Archive for April, 2009

Racen door de week

Saturday, April 25th, 2009

Ik kan het niet helpen (turn up the volume)!

Op een of andere manier vertaalt elk snippertje nieuws zich deze week in een liedje, waarschijnlijk veroorzaakt door de komende Mexico trip.

Of…door die 5 en 1/4 inch floppy die de chirurg per ongeluk in mijn achterhoofd heeft gelaten na de (reversed) haartransplantatie.

Vandaar, natuurlijk, dat ze allemaal van een wat verouderde hitparade zijn.

Nu verwacht iedereen natuurlijk de Zangeres Zonder Naam, of haar kinderen, BZN, met Mexicooooooooooooo!

Niets van dit alles; dit is een betere:

Willie Nelson with Carlos Santana ~ Gone to Mexico ~ vIDeo and

Had ik een aantal weken geleden nog wel een quiz, toen IBM dreigde Sun over te nemen (George Harrison – Here comes the sun), gaat die Larry Ellison er mee vandoor met ‘zijn’ Orakel vehikel. Dealtje van $7,4 miljard.

Dit alles omdat er in Larry’s hoofd een liedje speelde nadat hij even dacht zijn Sunny kwijt te raken:

YouTubeBobby Hebb 

En, waarom Sun ‘Sunny’ gaat worden is duidelijk, zie de volgende berichten in de media:

Goodbye, Larry: Oracle could slash half of Sun’s staff

Chris Keall | Wednesday April 22 2009 – 07:11am

clip_image001

My, Mr Ellison, what big teeth you have.

Larry’s boodschappenmandje vanaf 2005:

clip_image002

Kopje in de Contra Costa Times:

clip_image003

Over het bovenstaande bericht is het laatste woord nog niet gezegd.

De nog aanwezige Sun(ny) medewerkers denken daar als volgt over:

YouTube – No Milk TodayHerman’s Hermits (1967)

En nu over naar onze sport redaktie: De New York Yankees, onverzadigbaar in hun dollarlust en arrogantie, kwamen dus met een nieuw stadion op de proppen dat uiteindelijk $1,5 miljard gekost heeft. Om dat te dekken hadden ze een prijsstruktuur bedacht waarvan zij meenden dat hun ‘sucker’ fans dat wel op zouden willen brengen voor het gouden kalf. Tevens reduceerden zij het bezoekersaantal van 56.886 naar 52.325 om nog meer behoefte te creeeren. Hou even in gedachten dat de Yankees de afgelopen jaren praktisch altijd uitverkocht waren. Dat betekent dus minimaal 81 thuiswedstrijden; weer of geen weer!

Yankee Stadium

New Yankee Stadium


clip_image004

En nu, lieve sportfans, is de tijd gekomen dat er afgerekend wordt met de geniale dollar melkers (hoor ik dat liedje weer?) van de Yankees. Huiver even mee hoe zij dachten die $1.5 miljard even goed te maken, maar in werkelijkheid de hondstrouwe fans het stadion uitgejaagd hebben. Prijsjes varieerden afgelopen weekend per wedstrijd van $125 (neem de verrekijker mee), via $695 (middenstandersplek) tot $2,500 (gegoede burgerij). “Schat wat dacht je van een dagje Yankees met de kinderen? Natuurlijk nemen we de goedkoopste plekjes. $9 voor een biertje; een koopje! Een paar Hot Dogjes voor de kids; $10.” En nu het grote probleem voor de Yanks; als je de prijzen verlaagt, moet je alle seizoenhouders ook reduktie geven. Ja, inhaligheid en hoogmoed zijn zelfs voor de Yankees onverteerbare ingredienten geworden.

Hoewel; wel een leuke entree.

clip_image005

Overigens, en ik weet dat jullie dat beseffen, komt de naam Yankee(s) van de samentrekking Jan en Kees, of Jan Kaas, zoals wij spottend door de Vlamingen genoemd werden. In 1863 hebben “wij” dat voorrecht aan New England en Noord Amerika gegund.

Beetje Obama:

Over die hond Bo zijn we hopelijk uitgesproken; al die leiders denken dat hen dat populair(der) maakt.

Iedereen vergeten dat Hitler ook een lievelingshond (Blondi) had?

Daarnaast heet mijn oudste zoon ook Bo (Peter).

Geroerd werd ik echter door onderstaande clip:

Obama responds to soldier’s worried mother

En, zijn aanpak van de credit card companies steelt mijn hart.

De gieren die jonge mensen lokken tot het ongelimiteerd kopen van spulletjes met plastic en hen vervolgens 18 tot 22% rente laat betalen.

Nou, daar maakte Jezus indertijd ook een einde aan toen hij die woekeraars de tempel uitkwakte.

Mijn oudste zoon Rick stuurde me deze week een “rule from the male side” lijstje. Allemaal even belangrijk, ergo allemaal #1, en ook nog in het Engels.

Voorbeeldjes:

1. If it itches, it will be scratched.
We do that.

1. I am in shape. Round IS a shape!

1. If you think you’re fat, you probably are. Don’t ask us.

Onderstaand (dubbel klik) de realiteit:

clip_image006
Genoeg nu; op naar de realiteit van de komende week (iemand moet dit leed dragen):

clip_image007

Volgende week, by the way, wordt het weekoverzicht op zondag bezorgd wegens (nogmaals) Marger…eh…Mexico perikelen.

De week van Susan Boyle

Saturday, April 18th, 2009

Even een opfrissertje: Boyle zong bij Simon Cowell’s talentenjacht het nummer I Dreamed A Dream uit de musical Les Miserables, dat inmiddels op YouTube al meer dan 20 miljoen maal bekeken is (and counting).

Secret Susan Boyle song found is uiteraard het direkte gevolg van spitwerk in haar leven. En, laten we eerlijk wezen, haar uiterlijk heeft haar niet echt geholpen in haar streven om een platenkontrakt te krijgen. In een tijdperk waar boys en girls bands werden gevormd, lag het niet echt voor de hand dat Susan Boyle vanwege haar stem opgenomen zou worden.

clip_image002

98 Degrees The 98ers hadden een paar hits — Because of You and Give Me Just One Night — en om heel eerlijk te zijn, ik kan me geen snars meer herinneren van een van die liedjes.

clip_image004

De Spice Girls! Gelukkig is er nog maar een die daar last van heeft, jawel, David Beckham!

Hypocriet? Zekers; maar platenbazen weten als geen ander dat het oog ook wat wil, en acteren daar naar. Hans van Hemert deed dat o.a. ook in Nederland met Luv’ en Mouth (een lelijke man mag) and MacNeal. Kortom; voorbeelden te over.

Terug naar Susan Boyle; inderdaad zat iedereen te giechelen toen ze opkwam en Elaine Page wilde zijn. Maar toen dat strotje open ging verbaasde ze vriend en vijand; de Heer liet enkelen zelfs huilen! Vandaar ook de kop in de Seattle Post: “God beloont goedheid”.

Chris Selley schrijft het volgende in de National Post: “The clip raakte mij als een ellendige uiting van menselijk vooroordeel. Dat Juffrouw Boyle er als triomfator uitkwam is geweldig..…..een echte triomf zou het pas geweest zijn wanneer Simon Cowell en Consorten niet zo stomgeslagen waren door haar zangkwaliteiten, in plaats van het proberen uit te leggen hoe zij dachten dat ze zich niet zou kwalificeren gebaseerd op haar fysieke uiterlijk”.

Goed he, dat zich zo iets voordoet?! Ja toch?! Ik mag dat zeggen, ik ben de jongen van wie mijn moeder soms zei; “jij bent mooi van lelijkheid”.

clip_image006

Ja, ik had dus haar, en nee, het boek lag niet ondersteboven (ik ben toch zeker Bush niet).

Nu we toch in de ban zijn van muziek en vreemde kostgangers; inmiddels is een liedje genaamd “Madonna Mia”, geschreven door Al Capone terwijl hij zijn tijd uitdiende in Alcatraz (bij ons om de hoek), ook op CD uitgebracht. Zo’n 70 jaar nadat hij het schreef. Het door hem getekende originele muziekstuk is te koop voor $65.000.

clip_image008

Een echte tranentrekker volgens het hoofd van de Al Capone fanclub (!). Pink even een traantje weg bij de volgende lyrics: “With your true love to guide me, let whatever betide me, I will never go wrong”. En; “There’s only one moon above, one golden sun, there’s only one that I love, you are the one”. Dat noemen wij nog eens een killer van een songwriter, verantwoordelijk voor; The Night Chicago Died clip_image009

En, zoals eerder onder woorden gebracht, in de ban van, gegijzeld door…..Somaliers, of….door Franse medewerkers van Hewlett Packard. Ongeveer 100 HP medewerkers (mmmm…) in Woippi, vlakbij Metz, hebben 5 van hun bazen gegijzeld. Ze houden hen vast tot hun eisen ingewilligd zijn. De voornaamste eis in dit geval betekent intrekking van de geplande 475 ontslagen aldaar.

Natuurlijk leidt dit alles maar tot 1 (een) ding; een liedje, want jullie weten het, life is a song worth singing…. YouTube – Het Goede Doel met Gijzelaar

And so this is Easter

Saturday, April 11th, 2009

Pasen en Kerstmis zijn de aangewezen feestdagen voor wijzigingen en ingezonden stukken. Vroeger, vond ik dat overigens een geweldig woord; ‘stukken’. Het had voor mij een andere associatie dan de inzender zelf in gedachten had, en ik was niet de enige!

clip_image001

En voor de lekkere nasmaak:

YouTube – doe maar doris day

Deze ongezonden stukken hebben mij er echter toe bewogen om een ander letter type te nemen: “In de columns van Laanen wordt Harrington vervangen door Comic Sans SM” (Aanvrager Tom van der Loo – stay tuned) en mooie plaatjes in de body op te nemen (Aanvrager Ruud Zegwaart – stay tuned).

Dit keer waren het dus de aanvragers en hun achtergrond die de doorslag gaven. Vandaar ook dat ik de ingezonden stukken praktisch weergeef, en vervolgens de achtergrond van deze ouwe makkers (even geduldig blijven, het wordt echt leuk).

Ruud Zegwaart schrijft:

“Hee Laanen,

leuk je wekelijkse USA column…

Wij blijven bij…

Ik kan de bijlagen (obama en peter) niet openen, kun je ze ook al pdf mailen? Ja dat heb je met een Mac….

Ruud Zegwaart
Lot1038 BV

Salina Rotonde

Caracasbaaiweg 2c

Curacao

Dutch Antilles

+5999-6618195

www.LOT1038.com

Ruud is mijn ouwe bean counter bij Arcade Duitsland en, ondanks zijn opleiding als zodanig, altijd meer geinteresseerd geweest in muziek. Dat leidde uiteindelijk tot de release van ‘The Mix of The Century’ op het Polygram TV label.

clip_image003

En daar had hij toch niet de minste musici op ingelicenseerd gekregen!

En wat doet Ruud tegenwoordig op Curaçao?

Zijn onderneming LOT1038 is gespecialiseerd op het gebied van meubelontwerpen, project en woning inrichting. Zij produceren en ontwerpen zelf, en leveren meubels en verlichting van internationale top merken.

Daar hou ik nou van: “we kunnen alles, omdat we dat willen!”

Tom van der Loo schrijft:

From: Tom
To: Peter Laanen
Sent: Tuesday, April 7, 2009 6:42:35 AM
Subject: RE: Verlaat, maar toch!

Hi peet leuke stukkies altijd maar in godsnaam neem een ander lettertype dan dit harrington… .. dit is NIET  te lezen..

Het eerst wat ik doe is je tekst eruit halen en van een ander lettertype ( Comic Sans MS ) te voorzien zodat ik niet gek wordt van die kronkels…

Maar het is de moeite wel waard,,

Bibi

Ik:

From: Peter and/or Astrid Laanen
Sent: dinsdag 7 april 2009 17:05
To: Tom
Subject: Re: Verlaat, maar toch!

You got it tough guy!

Was zo’n beetje het handschrift van mijn moeder (sentimentele ouwe zak he?!).

Ga voortaan ook de attachments in de body doen; er zijn te veel mensen die het niet kunnen openen.

September ben ik in ieder geval een week in NL, en ik kan er natuurlijk altijd een paar daagjes extra aan plakken.

Zou leuk zijn om dan weer eens ouderwets te gaan lunchen of dineren (of het een overlopend in het ander).

Hartelijke groet,

Peter

Tom:

Hi ouwe sentimentele zak.

En wij maar koppijn krijgen van je moeders handschrift…

Attachements in body is een goed idee en dan worden ze ook wat kleiner want je stuurt wel enorme grote bestanden soms..te groot voor beeldscherm kwaliteit..

En het moet toch raar lopen als we elkaar niet kunnen treffen in september. Geef me in ieder geval je globale schema zo vroeg mogelijk dan kan ik me aanpassen..

See ya old bastard..

Tom

Tom van der Loo is de oprichter van Holland Automation International, een software onderneming die net als Eckart’s BSO en “mijn” Multi Function bijna opgekocht was door Tyssen Bornemisza (zie eerdere columns).

Wij deden allemaal zaken in de tijd dat belangenorganisaties als de VIFKA (hardware boeren en meubelfabrikanten) en COSSO (software) probeerden dermate hun stempel op niet leden te drukken, dat het op wurging leek.

Zo was daar bijvoorbeeld de uitsluiting van niet leden op de belangrijkste beurs; de Efficiency Beurs.

Tom had daar echter schijt aan en provoceerde hen tot het uiterste.

Zo kon je zijn bedrijf op een rivaliserende beurs aan te treffen met als tekst op zijn stand: “GEEN LID COSSO!”.

Tom leeft nu in luxe op zijn prachtige boot in Zuid Frankrijk; eigenlijk een bootvluchteling dus. Een goede vriend voor meer dan dertig jaar, en veel te vroeg gestopt omdat wij dit soort positieve rebellen nodig hebben.

Mijn eerste ontmoeting met Tom heb ik verpakt in een column voor de Automatisering Gids:

clip_image005

Washington and all that jazz

Saturday, April 4th, 2009

Na een intensief weekje handelsoverleg te Washington, DC, met een prima receptie bij onze hoogste baas aldaar, de charmante en intelligente ambassadrice Renee Jones-Bos, clip_image002

was het een waar genoegen j.l. zaterdag het Cherry Blossom Festival bij te wonen. De achtergrond van dit massaal bezochte feest is het rond die dag in bloesem ontpoppen van zo’n 3.000 kersenbomen, geschonken door de Japanners in 1912, met de wens van blijvende vriendschap tussen de twee landen. Nou ja, dat is uiteindelijk nog behoorlijk lelijk uitgepakt.

En wow, wat daar te koop was aan Obama memorabilia valt met geen (Obama) pen te beschrijven. Wat dacht u van een Obama luchtverversertje, of een kerstballetje, dan wel op de foto met hem? Wel moet mij van het hart dat de beveiliging wel echt extreme vormen aanneemt; bij het bezoek aan het oude postkantoor, vlakbij het witte huis, werden wij identiek gecontroleerd als op het vliegveld. Scary!

Gedurende de lange vlucht van San Francisco naar Washington-Dulles had ik ruimschoots de gelegenheid om de magazines van de afgelopen week door te nemen. Opvallend vond ik de artikelen in het toch wel wat rechtse ‘The Economist’, en het nog rechtsere ‘Forbes Magazine’. Na de toch behoorlijke aanval op Obama, was de slotsom als volgt: "Al met al ziet het gepresteerde er wankel uit. Maar de afgelopen week waren er tenminste tekenen dat hij datgene begint te doen waarop men zo’n grote hoop heeft gebouwd (op hem)". Dat laatste onder het motto ‘je weet maar nooit of hij het flikt’.

Het meest frustrerende in die story is een chart waarbij aangegeven wordt dat het vertrouwen in Obama is gezakt tot onder de 30 procent. Waaaaat?
Bij de asterisk staat dat in dat percentage het afkeuringspercentage ingecalculeerd is! Dat betekent dat zijn goedkeuringspercentage nog steeds tegen de 60 procent ligt. Over boerenbedrog gesproken! Forbes Magazine had bij een artikel het kopje “Wanneer Nancy Pelosi zich meldt, verkoop je aandelen”. De speaker of the house wordt nergens verder vermeld omdat het gaat over koerstwinsten wanneer de senaat op reces is.

Democraten en Republikeinen dus! Ergo, snelle kopjes dus om de argeloze lezer op een dwaalspoor te brengen. Smakeloze taktiek, maar zoals de Republikeinen aantoonden tijdens de verkiezingen van Bush II; met sukses geprogrammeerde verwarring.

The Ex’pression Years (werktitel: ‘Uit de school geklapt’)

Vanwege de trip van de Laanens naar Mexico, 25 april a.s., zal het eerste hoofdstuk van het in het najaar te verschijnen (foto) boek on-line te lezen zijn gedurende het weekend van 8 mei 2009. Nadere gegevens over de ‘under construction’ zijnde website volgen. Maar, het volgende wil ik nog wel even kwijt; een half jaar voordat Eckart overleed had ik een ‘reinigend’ gesprek met hem in zijn Berkeley onderkomen. Een heerlijk huis dat ik voor hem gekocht had (met zijn geld), en ‘aangekleed’ was door mijn wederhelft Astrid. In onze voortuin staat de ‘Eckart’ palmboom die hij ons schonk uit dankbaarheid voor Astrid’s aktiviteiten. Sinds begin 2004 werd onze relatie verstoord door een behoorlijk aantal aanvaringen (meer hierover in voornoemd vermeld boek). Oktober 2007 werd de maand dat wij het allemaal weglachten en weer de jonge ondernemers werden van de eind 70-er jaren. Nu, even meer dan een jaar na zijn overlijden, wordt het voor mij steeds duidelijker dat externe stoorzenders daarvoor verantwoordelijk waren. Ondanks Eckart’s briljante invallen en strategieen, sloeg hij meermaals de plank mis wanneer het ging om het aantrekken van vertrouwenslieden. Ook hier kwam wantrouwen bij het geld om de hoek kijken, hetgeen meermaals zijn besluitvorming vertroebelde. Oeps, nu ben ik al bij hoofdstuk 27! Nou ja, ik moest het even kwijt.

Tidbit

911 mag als ‘emergency’ nummer voor de V.S. bekend worden geacht, en gade Astrid werkt daar en redt dus levens, volgens mij. Nou kreeg zij begin afgelopen week een call door waarbij melding werd gemaakt van een niet wakker te krijgen man. Bij aankomst bleek deze reeds ruime tijd overleden te zijn, minstens 24 uur, en verstijfd dus. Maar, met een TV die volop nog stond te blerren, hield hij krampachtig een blijkje Budweiser in zijn vuist geklemd! Over toewijding gesproken!