod. Goedkeuring voor onze accreditatie is verplaatst naar 2004, dus meent Bram zich er mee te moeten bemoeien.