Laanen's Luim

Deze week was er weer een van de categorie ‘herinnert u zich deze nog, nog, nog…..’ Het begon met het bericht over het overlijden van Maarten de Vos, voormalig sportjournalist, oprichter van Inter Football en auteur van het befaamde boek ‘De Ajacieden’.

1990 werd het jaar dat Maarten de Vos op zijn meest charmante wijze mij vroeg om me met de Top Sports Group, waar Inter Football onderdeel van uitmaakte, te gaan bemoeien. Bemoeien betekende reorganiseren. De Top Sports Group was uitgegroeid tot een oncontroleerbare moloch, mede ook gezien het warrige en onnavolgbare beleid van de soms briljante Maarten de Vos. De problemen kwamen als een lawine op me af; de KNVB, Ajax, bordenrechten, etc., het kon niet op. Idem alle krantenberichten en dus hoe je daar staande te houden.

Het werd dweilen met de kraan open!

Eerder dat jaar was ik namens Inter Football ‘gezagvoerder’ van een cruise naar het WK 1990 in Italie. Zeer teleurstellende wedstrijden van Oranje, maar een trip om nooit te vergeten. Het cruiseschip de Orient Express was volgepakt met artisten, beroemde (oud) athleten en ook nog vele betalende goed gesitueerden. Een impressie:

Astrid en ik hebben 10 dagen op steroids geleefd om alles in goede banen te leiden, o.a. de mensen aan boord te houden voor de beladen wedstrijd tegen Engeland; militairen voor en achter ons en helicopters boven ons hoofd om de fans te scheiden. Wat nou voetbal is oorlog?! Het toenmalige Ajax bestuur, ook aan boord, schreef me een zeer lovende brief;

Toen ik echter na veel bidden en smeken via Arie van Eijden een afspraak met het bestuur kreeg om de plooien recht te strijken, kwam ik van een koude kermis thuis. De details zal ik besparen, maar Arie van Eijden meldde me later dat ze achteraf zelf vonden dat ze me het vuur wel heel na aan de schenen hadden gelegd. Een zeer leerzaam jaar, dat wel! Na de reorganisatie trok Maarten de zaak weer naar zich toe; “Der Mohr hat seine Arbeit getan, der Mohr kann gehen”. Boeiende man en zeer spijtig dat hij zo heen is gegaan op relatief jonge leeftijd.

Vervolgens wordt later die week mijn aandacht getrokken door een ‘tweet’ van vriend en ‘langs de lijn reporter’ Andy Houtkamp die in Valencia was om AZ aan het werk te zien en dito verslag uit te brengen. Hij wist te melden dat Faas Wilkes, de Christiano Ronaldo van zijn tijd, nog steeds immens populair was in Valencia. Faas Wilkes, de man die door de KNVB in de ban werd gedaan omdat hij professional werd en daardoor maar 38 wedstrijden voor Oranje speelde. En, mede Rotterdammer! Onderstaande ‘tweet’ correspondentie ontstaat:

andy houtkamp @andyhoutkamp replied to you: andyhoutkamp andy houtkamp @TheTrueDutchman van jou geloof ik alles! Apr 04, 1:16 PM via Twitter for Android In reply to… TheTrueDutchman Peter Laanen @andyhoutkamp je zal het niet geloven, maar ik heb ook nog eens met Faas Wilkes in een vriendschappelijke wedstrijd gespeeld! #Xerxes Apr 04, 1:14 PM via web

Dat werd natuurlijk weer even graven in de archieven.

Niet dat ik zo bewaardiger ben, maar toch!

Ha, gevonden!

Belofte maakt schuld:

Op de voorste lijn zaten we ook nog niet in die oenige WC houding die tegenwoordig ‘en vogue’ schijnt te zijn!

Nu naar onze afgevaardigde bij de Verenigde Naties:

Ongelofelijk trots op onze eigen Bopper, junior (3e jaars) op UC Berkeley, die New York en de Verenigde Naties aandeed om daar z’n mening te verkondigen. De moraal; als je dus gaat vallen in de categorie oude eik, dan kan je alleen maar ongelofelijk blij zijn als de stekjes al opgroeiend de weg naar boven vinden. Amen!

Soms brengen bepaalde zaken je hard terug op aarde en soms geven ze je iets mee waar je alleen maar op hopen kan. Maar, als het dan bewaarheid wordt, sta je toch met je oren te klapperen. De vele reacties op het NBSO artikel in Elsevier van de afgelopen week ‘De poort naar Silicon Valley’, met in de hoofdrollen een aantal ondernemers et moi, varieerden van; ‘Goed verhaal! Ik hoop dat dit voorbeeld gevolgd wordt door de verschillende partijen in NL’ en ‘Leuke foto met die kop met haar’ en ‘De complimenten die je krijgt volledig op z’n plaats’ tot ‘Geweldig artikel, loon en roem naar werken! Je doet fantastische dingen in SFO/SV en we zijn je ontzettend dankbaar: iedereen die ik ken die in SFO is geweest heeft het altijd als eerst over jou… :-)’

Uiteraard zijn de originelen ter inzage bij de notaris gedeponeerd! Hopelijk zal dit het imago van overheidsdienaren ten dienste van het bedrijfsleven in het buitenland ten goede komen, en tevens een bron van inspiratie zijn voor mijn collega’s. Dit alles onder het motto “als die ouwe het voor elkaar krijgt, dan moeten wij het zeker kunnen!” Inmiddels is er ook een aanvang gemaakt met ‘de dans’ van het consulaat. Eens in de 4 jaar worden de ambtenaren overgeplaatst naar een nieuwe buitenlandse post of keren zij terug naar het vaderland. Elk jaar verplaatsen dus 25% van alle uitgezondenen van positie, een soms emotioneel maar, zeker voor families, pijnlijk ritueel. Afgelopen week namen wij afscheid van Technisch Wetenschappelijk Attache Marc Nellen en zijn vriend Jan, die terugkeren naar Nederland. Plaatsvervangend Consul Generaal Jaap Veerman vertrekt over 3 maanden met zijn familie naar Mexico City, waar hij plaatsvervangend ambassadeur wordt (love friends in high places). Mid volgend jaar vertrekt Consul Generaal Bart van Bolhuis naar………… Dat is tevens mijn eindpunt! Waarschijnlijk trek ik mij dan terug op mijn ranch in de foothills van Mount Diablo en verstrek adviezen aan verdwaalde entrepreneurs die de bron van wijsheid niet hebben kunnen vinden. Inmiddels in Japan:

• 
• save
• t

A’s three-homer games
Thursday, behind home runs from Yoenis Cespedes, Josh Reddick and Jonny Gomes, the Athletics beat the Mariners, 4-1. Collecting at least three home runs in a game is a relatively rare occurrence for the Athletics, and generally an indication the ballclub will win.

Gaarne laat ik mijn bazen weten dat ik de eerste thuiswedstrijd van de A’s, a.s. vrijdag 6 april 19.05 tegen de Mariners, mis vanwegen een verplichting op het consulaat (eMerce happening). Gelieve er rekening mee te houden bij de bonus besprekingen. Bonus? Ik hallucineer nog na al die Elsevier commentaren! Bo-Peter vertrekt vandaag naar New York om het model van de Verenigde Naties te bestuderen. Zijn inauguratie speech heeft hij bij ons, d.w.z. het consulaat, voorbereid:

Hier op de ranch stormt Astrid letterlijk met hoge cijfers door haar testen (met moeilijke namen) en is onderweg naar een grootse Paramedic carriere. Een beloning bij Beringer Vineyards lijkt op z’n plaats!

Een terechte komende viering (en je ziet hoe gelukkig Astrid daar vorig jaar was), alhoewel ik daar niet de ‘husband of the year award’ mee zal winnen; die gaat naar Ierland:

Ya gotta love the Irish.

The Irish are true romantics.Look, he’s even

holding her hand…

Heel fijn weekend verder!

Na de euforie van het 100-jarig bestaan, de hernieuwde kennismaking met oude makkers, en de slaap der onschuldigen, wachtte mij een zondag die ik met enigszins zwaar hart tegemoet zag. De kinderen en kleinkinderen van mijn oudste vriend in jaren (sinds 1946), Aat de Boon, zouden naar Rotterdam komen om de as van hun in december j.l. overleden vader over de Maas uit te strooien.

Foto Aat, genomen 3 juli 1986

Marco met familie meldde zich vrij vroeg in het Novotel en een half uurtje later gaven Monique en de haren ook acte de presence. Ondanks dat ik hen vele jaren niet gezien had, brak het ijs vrij snel. Vervolgens togen we op weg naar de kade waar het ritueel plaats zou vinden; vlakbij Hotel New York. De Rotterdamse skyline lag er prachtig bij. Stad van mijn geboorte, waar Aat en ik nog vlotje hadden gevaren in de kelders van het in aanbouw zijnde Dijkzicht ziekenhuis. Waar we gevoetbald hebben op de plek waar later de Lijnbaan zou verrijzen. Jezus, wat er allemaal niet door je heen schiet gedurende een ritje van 10 minuten! Het leek wel of Aat ergens daar boven met een afstandsbediening aan het pielen was. Iedere keer wanneer er qua wind een geschikte plek gevonden was, draaide de wind. We hebben al met al best nog wat “Aat” over ons heen gekregen. Vervolgens lunch bij Hotel New York (kroketten om van te smullen) en nog wat verhalen uit de oude doos. Terug bij het Novotel merkte ik aan Aat’s kleinzoon Dennis dat hij zeer op zijn door mij meegebrachte basketball shirts van Dwight Howard stond te wachten. Gelukkig niet vergeten! Hieronder die prachtige families die zo goed voor hun (schoon) vader/opa gezorgd hebben in moeilijke tijden:

Oh, dat is waar Dennis, je hebt toch niet je nichtjes en broer vergeten?

Was ik nog vergeten te vermelden dat wij tijdens de SXSW show in Austin, Texas, visite kregen van Micky Hoogendijk en Adam Curry. Gezien het karakter van de show; film, muziek en games, konden en wilden zij onze bedrijven ondersteunen. Hun verhuizing naar Austin, een 8-tal maanden geleden, maakte het leven voor ons allemaal wat eenvoudiger. Adam claimde (met een ‘evil smile’) dat zodra ik hem bel, hij al gereed is om voor mij op pad te gaan, hetgeen natuurlijk niet waar is, maar bij de aanwezigen maakte het een verpletterende indruk!

v.l.n.r. Adam, Gerard Brikkenaar (collega uit Houston), Micky en uw eigen scribent

Vervolgens nog een heerlijk dinerafspraak met oude makker “10.000 langs de lijn” Andy Houtkamp (vooraan) en zijn Milanda, waarbij oude koeien en sloten niet ontbraken:

Om vervolgens als mystery guest op te treden voor SeniorWeb om hen de geneugten van de nieuwe media uit te leggen. Is een beetje genant als de oudste (moi) het meeste weet. Allemaal eigenlijk te goed en te veel om op te noemen. Uiteindelijk moe maar voldaan mijn roze bolide bij de rechtmatige eigenaar teruggebracht.

Met schoonmoeder (links) en met dank aan Inopsy, die het ministerie van EL&I wat kosten bespaarde.

Wel zei mijn duifje: “doe mij er ook zo maar een”. Na het Benji echec wilde ik niet een, twee, drie “nee” zeggen. Dit muisje krijgt nog een roze staartje!

Zaterdagochtend 09.00 begon langs de lijn bij Kagia, Lisserbroek, waar kleinzoon Rico met zijn elftal een verwoede strijd voerde tegen een zeer goed spelend meiden selectie team. Alhoewel ze na een aanvankelijke 3-0 achterstand terug klauterden naar 3-2, bracht een verdedigingsfout hen de definitieve nekklap toe: 4-2. Drie opvallende zaken; allereerst kan de reunie met het fameuze tennis/moppenteam van Club21, de avond daarvoor, verantwoordelijk worden gesteld dat de foto’s van de wedstrijd van zeer dubieuze kwaliteit waren. Ten tweede kon geconstateerd worden dat Rico een der uitblinkers was, waarbij ook diens fanatieke inzet aan Opa’s goede jaren in het veld deden denken. Ten derde een pluim voor broer Rob, zoon Rick et moi die er toch maar zo vroeg stonden na een inspannend avondje vergaderen in Almere.

Foto: Gertjan Leijdekkers (achter de camera)

Rotterdam was de volgende plaats van bestemming. Het auditorium van de Erasmus Universiteit was door de KNBSB (Koninklijke Nederlandse Base- en Softbal Bond) gekozen als de plaats waar het 100-jarig bestaan gevierd zou worden. En bij binnenkomst begon het feest der herkenning reeds, oud spelers, journalisten, oud bestuurders (ook van internationale bonden) en wat van dies meer zij, kon ik met een brede grijns de hand schudden, danwel omhelzen. En wonder boven wonder wist ik van velen zelfs de naam nog. Bestuurders waarvan Astrid mij voor mijn vertrek zei dat die toch niet meer in leven zouden kunnen zijn, gaven al dan niet met hulpmiddelen acte de presence. TV icoon Mart Smeets startte het jubileumprogramma op zijn gebruikelijke professionele, doch aangename wijze. De manier waarop hij mij introduceerde was ook zeer plezierig, je weet immers nooit hoe je bij hem in het pulletje valt.

Foto: Mariette de Haas

Door het jaar 1987 in beeld te brengen, bracht ik eigenlijk het hele leven in beeld; dood, geboorte, victorie, strijd, echt alle facetten van het leven. In de inleiding gebruikte ik wat opzetjes die in mij op kwamen toen ik bijvoorbeeld naar de Oscars keek, en Meryl Streep een Oscar won voor haar vertolking van Margareth Thatcher in de ‘Iron Lady’. Toen ik laconiek mededeelde dat ik onmiddellijk aan Mart Smeets moest denken, viel de zaal stil. Mijn verwijzing naar een artikel in ‘The Flying Dutchman’ van December 1989 over workaholics, een chronische ziekte, maakte alles duidelijk; Margareth Thatcher, Mart Smeets en ik werden er als voorbeelden bij gehaald!

Niet dat ze de zaal afbraken, maar wel een ijsbreker. Zoals gezegd; het jaar 1987 werd er een om nooit te vergeten, en voor hen die de plotselinge neiging krijgen om de totale speech te lezen, stel ik graag een digitale kopie ter beschikking. Daar staat meer in dan dat ik gezegd heb omdat ik de primende ogen van Smeets in mijn achterhoofd voelde en daardoor genoodzaakt werd me te haasten. Inderdaad; ik had de toegestane 15 minuten (volgens Smeets 10) met 5 minuten overschreden. En dat liet Smeets me weten toen ik schelms het toneel verliet: “Dames en Heren, als de borrel later begint, dan weet u aan wie dat ligt”.

Foto: Mariette de Haas

Het werd heel genoegelijk en het prachtige boek ‘Honderd jaar KNBSB – Eeuw met gouden glans’ werd door een ieder met veel genoegen in ontvangst genomen. Prachtig fotoboek ook, maar helaas geen historisch boek; een gemiste kans. Wellicht ook omdat de journalisten die het samenstelden identiek waren aan het koppel van 25 jaar geleden. Daardoor lag het accent op de regio Haarlem/Amsterdam en had het soms zelfs een ietwat ‘Prive’ gehalte: “Toen hij in het IOC hoofdkwartier arriveerde in gezelschap van zijn vriendin Pamela…….” En; “Eerder dat jaar had hij zijn huis in Badhoevedorp verlaten en zich in een flat in Amstelveen gevestigd”. Eh, ja……. Vers ligt nog in mijn gedachten hoe 14 maart 1987 een paar (zelfde) journalisten me pissig benaderden omdat ik gezegd had dat het niet zo zou kunnen zijn dat men Guus z’n bestuur naar huis wilde sturen en hem tegelijkertijd (posthuum) Ere Voorzitter wilde maken. Gelijke monniken…… Het avonddiner werd een groot internationaal succes, en tevreden kroop ik mijn mandje in. Omdat er zoveel verder te vertellen valt over de afgelopen week, wijd ik er midweek een special aan. Stay tuned!

PS: vergeet niet de Elsevier van dit weekend te kopen, er staat een mooi verhaal in over Silicon Valley, waarbij uw scribent een aantal malen geraadpleegd is.

Het is even doorvliegen, maar mooi gelukt! Over SXSW heb ik via vele tweets en facebook meldingen al het nodige gemeld. Wat een heerlijk gekkenhuis! Kijk ook naar www.sxsw.com als je dat leuk vindt. Oh ja, ik kreeg veel reacties over wat er met Benji gebeurd is. Omdat het vorige week nog zo vers was, wilde ik het niet vermelden, maar een onrustig gevoel kwam over mij toen Slinky, onze bejaarde doch vitale kat, zich op Astrid’s schoot vleide.

De volgende dag bleek dat Benji verkocht was. Black Voodoo van Slinky. Foei!

Vanavond dus een speechje voor de 100-jarige KNBSB, en tjongejonge, wat hebben we daar in zo’n 3 jaar als voorzitter mee meegemaakt. Ook niet te vergeten de 5 jaar die ik nog als voorzitter heb gediend van de Vrienden van Honkballend Oranje, financieele ondersteuning voor alle vertegenwoordigende teams. Never a dull moment, da’s zeker. Van begin 1987:

Tot het eind;

Er viel altijd wel wat te ‘genieten. Maar vanavond wordt het een grote reunie, met Mart Smeets als ceremoniemeester. Succes verzekerd voor het thuis van de wereldkampioenen honkbal en de Europese kampioenen softbal. Ik denk dat ik vanavond maar m’n honkbalknuppeldas zal dragen (foto’s volgende week). Kort maar krachtig, maar de eenzame reiziger heeft niet altijd zijn gereedschap (kroontjespen) ter beschikking.

2:48Add to De reiziger

USAir 520, met een ‘op tijd’ vertrek percentage van 50 (!), vertrok in ieder geval op tijd van de terminal, en Ivar en ik waanden ons al aan de goede kant van de 50%. Helaas, de Airbus werd aan de linkerkant geparkeerd en South West na South West vliegtuig werd prioriteit gegeven. De macht van de grootterminal bezitter. Het mocht de pret niet drukken. Phoenix werd ruim op tijd gehaald. Aangekomen in het gezellige A’s stadion flitste Ivar naar de A’s dug out om de nodige handtekeningen op de meegenomen honkballen te verzamelen. Vervolgens meldt hij zich op mijn mobieltje; “Pap, ze hebben gevraagd of ik batboy of ballboy wil zijn, vind jij dat goed?”. “Jongen, grijp die kans, wat een pret!”. Voor de wedstrijd moet ik nu aan de Cerberus naast de dugout vragen of ik een foto van mijn eigen zoon mag nemen! Schoorvoetend stemt hij toe, hij heeft waarschijnlijk al alle smoezen aangehoord van fans die proberen op die wijze handtekeningen te verschalken. Ivar poseert gewillig, met een grijns van oor tot oor:

Nadat hij zich de eerste inning suf heeft gerend op de ‘foul balls’ wordt het wat rustiger en mag hij zij aan zij naast al die miljonairs zitten tot de umpire hem roept om nieuwe ballen aan te leveren. Op enig moment zit hij naast de beroemde en beruchte Manny Ramirez, die het seizoen begint met 50 wedstrijden schorsing wegens inname van verkeerde snoepjes. Daar gaat m’n mobieltje weer; Ivar vanuit de dugout met een sms: “Sparta?”. Die zit daar in een staat van opperste opwinding en denkt opeens er aan dat ONS Sparta uit tegen het roemruchte FC Oss aantreedt. 5-1 Sparta meld ik. Z’n stille gejuich beroert het stadion. We verliezen uiteindelijk met 8-5.                                                Volgende dag de Mariners in Peoria, we verslaan ze 9-2:

Zondag naar het Cubs stadion in Mesa, we zijn ‘on a roll’ en verslaan de cubbies 12-10:

Kortom; een weekend om nooit te vergeten en als toetje krijgen we gratis en voor niets een upgrade naar first class!

Dan begint de Game Developers Conference in het Moscone Center te San Francisco en we treden op als gastheer voor een te gek Dutch Business Breakfast op dinsdag 6 maart. Bergen gamers in de zaal die ademloos luisteren naar COO Labels Electronic Arts Bryan Neider. Onder de 90 gasten ook Loco Burgemeester van Amsterdam, Carolien Gehrels, die ook wel eens wil weten hoe Ambraham de mosterd opdient!

De beurs zelf is een wirwar van presentaties, monsters, technieken, geldinners en jobseekers:

De volgende generatie Oscar winnaars staat in deze rij! Talking about Oscar winnaars; De reden waarom wij met het gezin naar de V.S. vetrokken was Ex’pression College for Digital Arts, waar ik als ‘founding’ CEO deel van uitmaakte en tot klas 35 alle ‘graduates’ voorbij heb zien aankomen en heb mogen feliciteren. De allerhoogste waardering kwam toen tijdens de Oscarregen voor de veelgeprezen film “Hugo”, het moment kwam dat de Oscar voor visual effects uitgereikt werd aan Alex Henning (links), ‘graduate’ van klas 20, diploma uitgereikt 1 augustus 2003. Hoger kan je als school, leraren en management niet reiken!

Dat dacht ik, maar toen zoon Kaj als Marine corpsman voor de Navy tekende, maakte mijn hart ook een sprongetje. Niet alleen omdat hij de medische kant uitgaat, maar ook vanwege het feit dat hij zijn weg in het leven aan het plaveien is. Gisteren dienden Astrid en ik het hele verhaal nogmaals aan te horen van de recruitment officer, ondanks dat Kaj met z’n 19 kan doen en laten wat hij wil. Het was ons bekend, maar 17 juni vertrekt Kaj op bootcamp naar Illinois, alleen met de kleren die hij aan heeft, zonder mobieltje, of wat dan ook. Communicatie: de ouderwetse, degelijke brief. Tevens slaat hij 2 betaalstappen over wegens zijn College credits; lang leve educatie! We zijn trots op die kwajongen!

Navy Recruiter Foday Kpakarogers wordt Kaj’s begeleider, en zo, poserend bij ons zwembad, wordt het marine gevoel aangewakkerd, toch?!

Sluiten we toch maar af met Dorus!

Bij de Marine

 

And is thinking in the meantime of:

Cactus League games are meaningful for A’s

Club hopes to settle many position battles during spring slate

By Jane Lee / MLB.com | 03/01/12 9:00 PM EST

PHOENIX — Most clubs read little into spring performances. This year, the A’s are not most clubs.

Oakland has several position battles brewing in camp, making Friday’s Cactus League opener against the visiting Mariners at Phoenix Municipal Stadium all the more significant. The A’s, perhaps more so than any other team, will be evaluating their players extra closely this year — while trying to put together an Opening Day lineup that, at this point, features many unknowns.

Some (think players like Jemile Weeks, Kurt Suzuki and Brandon McCarthy) won’t warrant the attention. But plenty of others — particularly those battling for spots at first base, third base, designated hitter and the outfield — are expected to use these games as a tryout. Ditto for the rotation and bullpen candidates.

Suzuki should help young staff

The club’s time in the desert has been condensed from the usual four weeks to three, as the A’s and Mariners are slated to travel overseas on March 22 for a week-long stay in Japan, where they will open the season on March 28-29. It marks the second time in five years Oakland has made the trip.

There’s very much a sense of urgency, then, in the way manager Bob Melvin and his staff go about creating a roster. The club had the option of starting camp early, as the Mariners did, but chose to begin on a normal schedule — mostly not to rush its pitching staff.

"We talked to the organization about what they did in the past, and we were comfortable doing this," Melvin said. "I can’t tell you what their variables were, whether they had more guys in camp or needed to do some things, but I can speak for us in saying we’re comfortable at the pace we’re on."

For Melvin, Friday’s contest will represent his first Cactus League game as A’s manager, and he’s planning to run out a handful of regulars. Weeks will lead things off, with shortstop Cliff Pennington following in front of center fielder Coco Crisp. Manny Ramirez gets his first start at DH in the cleanup spot, while left fielder Seth Smith and right fielder Josh Reddick follow afterward. Suzuki will bat seventh, and first baseman Brandon Allen and third baseman Josh Donaldson will round out the lineup, with right-handed starter Graham Godfrey on the mound.

Familiar faces surely abound, but Melvin advised reporters on Thursday not to read too much into his first lineup.

"I would say, ‘Don’t look too much into tomorrow’s lineup,’" Melvin said. "Certainly, if you’re forecasting guys that are regulars at this point, you’ll see quite a few of those. Yet, the lineup and the order of it, don’t think too much into it. You’ll see a lot of different lineups."

Ramirez, for instance, will certainly not be getting all of the at-bats at DH, especially considering he won’t be allowed to play in Oakland’s first 50 regular-season games. Allen, Smith, Daric Barton, Kila Ka’aihue and Jonny Gomes will also see time there.

At first base, Melvin plans to shuffle Allen, Ka’aihue and Chris Carter, while Barton is expected to join the mix sometime in mid-March once his surgically-repaired right shoulder is cleared to throw. The A’s skipper also has decisions to make in the outfield, where an already large number of players is expected to grow by one, when Yoenis Cespedes makes his anticipated weekend arrival.

Cespedes’ presence could immediately shake up the look of the outfield, as Crisp could then be forced to move to left, while Reddick continues seeing the most time in right. Melvin also has to work in Gomes, Collin Cowgill, Jermaine Mitchell and Michael Taylor.

Back in the infield at third base, Donaldson will get an extended look, while utility players Adam Rosales, Eric Sogard and non-roster invitee Wes Timmons mainly see work at shortstop and second base, due to the team’s lack of infield depth. With incumbent third baseman Scott Sizemore out of the mix with a torn left ACL, the A’s are hoping Donaldson quickly grabs hold of the job.

The A’s youngster, who initially entered camp as a candidate for the backup catcher spot, plans to take advantage of his opportunity.

"I’m excited," Donaldson said. "I can’t say I’m not a little nervous, because I am — just being over there, and this is the Major League team and getting the opportunity. If I wasn’t nervous a little bit, I don’t think I’d be human. It’s going to be fun. It’s going to be a learning experience, playing over there every day again."

Donaldson and the A’s play host to 10 Cactus League contests, while they’re slated to take part in 11 on the road. Of those 21 games, four are of the split-squad variety. The A’s play the Mariners three times before facing them in Japan — and then again in Oakland to restart the regular season — with Seattle making another visit to Phoenix on March 16 for the only A’s night game of the spring.

By that time, perhaps Melvin will have a better idea of how his pitching staff will look. Outside of McCarthy and No. 2 starter Bartolo Colon, the rotation has plenty of spots to fill. Lefty Dallas Braden, working his way back from shoulder surgery, should slot in there by the beginning of May, while Godfrey, Tyson Ross, Tommy Milone, Jarrod Parker and Brad Peacock duke it out for the other spots.

In the bullpen, Brian Fuentes, Grant Balfour, Joey Devine and Fautino De Los Santos are expected to compete for the closer’s job. Meanwhile, Jerry Blevins, Andrew Carignan, Ryan Cook, Pedro Figueroa, Jordan Norberto and Neil Wagner will simply be competing for any relief role with the big league club.

Four of the A’s contests will be featured on MLB.TV: March 6 vs. Milwaukee at 12:05 p.m. PT; March 8 vs. Los Angeles Dodgers at 12:05 p.m. PT; March 10 vs. Cincinnati at 12:05 p.m. PT; and March 17 vs. San Francisco at 1:05 p.m. PT.

Comfortabel gelegen in de tandartsstoel van, en geholpen door, DDS Daniel Asatani voor een drietal uren, flitsten tussen het gedril en de geur van verschroeid azuur wilde gedachten door m’n hoofd. Volgens Presidents kandidaad Rick Santorum zou ik in maart, terwijl ik me verheug op de 100 jaar KNBSB reunie, op mijn leeftijd wel eens in aanmerking kunnen komen voor euthanasie, mocht ik onverhoopt een koudje oplopen.

·

Dutch Puzzled by Santorum’s False Claim of Forced Euthanasia

thelede.blogs.nytimes.com

The Dutch Embassy declined to comment on recent remarks by Rick Santorum, who claimed, falsely, that forced euthanasia accounts for 5 percent of all deaths in the Netherlands.

Volgens hem zelfs 10% als je vrijwillig en onvrijwillig bij elkaar zou optellen. Deze man die ook anti abortus is, zelfs als de vrouw zwanger is geraakt na een verkrachting, is de republikeinse frontrunner voor het presidentschap. Deze man kan potentieel de nieuwe president van de Verenigde Staten worden. Zelfs de Taliban aanhangers zijn verbijsterd! Overigens had de schrijver van genoemd stuk een prachtig einde aan z’n verhaal gebreid:

At the end of his post, Mr. Turley, the legal blogger, concluded: “Putting aside these tiny factual disagreements, it is good to finally see a politician willing to take on our greatest threat: the Dutch. Dutch propagandists like Rembrandt, Vermeer and Van Gogh have already infiltrated our schools and museums. Our leaders (expect Santorum) are deaf to the growing sound of their wooden-shoe stomping, marzipan-eating hordes.”

Geweldig toch?! Dit soort mensen houden de V.S. geestelijk gezond, maar zo’n Santorum blijft eng en geschiedenis heeft bewezen dat enge mensen soms (en meer dan dat) aan de macht komen!

Inmiddels heeft Benji-manie dusdanig aan kracht gewonnen dat zelfs bij het verlaten van het consulaat me toegeroepen wordt om de groeten aan Benji te doen. Oudste zoon Rick, shame on him, heeft een soort van facebook guerilla taktiek ontwikkeld:

· Rick Laanen

Gewoon Peter Laanen‘s grote vriend……

· Rick Laanen

FF lekker uitrusten met Peter Laanen op de nieuwe bank

· Rick Laanen

Samen gezellig met Peter Laanen werken aan de wekelijkse column!

· Rick Laanen

Ik snap niet zo goed waarom Peter Laanen iets tegen de komst van Benji heeft.

· Paul Claessen

Hey, Peter Laanen .. you wanna be spotted with THIS, in your neighborhood?

Good old Paul, ik wist toen ik hem in 1975 aannam (Holland International Computer Services) dat hij naast z’n talent een schaduwkant had, maar om daar 25 jaar later mee geconfronteerd te worden!

Vrouwlief gooide nog wat olie op het vuur door Benji heel aandoenlijk naast een emmer witkalk te plaatsen, hetgeen ook menig reaktie ontlokte:

Hou ik dit vol? De druk wordt immens, het wroet aan me. Volgende week ontsnap ik voor een driedaags weekend A’s honkbal (spring training) in Arizona. Samen met zoon Ivar gaan we de nieuwe A’s bewonderen, waaronder nieuwe oude A’s speler Manny Ramirez:

“I made some mistakes and I want to show my children I can correct them,’’ Ramirez said. “Every Thursday morning my wife and I went to church, kneeled down, and prayed. I am blessed to have this opportunity again.’’

The 12-time All-Star signed a minor league deal with the A’s on Monday that’s worth $500,000 if he’s added to the big league roster. He will be allowed to participate in spring training games and the exhibition games scheduled in Japan, but must serve a 50-game suspension for his second positive drug test before he can play in the regular season for Oakland.

Weliswaar mag hij de eerste 50 wedstrijden van het seizoen niet meespelen omdat hij wat verkeerde snoepjes had ingenomen, danwel gesnoven, maar een kniesoor die daar op let. Het seizoen is immers 162 wedstrijden lang en voor $500.000 is hij een koopje.                                              De Amerika zonen Bo-Peter en Kaj gaan met hun meissies de blits maken als ze Nederland’s top DJ Ferry Corsten zondagavond in aktie zien in San Francisco. Zij staan immers op de gastenlijst. Ja! Dat is het voordeel als je hem als het ware geboren hebt zien worden en als stagiere in Duiksland hebt gehad. Nogmaals, ouderdom komt met gebreken, maar ook met perks!

Ferry Corsten’s new album WKND out now! | Feb 24, 2012

Finally it’s here and already storming the top 10 charts of iTunes USA and The Netherlands. Ever since testing the first demo’s on the dancefloor, the scale of the hype for the new Ferry Corsten album has been huge, and now, finally the WKND starts here!

Binnengekomen op Nr 6 dance charts USA

Location:Ruby Skye @ San Fransisco, CA

Country:USA

Date:Feb 26, 2012

Zo kan het gebeuren dat ik me vrijdag’s in business casual hijs en m’n toegangsbadges tot het zwaarbewaakte consulaatfort vergeet. Dat gebeurde dus gisteren en rond 06.40 stond ik lichtelijk aangekookt in de garage. Maar, met iPhone in hand kan je niets gebeuren, en zodra ik bij Starbuck’s aanbeland was met een kop koffie en een buttered croissant, kon ik al m’n zaakjes afhandelen. Tot m’n aandacht getrokken werd door een vrouwtje dat aan de overkant de was aan de brandtrap stond op te hangen. Bracht me weer terug naar eenvoudige Rotterdamse taferelen in de Van der Poelstraat. Stay humble my friends!

Benji, mocht je me kunnen horen, ook de groeten van Plv. Consul Generaal Jaap Veerman!

Nou, dit was me inderdaad het weekje wel! Ik ga de narigheid gewoon voorbij (alhoewel) en beantwoord allereerst de mij veelgestelde vraag; “hoe krijg je het voor elkaar om elke zaterdagmorgen er weer een blog uit te persen?”. Wel, de verhalen dienen zich veelal spontaan aan, en zou ik alles vermelden wat ik te weten kom, dan zou menigeen met rode oortjes (in Nederland) de avond ingaan. Dus dat doen we niet, althans, dat komt na mijn pensioen terecht in mijn memoires. Maar, gezegd moet worden dat een inspirerende werkplek ook tot de feestvreugde bijdraagt:

Daar is het lekker schrijven met een bakkie koffie en een stroopwafel! Elk jaar met Valentine’s Day beloven we elkaar plechtig dat we er niets aan doen. Dus stap ik j.l. dinsdag met mijn slaperige oogjes rond 05.50 in mijn voiture, alwaar een Vatentine’s koek parmantig geparkeerd op mijn stoel ligt. Lief. Bij de eerste de beste bocht valt een gigantische envelop voorover in mijn passagiersstoel (zie facebook). Nadat de security mij hielp om de kaart naar de 31e verdieping te sjouwen, smelt ik van de tederheid die er uit blijkt:

Maar, nu zo analyserend op deze zaterdagmorgen 18 februari, vraag ik me af of het niet het voorspel was in de strijd om de Golden Doodle Benji aan boord te krijgen?! Benji speelt de laatste weken een belangrijke rol in de discussies in huize Laanen, en dat heeft zich deze week uitgebreid tot facebook. Een aantal van mijn z.g. vrienden uiten zich daar lafhartig tegen mij, ook om in een goed blaadje bij Astrid te komen. Na de foto van voornoemde Benji een bloemlezing.

Tja, ik geef toe dat het beestje je niet onberoerd laat!

Wendy Gruter (Vinkeveen, zus van voornoemde Astrid): Wat een moppie!! Mag hij bij jullie wonen? Benji Laanen klinkt wel goed.Ha,ha!

Margriet Kommeren (Wilnis, vriendin van voornoemde Astrid) Ik zeg …. DOEN!

Peter Laanen (Californie, echtgenoot van voornoemde Astrid): Ik weet hoe dat gaat, uiteindelijk ga ik van Benji houden en uiteindelijk ben ik de klos en loop met een zakje en schepje achter Benji aan. Ga ik nog een nachtje over slapen….als ik dat beest in z’n ogen kijk…….

Paul Claessen (Florida, ex collega): Jeumig wat een lelijk mormel! ?(Peter, dat was pay-back voor ‘t mij aannemen bij HICS in 1975 .. welliswaar voor een habbekrats, maar toch .. per slot van rekening kon jij toen ook niet bevroeden welk een talent je in schoot geworpen werd)

Astrid Laanen Dank Je Paul, past juist leuk bij onze family

Paul Claessen Sorry ..was even niet bij de les … Peter: DOEN die hond. ‘t Is een schat! *reikt Peter een enorme zak en schop aan". Daar ga je nog een HOOP plezier aan beleven!

Emrah Özcan (Barneveld, voormalig stagiere in S.F.): Haha geweldig dit!

Astrid Laanen ik denk dat ik Benji maar eens ga bezoeken vandaag. Bo (oudste zoon in V.S.) ga je mee?

Peter Laanen Niet doen Bo; Benji gaat jouw kamer in beslag nemen!

Monique Jagers-de Boon (Deurne, dochter van wijlen vriend Aat de Boon) o wel doen , wat een leuke hond wie kan daar nou niet verliefd op worden 🙂

Marc Dronkers (Californie, verzekerings “vriend”): Nice pooch ! Now you can walk Benji every day in the hills !

Hessel Van Oorschot (Amsterdam, Tribe of Noise “vriend”): Petertje, tof beest hoor. Ik ken mannen van jou leeftijd die overdag met zo’n lelijke rat over straat moeten. Van die mannen met zo’n veeeellll jongere vrouw 🙂 Je mag dus blij zijn dat Astrid ook een beetjeaan jouw reputatie denkt, haha

Antwan Van Der Stap (Californie, Oracle “vriend”): Is Benji er nou al?

Astrid Laanen Mijn man wil Benji niet hebben, maar als Ik hem nou voor zijn verjaardag geef? Vroeg kado? Kan je níet weigeren tóch?

Peter Laanen Jouw man, jouw man?! Vroeger had hij een naam. Compromis; geen hond, maar je mag me voortaan Benji noemen!

Antwan Van Der Stap Benji wekt de indruk dat er een fikse krullebol binnen komt rennen .. perfect, I love that one.

Marleen Klerks (Utrecht,nichtje van mijn kant): he astrid! kende wel de labradoodle maar deze niet. Wat een geweldige hond! Dochter Sam is er weg van!

Daar zou Andre van Duin als meneer Wijdbeens toch een mooie sketch van hebben kunnen maken! Maar, soms staat een mens alleen en moet zich toch kranig staande houden, ondanks dat collega plv. Consul Generaal Jaap Veerman monter het volgende wist te melden: “voor dat je het weet ligt Benji tussen jullie in en lig jij met je hoofd op het nachtkastje”. *Zucht*

Mooie dingen gelukkig van de week op zakelijk gebied; o.a. lancering van Holland in the Valley, specifiek voor jeugdige NL ondernemers die de Valley willen aandoen. Een nuttige bron van informatie op www.hollandinthevalley.com

Famous last words:

2:07Add to

How Much Is That Doggie In The Window – Patti Page

2:25Add to

How Much Is That Doggie in the Window?

This video is a slideshow of doggies with the background music of "How Much Is That Doggie In the Window".

Ik weet zeker dat ik wel eens over Los Angeles (LaLaLand), San Francisco en Californie als zodanig gesproken heb inzake het onderwerp “ wanneer weet je dat je in Californie bent?”. En wel hierom:

*De onderwijzeres van de 3e klas lagere school heeft paars haar, een neusring en heet Bloem

*Als je een parkeerplaats vindt in San Francisco, dan breek je spontaan in tranen uit

*De verzekering van de auto’s van je kinderen is net zo hoog als je hypotheek

*Er vallen een paar druppels regen en op de TV wordt al gesproken over een tsunami

*Die gozer daar in de hoek van Starbucks, met die honkbalpet op en die RayBan’s in z’n haar, lijkt niet alleen op George Clooney, het IS George Clooney!

Laat ik met dat laatste beginnen; m’n collega, Plv. Consul Generaal Jaap Veerman, met wie ik de trip deed, liep dinsdagavond bijna een vrouw van de sokken in Hotel Luxe, Sunset Boulevard. Niets aan de hand, tot dat de concierge haastig achter de balie met rode blosje op haar konen hem vroeg of hij wist wie die dame was. “Eh, nee”, zei Jaap. “Dat is Fergie”, antwoorde ze opgewonden. “Fergie who”, mompelde Jaap. Die -Black Eyed Peas- Fergie dus:

Het schijnt dat met name Jaap’s dochter Sandra stennis heeft gemaakt over het gegeven dat hij er niet eens een handtekening aan had over gehouden. In 2009 werd ik door Rabobank’s Erik Storteboom (een grootheid in Zuid Californie, nu in New York) uitgenodigd om aan zijn tafel plaats te nemen voor het onderstaande evenement:

The Netherland-America Foundation’s Southern California Chapter,

through the courtesy of Mr. Robert G. van Schoonenberg, California Club member and former DAHD honoree,

requests the pleasure of your company at the 18th annual celebration of

DUTCH AMERICAN HERITAGE DAY

Gala Dinner Dance

Honoring Internationally Renowned Actor, Director and Painter

Jeroen Krabbé

Commander in the Order of the Dutch Lion

Sunday, November 22, 2009

5:30 pm

7 pm

California Club

538 South Flower Street, Los Angeles, CA 90071

Dance music by the Jamey Tate Quartet

BLACK TIE

The Netherland-America Foundation is a 501(c)3 not-for-profit corporation supporting the arts, education and cultural exchange.

Een geweldige avond die Astrid en ik met volle teugen tot ons genomen hebben. Woensdag j.l. werden Jaap en ik uitgenodigd door het bestuur van de NAF voor een origineel Italiaans diner, waarbij -tranen wellen in m’n ogen op- mij medegedeeld werd dat 17 november 2012 ik degene zou zijn die deze eer ten deel zou vallen. Holy smokes, Peter Laanen van de Van der Poelstraat in Rotterdam, in the Dutch American Hall of Fame in Los Angeles. Rock and Roll! Dat gaat natuurlijk stevig voorbereiden worden want een en ander dient ingeleid te worden met een 5 minuten durend filmpje. Wie oh wie? M’n oude partner Gary Platt, veelvoudig ontvanger van gouden en platina platen neemt deze klus voor z’n rekening. Check!

Kijk maar eens naar zijn palmares op www.garyaplatt.com geen rotzooi!

Wie leidt mij verbaal in? Spontaan meldt Consul Generaal Bart van Bolhuis zich aan. Check!

“Mmmmm…….wat zal ik nou eens over die Laanen zeggen? Murphy’s Pub kan ik er beter uitlaten”.

De interviewer…Griselda Molemans is terug naar Nederland, maar spontaan meldt onze Holland-Hollywood liaison Marieke Oudejans zich aan. Check!

Ook zij is niet voor de poes www.mariekeoudejans.com bewijst dat. Onze jongens bereiden zich voor om op te treden, zoals zij gewoonlijk bij elk evenement doen.

Photography: Jay Hooker Photography – www.jayhookerphotography.com

Als ze maar niet als eerste “Nowhere Man” gaan spelen, stelletje uileballen!

Dan natuurlijk zelf nog een klein liedje ten gehore brengen:

Onder de naam Direk, met rechts van mij de Seco’s, oftewel Martin en Yvon, de ouders van wereldberoemde DJ Ferry Corsten. Nou, dan is die avond toch bij voorbaat al redelijk geslaagd.

En dan kijk ik ineens in al mijn euforie naar dat onbemande bureau in de hoek, waar die harde werkster van me elke dag zo zit te blokken. Afgelopen donderdag een 90% score onderweg naar haar Paramedic diploma. Hulde voor Astrid, die voor mij een echte hall of famer is!

Hier voorop om weer een leven te redden!