Archive for July, 2010

And all that jazz

Saturday, July 31st, 2010

Nu we al weer in de derde week van memory lane zijn, en Nederland de komende week onze eindbestemming is, een sfeerplaatje uit 1986.

Het jaar dat Multi Function door roerige (plezierige) tijden ging, de gang naar de beurs maakte en tevens haar 10-jarig bestaan vierde.

Maar, ook het jaar dat Astrid en ik ‘steady’ gingen.

Kijk, lees en geniet (dat deden wij ook!).

clip_image002

clip_image004

A blast from the past: Systime

Saturday, July 24th, 2010

Nu dus in Leeds, waar wij van een Digital Equipment (DEC) OEM, Systime dus, computers inkochten (1976) omdat we anders met levertijden van anderhalf jaar opgescheept werden; oftewel de dood van een jonge ondernemer.

Onderstaand een vintage column waar ik mijn goede vriend John Arnold, waar we nu zijn, quote (anoniem toen); een goudeerlijke kerel die we nooit uit het oog verloren zijn. Menigmaal zal er ‘cheers mate’ klinken als we er weer een achterover slaan,

clip_image002

V-A-C-A-T-I-O-N

Saturday, July 17th, 2010

 

clip_image0012:25clip_image002

 Connie Francis – VACATION

Oh what joy, for every girl and boy!

Astrid en ik gaan vandaag aan onze journey beginnen; een 3-landen trip over 3 weken uitgesmeerd.

On-Amerikaans lang. Heerlijk, en daar hebben we reeds een voorproefje op genomen!

clip_image004

Heren van het boevengilde; we hebben een huizenruil gedaan en onze oudste, meest gespierde zoon Bo-Peter, blijft gewoon thuis. Brand je vingers niet!

Eigenlijk is de hele vakantie een lange trip door memory lane.

Beginnend bij de man van de huizenruil, Ton van den Hoven.

Aangenomen in 1985 als stagier bij Multi Function Real-Time Computers, kwam ik hem een tiental jaren geleden tegen in….San Mateo.

Executive bij Stentor, een bedrijf dat zich specialiseerde in medische (roentgen) technologie. Stentor is inmiddels overgenomen door Philips Medical en Ton reist de hele wereld rond als Hot Shot voor Philips. In Concord wacht hem in ieder geval weer een eiland van rust.

Morgen komen we aan op Schiphol, blijven een nachtje bij schoonmoeders in Vinkeveen, alwaar de kleine heer Ivar Laanen reeds geruime tijd bivakkeert en z’n Nederlands ophaalt.

Maandag reizen we door naar Faro, om ons in de Algarve te vervoegen bij oude vrienden Jan en Marja. Hen hebben we zo’n 20 jaar geleden leren kennen als o.a. boekingskantoor voor Roberto Jacketti & The Scooters en later voor ‘ons’ Lois Lane.

Jan’s ambitie (als voormalige Nederlandse Barry Manilow) was om country music breed te verbreiden in Europa. Daartoe nam hij bij ons (Ex’pression) in Emeryville z’n eerste country CD op:
clip_image005

Z’n grootste wens ging echter in vervulling toen hij en Marja Vivenda Yucca kochten, een bed-and-breakfast met 3 avonden per week ‘Country By The Pool’ doet, waarbij Marja licht en geluid verzorgt.

clip_image007

Idyllisch gelegen in het hartje van de Algarve
Voor een ‘How-Dee Holiday’ onder de warme portugese zon

Daar gaan we dus tot vrijdag een aantal heerlijke dagen doorbrengen met ‘wat’ drankjes, en tevens worden er een behoorlijk aantal oude koeien (Rawhide) uit de sloot gehaald.

Mijn kopbal doelpunt (2 luimen geleden) bracht nog al wat reacties teweeg; “geluk”, “dat ben jij niet”…gelukkig bracht de omvang van de neus erkenning.

Daarom onderstaand nog eentje; zo ‘sla’ je de bal met je hoofd er in, zodat hij naar beneden gaat. Letten we op Van Persie?!

clip_image009

De week afgesloten met een voetbal coach bijeenkomst; heerlijk, het seizoen gaat weer beginnen. Uitbundig met iedereen de zilveren ‘Nigel’ kick doorgenomen. Een topper voor het komend U14 seizoen.

Volgende week meer over de journey.

Hulde & Booya

Sunday, July 11th, 2010

Allereerst mijn gelukwensen aan het Nederlandse team voor het behalen van een eervolle tweede plaats.

Ja, ja, teleurstelling, enz. natuurlijk, maarre….zo sprankelend hebben ze nou ook weer niet gespeeld.

De overtredingen waren pijnlijk, en ja, hadden we goud in handen gekregen, dan ben ik hypocriet genoeg om dat door de vingers te zien.

Een aantal snelle bemerkingen:

Wat hebben Van Marwijk en Van Persie behalve de “Van” gemeen?

Persie neem ik aan slaat op het voormalige Perzie en Marwijk is waarschijnlijk een slaperig dorpje in de Betuwe.

Onderstaand bericht van 31 mei j.l. geeft waarschijnlijk aan waarom een onzichtbare Van Persie 7 wedstrijden in de basis mocht verschijnen.

Was Van Marwijk te “groot” om dit mankind uit de basis te laten?

“Je moet Sneijder wisselen”, snauwde hij Van Marwijk toe toen hij (terecht) uit het veld werd gehaald.

Was het motto daarna; “hij zal toch wel een (1) wedstrijd goed spelen”. Ook ik had onderstaande foto parmantig bij de TV geparkeerd met dezelfde gedachte. Eerst moest hij zijn ritme vinden, volgens de geleerden, en daarna zijn gemodder kwijtraken (neem ik aan).

Zelfs geen kopduel kon hij winnen, het was echt pijnlijk om hem te zien acteren vandaag.

Daarom vind ik hem, naast een zeikerdje, de ‘loser’ van dit WK.

clip_image002

En dan ‘ons’ Arjen; de enige keer dat hij echt mocht vallen, gaat-ie door en loopt ook nog tegen een gele kaart aan.

Grappig om te constateren dat hij intuitief (niet nadenken) goed weet te scoren en wanneer het om denken gaat, de weg kwijt raakt (zie ook zijn eerdere kans).

De Karate Kid mocht inderdaad blij zijn dat rood hem bespaard bleef.

Van Bommel: klasse om dit toernooi er slechts met 1 gele kaart vanaf te komen.

Stel je voor dat Boulahrouz vandaag had gespeeld!

Al met al heb ik een drietal fantastische weken achter de rug en wordt het zwarte gat reeds zichtbaar.

Niet meer automatisch de TV om resp. 04.30, 7.00 of 11.30 aanzetten.

Geen bier meer 09.30 ‘s ochtends om de overwinning op Brazilie te vieren.

Good times, good times….met dank aan Oranje.

Octopus en andere storende zaken

Friday, July 9th, 2010

Allereerst een geruststellend woord voor allen die in de Duitse octopus Paul een orakel zagen.

Uiteraard is zijn collega Peter, het orakel van Concord, de uitverkorene waar het om voorspellingen gaat.

Een octopus die het rood-wit-blauw verkiest boven overheerlijke paella, moet er wel dik van overtuigd zijn dat Nederland wint.

Om nog maar te zwijgen van het feit dat zijn tentakels oranje uitsloegen.

Zoals eenieder weet is het derde octopus lid, Mary, van ons heengegaan.

clip_image002

De overwinning van Nederland op Uruguay bracht alle nationale kranten in vervoering. Onderstaand de goal van Robben, als weergegeven in de L.A. Times.

clip_image004

Het thema: de enige grote voetbalnatie die steeds in het zicht van de haven (lees finale) strandde.

Morgen is dat afgelopen; octopus Peter heeft gesproken!

En, zondag gaan we met honderden Nederlanders, volledig in oranje, dat vieren op het Civic Center in San Francisco, inclusief koek en zopie, eh…Heineken biertuin.

Nu even iets van Amerikaanse bodem dat ik jullie niet wil onthouden om redenen die je zelf uit onderstaand stuk kan constateren. Super basketball ster LeBron James verruilt de Cavaliers voor de Miami Heat. Miljoenen daargelaten, gaat meerderheids eigenaar Dan Gilbert daar over volledig uit zijn dak. Lees en huiver!

Cavs owner rips LeBron’s ‘betrayal’

clip_image005

Cavaliers owner Dan Gilbert guarantees a title before LeBron wins one.

Fox Sports

Updated Jul 9, 2010 9:06 AM ET

Cleveland Cavaliers owner Dan Gilbert posted this letter on Cavs.com after LeBron James decided he was leaving for the Miami Heat.

Dear Cleveland, All Of Northeast Ohio and Cleveland Cavaliers Supporters Wherever You May Be Tonight;

clip_image009
The Summer of LeBron will continue on South Beach. He picks Miami.

As you now know, our former hero, who grew up in the very region that he deserted this evening, is no longer a Cleveland Cavalier.

This was announced with a several day, narcissistic, self-promotional build-up culminating with a national TV special of his "decision" unlike anything ever "witnessed" in the history of sports and probably the history of entertainment.

Clearly, this is bitterly disappointing to all of us.

The good news is that the ownership team and the rest of the hard-working, loyal, and driven staff over here at your hometown Cavaliers have not betrayed you nor NEVER will betray you.

There is so much more to tell you about the events of the recent past and our more than exciting future. Over the next several days and weeks, we will be communicating much of that to you.

You simply don’t deserve this kind of cowardly betrayal.

You have given so much and deserve so much more.

In the meantime, I want to make one statement to you tonight:

"I PERSONALLY GUARANTEE THAT THE CLEVELAND CAVALIERS WILL WIN AN NBA CHAMPIONSHIP BEFORE THE SELF-TITLED FORMER ‘KING’ WINS ONE"

You can take it to the bank.

If you thought we were motivated before tonight to bring the hardware to Cleveland, I can tell you that this shameful display of selfishness and betrayal by one of our very own has shifted our "motivation" to previously unknown and previously never experienced levels.

Some people think they should go to heaven but NOT have to die to get there.

Sorry, but that’s simply not how it works.

This shocking act of disloyalty from our home grown "chosen one" sends the exact opposite lesson of what we would want our children to learn. And "who" we would want them to grow-up to become.

But the good news is that this heartless and callous action can only serve as the antidote to the so-called "curse" on Cleveland, Ohio.

The self-declared former "King" will be taking the "curse" with him down south. And until he does "right" by Cleveland and Ohio, James (and the town where he plays) will unfortunately own this dreaded spell and bad karma.

Just watch.

Sleep well, Cleveland.

Tomorrow is a new and much brighter day….

I PROMISE you that our energy, focus, capital, knowledge and experience will be directed at one thing and one thing only:

DELIVERING YOU the championship you have long deserved and is long overdue….

Dan Gilbert
Majority Owner
Cleveland Cavaliers

Kale Hoofdje

Sunday, July 4th, 2010

Even, voordat ik met de Holland story begin.

WK voetbal 2010!

Dan komen ze dus met die kinderen aan de hand het veld oplopen; houden een bord vast tegen racisme en geven elkaar vervolgens een hand.

Het vervolg, zodra het fluitsignaal het begin van de wedstrijd betekent, is in concert met wat tijdens het handenschudden tegen elkaar gemompeld wordt.

Niet alleen bij Studio Sport kan men liplezen (Van Persie); wij kunnen er ook wat van.

Vriendelijk lachje voorafgaand aan:

“ik schop je onder de zoden”

“Mijn elleboog heeft nog nooit zo’n lelijk gezicht geraakt”

“Heb je wel eens noppen in je rug gehad?”

Origineel waar hoor!

Wat een kado op de dag voor mijn verjaardag; Wesley Sneijder scoort met het kale hoofdje en Nederland staat in de halve finale.

Tegen Uruguay, dat zonder de geschorste Suarez moet aantreden.

Ik zag onmiddellijk wat hij bedoelde toen hij naar zijn doeltreffende knikker wees.

Zelf mocht ik ook altijd het genoegen smaken om de laatste man tegen de voorstopper te horen zeggen; “Kees, dek jij die kale”.

Wat heerlijk om na een gescoord doelpunt de laatste man een tikje op de billen te geven onder het mompelen van; “he, niet zo slecht van die kale”.

Dat kon dan nog wel eens een lelijk trapje opleveren, maar veel slechter dan de scheidsrechters op het WK 2010 waren de mannen in het zwart nou ook niet. Alhoewel, de Japanner hield het bij NL – Brazilie goed in de hand.

clip_image002

clip_image004

Mooi hoor; zitten en staan we daar op het Consulaat Generaal met zo’n 70 in oranje verpakte lieden doodsangsten uit, bonken onze harten van opwinding, en feliciteren we elkaar alsof we zelf gescoord hebben.

Iemand die onlangs bovenstaande foto bekeek merkte op dat mensen toen nog in hun pak langs de zijlijn stonden (sport voor heren?).

Tja, de vuvuzela werd immers nog niet aangewend voor voetbaldoeleinden, en de pletterpet was nog in de beta fase bij Heineken.

En wat was ik blij dat ‘onze’ jongens weer lekker in oranje op kwamen draven.

Voetballers zijn zo bijgelovig als de neten, dus vooral niets aan hun plunje veranderen.

Heel eerlijk gezegd beheerst het WK ons leven zo’n beetje in de V.S.

Tijdens mijn geweldige verjaardagsfeestje stonden de Amerikaanse vrienden ademloos onze escapades te aanschouwen met “Holland, Holland” en “Oranje wat kan je”, om over Andre’s “Nederland, oh Nederland” maar te zwijgen.

We spreken een dapper woordje mee en toen we begonnen te zingen van “What are these Germans quiet”, begreep elke Amerikaan dat we op een missie waren.

Zoals de patient tegen de arts zei voor aanvang van zijn colonoscopy; “dit punt heeft geen enkele Nederlander tot dusver bereikt!”.

Stay tuned; dinsdag wordt de volgende horde genomen en ‘we’ spelen nu volledig in oranje.

Ik moet zeggen, het was even doordrammen maar het heeft gewerkt.