Toen broer Rob mij berichtte dat een oud software medewerker van Multi Function, Ron Amorij (66), tevens een oude vriend van hem, overleden was, vlogen mijn gedachten 50 jaar terug. Dat lees je weleens in boeken; ’50 jaar eerder’. Deze dag in april, 1976, zoemden creatieve gedachten links en rechts door mijn hersenpan. Mijn drang om een eigen onderneming te starten in automatiseringsland begon handen en voeten te krijgen. Het concept was simpel: probleem met de hardware? Lossen wij op. Probleem met de software? Lossen wij op. Probleem met onderhoud? Lossen wij op. Ligt voor de hand, toch? Alleen, niemand deed het. Goed, ik geef het toe, vrij ambitieus wanneer je met 3 mensen begint. Maar wel een drietal dat al diverse computer configuraties, van nu al vergeten computermerken, meester was:
Van links naar rechts: wijlen Jaap Leyssenaar, software (wizard), Peter Laanen, commercie/algemene zaken, Elly Lamme, software
Eind 1976 waren we met z’n zessen, en we vroegen ons tijdens ons kerstfeest(je) af hoe we überhaupt dat beginjaar overleefd hadden. We moesten vanwege leveringsproblemen (DEC) een nieuwe leverancier vinden (Systime), een ‘nieuwe’ taal (Sybol) ontwikkelen en als klap op de vuurpijl een computer op slinkse wijze terugvorderen (Femis Bank) omdat een openstaande post van honderdduizend gulden niet betaald werd. Helaas is de helft van de eerste zes pioniers niet meer onder ons. Gedurende de afgelopen vijftig jaar hebben zich zoveel ontwikkelingen voorgedaan dat je jezelf soms afvraagt ‘heb ik dat allemaal meegemaakt?’. Het heengaan van Ron Amorij, op veel te jonge leeftijd, bracht dit teweeg. Hij behoorde tot een groep van jeugdige, beginnende, programmeurs die wij in de begin 80-er jaren aannamen om het tekort aan software mensen op te vullen. Veel van deze verhalen zijn reeds eerder gepubliceerd, maar het is opmerkelijk dat de band na al die jaren (ik vertrok 1 februari 1987) nog steeds zodanig is dat van tijd tot tijd we weer één zijn wanneer we een van onze broeders of zusters verliezen. Zou het ook komen omdat we het 10-jarig bestaan van Multi Function uitbundig met de hele staf plus aanhang in de Ardennen gevierd hebben? In ieder geval kijk ik persoonlijk met meer dan veel genoegen daarop terug, het markeert een mijlpaal van 40 jaar dat Astrid en ik samen zijn.
Het jaar daarop trouwden we, en we leven nog steeds gelukkig. Maar soms wordt het sprookje wreed verstoord wanneer een der ‘onzen’ het tijdige met het eeuwige verwisselt. En ja, je kunt ook naar de gebeurtenissen in de wereld kijken en zeggen ‘waar praten we over?’. Dan wil ik toch even Saskia en Serge aan halen: ‘het zijn de kleine dingen die het ‘m doen’. Immers, kunnen we ons daar niet meer over verheugen, dan lijkt alles grauw en zinloos. De laatste keer dat we Ron zagen was 1 september 2023, tijdens de Multi Function reünie bij ons thuis. Onze herinnering gaat terug naar zijn sportieve prestaties in het zaalvoetbal team van Multi Function:
Ron, 2e links onder naast mijn broer Rob. Hij vertegenwoordigt alle ontvallen MF’ers met als credo ‘Forever young’.