“Uit de Amerikaanse school geklapt” – The Ex’pression years – 131

Per kerende mail response van de Belg. De planning commission van de City of Emeryville beslist over onze uitbreidingsplannen.

Zowaar begint Frank met het compliment dat hij ons voorstel om de salarissen van het management niet uit te keren dapper en indrukwekkend vindt. Maar, zo voegt hij eraan toe, dit kan niet de reële oplossing zijn voor het cashflow probleem. “Hallo,” hoor ik mezelf zeggen, “wie stop hier monopoly geld in Ex’pression?” Ik realiseer me dat ik me de laatste tijd te veel te luid in het Nederlands uitlaat. Vandaar soms die vreemde blikken. Lucht wel op moet ik zeggen. Vooral wanneer je verder leest en beseft dat ‘onze’ Belg tijd probeert te winnen door ons een overzicht te laten maken van kostenbesparingen. Zijn voorstel past in de cursus boekhouden-1 van Praehep. Wat denkt die pedante pad wel? Ons financieringsvoorstel doet hij af met de mededeling dat na de laatste aandelentransactie er voorlopig geen nieuwe kunnen worden uitgegeven. Die laatste transactie had te doen met het fantoomgeld, waarna ze zichzelf weer een bundel preferente aandelen toe eigenden. Wat een stelletje laaienlichters! Ik sluit de deur van mijn kantoor en begin verwoed een passende response in te toetsen. Drie keer lees ik het over, waarbij ik een aantal té beledigende opmerkingen schrap. Uiteindelijk hebben we dadelijk nog een conference call met de heertjes. Wel ben ik zeer benieuwd hoe ze op deze e-mail zullen reageren.

In ieder geval hebben we getracht zo duidelijk mogelijk een aantal misvattingen hunnerzijds recht te zetten, ook om geen tijd te verspillen. Zo verwarren ze cashflow met omzet. Foei Bram, mag je wel zeggen. We geven duidelijk aan waar we, mede dankzij maatregelen, volgens verwachting -of beter- presteren. Nog meer snijden, ben je wel goed bij je hoofd, schreef ik aanvankelijk. Duidelijk wordt aangegeven dat wanneer we nu niet investeren, al het harde werken teniet wordt gedaan. En ja, eigenlijk zijn we al enigszins illegaal aan het werk. Hoe het ook zij, wij willen vooruit, wat Franks schrijven impliceert is niet eens pas op de plaats, het betekent een wellicht niet meer te overbruggen terugval. Ik kan een glimlach niet onderdrukken wanneer ik de foto onderhanden krijg die het Dagblad Tubantia bij het artikel in Enschede geplaatst heeft:

Marktkoopman Laanen biedt verse studenten aan, is het eerste wat me te binnen schiet! Inmiddels schuiven de leden van het OBM-team binnen voor de conference call. CFO Espi Sanjana zal zoals het er nu naar uitziet alle financiële topics behandelen, terwijl Gary Platt, Chris Coan en ik in zullen springen waar benodigd. Bram en Frank melden zich stipt op tijd en als gewoonlijk begint Bram met een aantal onderhuidse, stekelige opmerkingen. Dat we toch wel heel blij mochten zijn met die verachtelijke fantoom investering die het Ex’pression leven gered heeft. Verbluft kijken we elkaar aan, met een knikje naar Espi neemt die het woord. Met z’n luide stem, beheerst door een nimmer aflatend India accent, legt hij Bram fijntjes uit dat zij de meerderheidsaandeelhouder zijn en derhalve het meeste belang erbij hebben dat Ex’pression blijft bestaan. Bram probeert ertussen te komen, maar Espi dendert onverdroten voort; ”we had a deal with Quad Ventures for real money, then you guys came with your phantom investment and rewarded yourself with preferred stock.” Even valt er een stilte, waarna Espi de eindstoot toedient; “so, who’s to blame?” Bram en Frank beginnen tegelijkertijd te praten en uiteindelijk valt er, doordat iedereen z’n ei wil leggen, geen touw meer aan vast te knopen. Wanneer wij er het zwijgen aan toedoen, stokt het ook aan de andere kant. Frank meent dat het beter is om het gesprek donderdag voort te zetten, hetgeen hen ook in staat stelt om wat voorbeelden te geven als tegenhanger van ons financieringsvoorstel. Na alle ‘bye’s’ en afsluiten van de lijn, gooit Gary er nog een hartgrondig “and fuck you too” achteraan, waar niemand op reageert. We complimenteren Espi met z’n slimme aanpak, waarna we ons voorbereiden op een conference call met de ACCSCT. Ja, ja, accreditatie staat echt niet op de ‘back burner’. Eerst even m’n agenda voor de komende week bekijken. Dit wordt het jaar van de waarheid, zeker ook voor Gary en mij. Houd onze broze werk/vriendschap relatie stand, dat is de vraag. De situatie met Kelly Backens heeft het er niet eenvoudiger op gemaakt. Als voornaamste evenementen deze week, naast de reguliere afspraken, heb ik de ‘planning commission’ van de City of Emeryville staan, donderdagavond, en de ‘all staff’ meeting vrijdagmiddag. Volgende week dinsdag komt de vader van ‘animation’, Ray Harryhausen, ons met een bezoek vereren. ’s Middags opent hij het naar hem vernoemde Ray Harryhausen Lab, gevolgd door een ‘book signing’ en een cocktail party. In de Pixar film Monsters Inc. is ter zijner ere een restaurant naar hem vernoemd: Harryhausen’s. Wat een held! Ik sla m’n agenda dicht voordat m’n energie opgevreten wordt door wat me te doen staat. Maar, ‘come what may’, het honkbal weekend van de boys laat ik niet aan me voorbij gaan. Donderdagmorgen kijken de leden van het OBM team elkaar vragend aan: “anything”, zingt het rond. Inderdaad, er is geen enkel voorstel of voorbeeld van Bram of Frank binnengekomen. “Let’s call the bozo’s,” zeg ik tegen niemand in het bijzonder. Bram meldt dat hij gezellig aan een biertje zit terwijl Frank volgens eigen zeggen aan het spreadsheeten is. Eigenlijk is het een discussie van niks, hoewel er toch twee belangrijke zaken van onze kant vastgelegd worden. De waarde van Ex’pression wordt vastgepind op $19 miljoen, en voor het voorstel dat wij dan maar gaan uitbrengen laten we ‘phantom equity’ buiten beschouwing. Van de kant van Bram komt slechts een korzelig gebrom terwijl Frank slechts uitbrengt dat hij “curious” is. Nadat de verbinding verbroken is, gaan we schouderophalend ons weegs. Ik ga aan de slag met ons voorstel, degelijk voorbereid door Espi. Ik neem de tijd en weeg elk woord. Opgelucht verstuur ik het voorstel dat best risicovol is voor ons, maar ook zeer lonend kan uitpakken.

Fair enough, de resterende $500.000 voor uitbreiding delen we fifty/fifty met Ex’tent. Nu moet ik zelf nog even een belletje plegen om aan mijn deel van het bedrag te komen. Enfin, het loopt tegen zes, tijd om de bijeenkomst van de ‘planning commission’ bij te wonen, daar wordt ook over dit stukje toekomst beslist.

Volgende week: Frank reageert uitgebreid op ons voorstel. Verloop bijeenkomst ‘planning commission’ en de uit de hand gelopen lunch van Kelly Backens.