Archive for the 'Uncategorized' Category

Meneer de Uil en de brullende rechtse bal

Saturday, March 23rd, 2019

Klinkt toch als een titel voor Suske en Wiske? Helaas is ons land nu een soort tekenstrip geworden, zonder middenstuk. Een rechtse brallende vrouwonvriendelijke bal heeft het voor elkaar gekregen om de grootste partij in de Eerste Kamer te worden.

Met stijgende verbazing naar zijn speech gekeken en geluisterd. Klaarblijkelijk had Baudet al die moeilijke woorden nog niet helemaal in z’n hoofd, want hij moest het van papier lezen. Het enige waar ik eigenlijk benieuwd naar ben, is of het merendeel van zijn kiezers, behalve de hoofdpunten, weet waar Baudet voor staat. Eigenlijk doet het er niet toe, het volk heeft gesproken en de gevestigde orde mag zijn wonden likken. Ook ik heb meerdere malen mijn ongenoegen uitgesproken over de huidige politiek, maar om dan rechtsomkeert te maken, en alles als schroot aan te merken, gaat me te ver. Na de woorden komen de daden. Afwachten dus. Wel doet het me goed dat die integere meneer Segers van de CU een zetel heeft gewonnen. Meer om te lachen was het moment dat ik dinsdag met genoegen Peter’s Zeurkalender opsloeg om van de cartoon van de dag te genieten:

Deze deed me zo denken aan mijn ‘aanvaring’ in 2009 met mijn toenmalig 7-jarige kleinzoon Felix. Even overgewipt uit Californië speelde ik een potje bowling met hem op de Wii, bij zoon Rick thuis. Felix stond een straatlengte voor, en ik had de laatste worp. Ik had geen enkele intentie om te winnen, snapte niet echt hoe het in z’n werk ging, maar wist wel met een woeste zwaai alle kegels om te rossen. Felix keek in verbijstering toe, rende de trap op naar z’n slaapkamer en riep van boven af ‘rot Opa’. Ik moest er verschrikkelijk om lachen, hetgeen door Rick gecorrigeerd werd. Geweldig wanneer je er op zo’n manier aan herinnerd wordt. Deze drie heertjes amuseerden zich vorige week zaterdag kostelijk op het voormalige vliegdekschip USS Hornet, gelegen in de San Francisco Bay bij Alameda.

Een feest voor maar liefs 1.100 mensen dat tot diep in de nacht duurde Rolverdeling: Kaj, links, voornamelijk aanwezig als genieter. Is natuurlijk een brandweerheld! Bo-Peter, rechts, de organisator die een ton aan complimenten kreeg. Een van zijn initiatieven was de creatie van diverse ruimtes voor verschillende muzieksoorten, en daar komt middelste zoon Ivar in beeld:

Welnu, de Varman heeft zich lekker uit kunnen leven. Alle drie goed bezig! Nog iemand die goed bezig is, is Diego Molina van Popcorn Brain.

Bij de eerste vestiging, in Mexico Stad, leerde ik Diego in 2014 kennen en was absoluut ondersteboven van wat hij daar gepresteerd had op het gebied van artistieke visualisatie van commercie, marketing, concepten, maar ook strategie en productie. In 2015 begeleidde ik hem en zijn crew in San Francisco tijdens de Game Developers Conference. Begin 2016 besloot Diego zich te vestigen in Amsterdam want…..hij spreekt vloeiend Nederlands en is afgestudeerd bij de HKU in Utrecht. Lang verhaal kort, hij nodigde me vrijdag 15 maart uit voor een primeur: ‘s7 airlines visit earth’, een imposante nieuwe vorm van content voor een Siberische luchtvaartmaatschappij. Zie hier de trailer: https://www.popcornbrain.com/s7-airlines Meer op hun website. Hoe mooi is het om in contact te blijven met relaties die je vanaf het begin op de juiste waarde geschat hebt. Een echt lentegeluid als je het mij vraagt, dus toch nog een fijne afsluiting!

“Uit de Amerikaanse school geklapt” – The Ex’pression Years – 1

Wednesday, March 20th, 2019

San Francisco Bay Area, East Bay Business Times, 15 april 2005:

“Een school opstarten in Amerika was wel het laatste waar Peter Laanen aan dacht op het hoogtepunt van zijn carriere”

A12, Den Haag/Utrecht, vrijdag 20 maart 1998:

Mijn Mercedes 300 hobbelt mee in het trage verkeer, terwijl ik mijmer over de invulling van mijn professionele activiteiten na 30 juni 1998. 30 juni is de datum dat de Arcade Music Company contractueel mijn laatste salaris gaat overboeken en de Laanen familie tevens de prachtige dienstvilla in Dusseldorp vaarwel zal moeten zeggen. Ook de Mercedes zal dan het veld ruimen.

Was het amper zes maanden geleden dat ik in Spanje, Marbella om precies te zijn, met topman Herman Heinsbroek een weddenschap had afgesloten dat Arcade Duitsland in November 1997 tien miljoen Duitse marken zou omzetten? En dat voor een krat roze champagne?! De tien miljoen werd gehaald; de champagne is helaas nooit aangekomen. Herman had het waarschijnlijk te druk met het beheer van de 210 miljoen gulden die hij aan de Wegener/Arcade deal heeft overgehouden.

Marbella woensdag 8 oktober 1997. Links naast mij Herman Heinsbroek, uiterst rechts André de Raaff.

Het gesprek dat ik eerder die dag voerde met ex AVRO coryfee Jos Kuijer, betrof een eventuele voortzetting van de TV jeugd voetbal show ‘It’s a kick’ voor PBS, de gewaardeerde publieke omroep ‘zuil’ in de Verenigde Staten. ‘It’s a kick’, met held Ultifox, werd begin 90’er jaren door PBS in tientallen staten uitgezonden, met een behoorlijke succes score. Echter, dat zou toch weer behoorlijke investeringen vergen, temeer ook omdat Fox News ons juridisch bedreigde wegens het gebruik van Fox, hun trademark. Ofschoon nonsens, zouden ze ons waarschijnlijk kapot procederen.

Een UltiFox flyer met links boven onze piepjonge zoon Bo-Peter als deelnemer

De overweging om Amerikaanse artiesten over te halen, middels mijn via Arcade opgedane relaties, klinkt aantrekkelijker. Het Belgische Lommel, waar onze vrienden Jan en Marja Abbing reeds vele jaren hun domicilie hebben, zal dan als basis dienen voor toekomstige activiteiten. Jan treedt suksesvol op onder de naam JJ Johns, voor het merendeel in het country muziek vriendelijke België.

JJ in volle glorie in Californië

Marja doet de boekingen en de administratie, terwijl hun inkomen wordt aangevuld middels Jan’s commerciële tekenvaardigheden en Marja’s markthandel in kledingstoffen. In 1990 hebben we elkaar leren kennen gedurende mijn management aktiviteiten voor de toen razend populaire band Loïs Lane, waar Marja de boekingen voor verwerkte.

Bij verkeersknooppunt Oude Rijn haalt mijn ‘Handy’ (ook verleden tijd na 30 juni) me uit mijn gepeins; Eckart Wintzen wenst me te spreken. Eckart, volgens eigen zeggen een zakenman die er als een hippie uitziet, maar ook het groene geweten van Nederland en apostel van de breedband. Zijn vermogen, vele honderden miljoenen volgens insiders, heeft hij vergaard door zijn geesteskind BSO (Bureau voor Systeem Ontwikkeling) te laten fuseren met Philips, oktober 1995. Of ik zo goed zou willen zijn even bij hem thuis langs te komen om een business plan op te halen voor de San Francisco Bay Area.

Eckart in glamour pose

Eerder dit jaar had Eckart zich daar reeds over uitgelaten, maar het mag toch een klein wonder heten dat hij mij zo dicht bij zijn woonplaats Driebergen te pakken krijgt. “Ik had ook in Zimbabwe kunnen zijn,” mompel ik. “Wat?” klinkt het ongedurig aan de andere kant van de lijn. “Nou, het toeval wil dat ik in de buurt ben, dus laat ik gelijk maar even van de gelegenheid gebruik maken,” herstel ik me soepel. “Mooi, dan zie ik je zo,” bast Eckart.

De twee maten van de KNVB: Ajax het pluche, Sparta het stro

Saturday, March 16th, 2019

Dat ik een Sparta supporter ben zal door velen niet gemist zijn. Wel probeer ik te allen tijde objectief te zijn voor wat betreft het spelpeil. Maar af en toe moet ik het echt voor mijn cluppie opnemen. De VAR, video scheidsrechter dus, heeft ons meerdere malen de das omgedaan, met name in de nacompetitie tegen Emmen, waardoor we, aangevuld met matig spel, de eredivisie uitvlogen.

VAR blundert bij Emmen – Sparta: géén strafschop voor Spierings

Allard Lindhout geeft toe dat hij donderdagavond in de fout is gegaan. De scheidsrechter verzuimde om Sparta Rotterdam een strafschop te geven in de nacompetitiewedstrijd tegen FC Emmen.

En bij de thuiswedstrijd gebeurde het weer, dat verzin je niet. We legden ons erbij neer, Spartanen zijn nederig, geïnspireerd door een überkeurig bestuur dat nooit, of met een babyvuistje, protest aantekent. Dan kunnen ze nog heel wat van FC Twente leren! In de hoop dit competitiejaar ons een weg terug te banen naar de eredivisie, wacht ons in ieder geval al de nacompetitie. Regulier staan we tweede op mega afstand van FC Twente: 11 punten. Nu komt het; om er zeker van te zijn dat FC Twente kampioen wordt (lastig om drie Rotterdamse clubs in de eredivisie te hebben) geeft de KNVB Sparta geen toestemming om de wedstrijd tegen NEC te verzetten, die zondag 24 maart gespeeld wordt. Sparta mist nota bene die wedstrijd 6 (zegge zes) spelers van het eerste elftal die in vertegenwoordigende elftallen uit moeten komen. Voor Ajax wordt voor de tweede keer (ditmaal 8 wedstrijden) de competitie op z’n kop gezet om de miljoenenbeentjes te sparen, zo simpel ligt het. En begrijp me niet verkeerd, ik heb ook van Ajax genoten en misgun het ze niet, want uiteindelijk gaat het bij mij om de KNVB die schijt heeft aan Sparta, en haar trouwe aanhang. Zo, dat lucht op bij het begin van deze zaterdagmorgen. Oh ja, Sparta won gisteren met 3-1 uit bij FC Almere, pleister op de wonde. Wanneer deze vlag wappert, dan komen de Laanen broers eraan!

Vrijdag 15 maart 2019, het is weer Laanen broertjesdag. De 4 broers en hun charmante eega’s verzamelen zich voor een goed glas, een goede hap en menig oude koe uit een sloot die gelardeerd is met wat toen kon en nu politiek incorrect is. Maar gezellig was het! Met name oudste broer Hans was helemaal op hol geslagen met schalen met hapjes vooraf, denk paling, zalm, soesjes met mon chou, en Noorse en Nederlandse garnalen (weet niet precies meer welke garnaal van welke nationaliteit was). Daarnaast warme schotel met kip, rijst en pindasaus, het kon niet op! Daarom voor het nageslacht even een plaatje van deze vier dappere broers:

V.l.n.r. Rob (66), Aad (75), Peter (jeugdig) en Hans (77), duidelijk de grand old man van de Laanens. Het was weer een puike middag, goed teken ook dat Boeddha zich, tussen Rob en Aad in, ook op de foto worstelde. Dezelfde dag behaalde Astrid haar vaarbewijs; hoe knap is dat?

Dan wil je wel stralen en kan een luiaard als ik in alle rust en veiligheid met haar meevaren. Hulde! Het boek ‘Uit de Amerikaanse school geklapt’ gaat op dit kanaal in zo’n 50 afleveringen met jullie gedeeld worden. En de inhoud is verborgen in deze 5 ordners.

Wat ik voor ogen heb: een soms ijzingwekkend verhaal waar van te leren valt, waar gebeurd is, met veel foto’s en afbeeldingen om het nog meer een idee te geven dat het om mensen gaat, dus emoties, maar ook zaken. Zo’n mix is onverkoopbaar voor een uitgever. Geen probleem, de uitgever van De Luim heeft groothartig elke woensdag een extra ruimte gereserveerd. Dus, a.s. woensdag beginnen we helemaal weer bij hoe het allemaal begon. Stay tuned!

Ajax, Michael Jackson en pannenkoeken

Friday, March 8th, 2019

Groter contrast tussen het grandioze optreden van David Ajax tegen Goliath Real Madrid en de documentaire ‘Leaving Neverland’ binnen een week, kan er niet bestaan. De jeugd van Ajax, mannen eigenlijk, bracht Nederland in extase, de mannen die vertellen in hun jeugd misbruikt te zijn door het grote talent Michael Jackson, brengen het tegenovergestelde. Leaving Neverland vertelt in een 4 uur durende documentaire een gitzwart verhaal over kindermisbruik door Michael Jackson in zijn zelf gecreëerde sprookjesland. Voor wat betreft Michaels trieste jeugdleven en diens hardvochtige vader Joe, vind je de beste aanwijzing voor zijn gedrag in het boekje behorend bij de dubbel CD ‘HISTORY’, ‘Past, Present And Future, BOOK 1’ uit 1995. Tekst en tekening van Michael Jackson.

Vrij vertaald: “Voordat je over me oordeelt, doe je best me lief te hebben, kijk vervolgens in je hart en vraag jezelf af of je mijn kinderjaren hebt gekend.” Een in en in triest plaatje. Ik hoef er ook niet verder op in te gaan, dat doen de fans wel, maar het moest me even van het hart, ook omdat Michael zoals zovelen die misbruikt zijn, zelf ook misbruiker werd. Tja, en dan Yolanthe en Wesley! Mooi, dat hebben we ook weer uitputtend behandeld, uiteindelijk moeten we hun privacy respecteren. Zondag bracht onze jongste spruit Ivar, na het zoveelste filmpje en tussen zijn DJ activiteiten door, een bezoekje aan de papa en mama voor een paar bijvoeding- en rustdagen, alvorens zijn broers in Californië te bezoeken. En wat ga je dan doen op zo’n druilerige zondag? Juist, net als ‘vroeger’ weer eens pannenkoeken eten in Lage Vuursche. Astrid was er als de kippen bij om dat vast te leggen.

Ivar genoot weer eens (eigenlijk nooit echt meegemaakt) van ouderwetse pannenkoeken, geruite tafellakens en oud handwerktuig aan de muren. En een pot met stroop voor hem! Wanneer ik dan zeg dat je met stroop beter vliegen vangt dan met azijn, wacht me slechts een meewarige blijk, waar Astrid ook aan meedoet. Jammer, maar werken met stroop, dat deed Michael ook! Zo leuk dus als de week begon, zo jammerlijk veranderde mijn humeur gisteren toen ik de postbus lichtte:

En ik kan het niet ontkennen, na broer Rob afgezet te hebben in De Meern, reed ik na de 6-1 overwinning van Sparta op Go Ahead Eagles euforisch de A2 op. Ik dacht dat het al na zevenen was, waarna je weer 130 mag rijden, en had het te laat in de gaten, ook al omdat die andere auto’s zo langzaam reden, en ook nog aan de linkerkant, waar ik toch al zo’n hekel aan heb. €127,00 in de pot van de staat, hopelijk doen ze er wat moois mee. Na zes tegendoelpunten in de laatste vier wedstrijden, hield Sparta eindelijk weer eens de nul achter. Helaas, de voorhoede ook; 0-0 dus. Voor de ouderen: “we noteren een drie”. Inmiddels is Ivar onze vrijdagnacht in San Francisco aangekomen, waar zijn broers hem hartelijk ontvingen:

Ja, van je familie moet je het maar hebben. Zo te zien hadden Bo-Peter en Kaj al wat voorpret ingedronken. Kwajongens, dat zijn ze. Maar wel lief, die gaan kleine broer vast verwennen. Want, zoals de Duitsers zeggen: “was sich liebt, das neckt sich”.

Wat hebben de Paus en Trump gemeen?

Friday, March 1st, 2019

Ze hebben beiden een vijand die te allen tijde gebruikt kan worden in tijden van zwaar weer. De Paus meent nu dat de duivel in het spel is wanneer de RK Kerk bekritiseerd wordt:

Of dat de duivel zich genesteld heeft in priesters die zich seksueel misdragen hebben. In ieder geval kunnen we de Paus verklappen in welk lichaamsdeel de duivel zich het beste thuis voelt. Hopelijk krijg je hier geen associaties over wanneer je onderstaande consumptie tot je neemt:

Toen ik ingewijd werd, alvorens een ruim drie jaar durende carriere als misdienaar aan te gaan, dompelde kapelaan Bank mij, en mijn medemisdienaars, met de kop onder in het wijwatervat. Tevens kreeg eenieder een flinke klap op z’n kont. Dat is het enige wat ik me herinner aan mogelijke misbruik. Dient gezegd te worden dat ik niet echt een aantrekkelijk ventje was. Ook moet me van het hart (biecht dus) dat in de laatste maanden van mijn misdienaarschap de miswijn goed begon te smaken. Het leek me duidelijk dat, alvorens de duivel toe kon slaan, het maar beter was om er een punt achter te zetten. Goede zet! Weer gaat er zo’n week voorbij dat je niet ontkomt aan de indruk dat Trump omringd wordt door manipulerende schurken, de zogenaamde con men. Wat dat betreft is hij Richard Nixon voorbij gegaan op de lijst van Presidenten met de geur van fraude en bedrog om zich heen.

Terugkerend uit Vietnam van het dramatische toneelspel met zijn grote vriend dictator Kim Jong Un, en al twitterend op Air Force One Jan en Alleman beschuldigend, zie je de volgende film in dit genre al aankomen:

Maar degene van wie hij bezeten is sinds de verkiezingen, en zijn natuurlijke vijand blijft, is Hillary Clinton. Liefdevol spreekt hij over haar als ‘Crooked Hillary’, oftewel de oneerlijke, illegale en wetten brekende Hillary. Geeft je te denken hoeveel woorden wij nodig hebben om hetzelfde te zeggen!

Ook zijn aanhangers, de z.g. Trumpies, mogen nog steeds in vervoering ‘sluit haar op’ schreeuwen ofschoon Trump al meer dan twee jaar President is. Na het ‘optreden’ van zijn voormalige advocaat en duister ‘mannetje’ Michael Cohen, mag je je afvragen wie er opgesloten gaat worden. Gaat nog een spannende twee jaar worden. Ook gisteren sloten de Laanens de week weer af met een potje voetbal bij Sparta. Op Het Kasteel werd na veel hangen en wurgen RKC Waalwijk met 2-1 bedwongen en konden wij na afloop met gelijkgestemden een biertje in de Bosselaar drinken. Terugrijdend naar Loosdrecht, nagenietend van de derde overwinning op rij, dwaalden mijn gedachten af naar iemand die dit alles niet in vrijheid mee kan maken; Jaitsen Singh. Als het goed is heeft het consulaat hem gisteren een bezoek gebracht en gaat een brief van Minister Blok inzake gratie binnenkort gestuurd worden naar Gouverneur Newsom van Californië. 34+ jaar vast nu, onder soms erbarmelijke en gevaarlijke omstandigheden. Dat wens je zelfs (bijna) Willem Holleeder niet toe. Nu lekker van het weekend gaan genieten, oh nee, ik ben pensionado, dus elke dag is zondag! Gun ik iedereen!

Rutte III: volgend jaar gaat iedereen erop vooruit

Friday, February 22nd, 2019

Dat was toch de bedoeling? MP Mark Rutte beloofde dat iedereen er dit jaar beter op zou worden. Helaas, de prognose voor energiekosten in 2019 was gebaseerd op cijfermateriaal van 2017. Kritiek op de prognose werd vorig jaar afgedaan als bangmakerij. Zo, wie zit er nu met de gebakken peren? Voeg daar de volgende negatieve ingrediënten aan toe zoals; fors verhoogde premie ziektekostenverzekering, BTW verhoging op o.a. voedsel van 6 naar 9%, en stagnerende pensioenuitkeringen, dan is het gerechtvaardigd dat onze MP dadelijk carnaval ingaat als Pinokkio.

Voor de goede orde, dit was de correcte tekst:

RUTTE III: BIJNA IEDEREEN GAAT ER VOLGEND JAAR OP VOORUIT

Nu mag men toch redelijkerwijs aannemen dat achter ‘JAAR’ het volgende toegevoegd dient te worden: ‘NIET ‘. Je zou kunnen zeggen dat driemaal scheepsrecht is, maar bij ‘ons’ Mark gaat dit soort gezegdes niet op. Die glijdt eronder uit met een liedje als drie maal drie is negen, ieder zingt z’n eigen lied. Kijk, ik spiegel ook weleens wat voor. In dit geval onze lieve hond Tinley. Terwijl ik dit opschrijf, zie ik de afkorting voor me: OLH, en dat terwijl in Vaticaanstad de paus al z’n bisschoppen en kardinalen bijeen geroepen heeft om die ‘vervelende’ seks schandalen een halt toe te roepen. Welnu, dit alles aanziend (als voormalig misdienaar) hebben ze Onze Lieve Heer hard nodig; wat een zooitje. Geestig vond ik wel de volgende kop op Teletekst:

Top Vaticaan tegen kindermisbruik

Zo van “we hebben het er diepgaand over gehad, ook in stemming gebracht, maar we zijn echt tegen”. Terug naar Tinley, die nodig naar de kapper moest. Uiteraard dacht ze dat ik haar meenam voor een uitje, maar vlak voor de kapperszaak rook ze lont en keek me smekend aan:

Maar ik liet me niet vermurwen, deze harige outfit zou ook door wijlen Karl Lagerfeld als niet chic afgedaan worden. Het mooie van zo’n trouwhartige viervoeter is dat ze alles weer vergeten is wanneer je haar een paar uur later ophaalt, en wederom weer gewillig gaat poseren:

Volgens mij keek ze me wel wat beschuldigend aan, maar in ieder geval niet gehinderd door voor haar ogen vallend haar. Lekker beessie toch?! Maar in Tinleys geval diende het knippen en scheren een doel, bij ons burgers zou je het knippen en scheren kunnen vervangen door, bijvoorbeeld, genaaid (zonder het genoegen). Meer met minder gaat echt niet op! Zeg het met bloemen gaat voor mij niet meer op. De klanten van Astrid (moeder en baby) zijn dermate tevreden dat ze soms bedolven wordt onder de bloemen.

En zo mooi koop ik ze veelal ook niet! Dus als alternatief (hint: zie achtergrond), nee ze drinkt geen bier, gaat een whiskietje er ook wel in. Een soort van vloeibare bloemen dus, zij het niet Four Roses. Kan Astrid ook mee leven! Nu we bijna alweer drie jaar terug zijn, is het goed om te melden dat we het in Loosdrecht, en ons buurtje, zeer goed getroffen hebben. Kleine gemeenschap, met soms wat Peyton Place-achtige trekjes (smulsoap voor de oudere bewoners), maar dat houdt het levendig, en iets om aan te werken. Zo naar het weer kijkend voor dit weekend, leuk om gewapend met een mok koffie al babbelend over/door de nog kale haag daar mee te beginnen!

De ouwetjes doen het nog best of….sneue zeventigers?

Friday, February 15th, 2019

Zo liet ik me maandagavond weer eens verleiden tot het aangluren van Veronica Inside, waar heer Derksen zich weer uit kon leven op het afbranden van deze en gene. Gelukkig kwamen we ook weer bij seks terecht, of vrouwtjes zoals u wilt, anders krijgen ze dit sportprogramma niet gevuld. Onder besmuikt gegrinnik van Wilfred Genee stelde Derksen tot mijn stomme verbazing dat hij wel van alle kutjes hield. Nu heb ik hem wel moppen horen vertellen die ook ver over de schreef gingen, zij het dat wij ze in onze jeugdtijd al kenden, echte kleedkamerpraat dus, maar dit sloeg alles. Vandaar ook het onderstaande trio, waarbij geraden dient te worden wie er niet in dit rijtje past.

Inderdaad; Dick Advocaat. De uitspraak van Derksen kent u, van Trump zijn opnames bekend die gemaakt zijn tijdens de door hem georganiseerde Miss verkiezingen, waarbij hij meldde dat hij de meiden wel eens bij hun kutje greep. Advocaat daarentegen, overigens door Derksen in dezelfde uitzending aangepakt omdat dat opruiende gedrag niet bij hem past, voelt zich genaaid. Jawel, door de VAR en door de vierde (of vijfde, dat wist Dick niet) man. Kortom, fraai gezelschap. Derksen, kreukelkop op maatpak, is natuurlijk voor Heer de Mol een publiekstrekker, dus elke vorm van censuur wordt uitgesloten. Sterker nog, ik denk dat zijn gedrag wordt aangemoedigd. Ergo past hij prima bij het Forum voor Democratie. Trump is momenteel teveel met zijn muur bezig om zich nog om seks te bekommeren, tenzij hem dat opwindt, maar is op z’n Amerikaans een ‘low life’. En Dick kan ik eigenlijk wel waarderen vanwege dat temperament, maar hij gaat te ver. Daarnaast degradeerde Sparta vorig jaar toen hij als De Verlosser binnenkwam. Minpuntje. Sneue bejaarden? Wellicht, maar in ieder geval hebben ze hun bejaarde zakken goed gevuld. Eigenlijk was het een drukke week qua gebeurtenissen, teveel om aandacht aan te besteden, doch deze van Prins Constantijn trok mijn aandacht:

Gecombineerd met een interview in ‘Computable’ verkondigde hij een aantal gemeenplaatsen die al sinds jaar en dag bestaan en ook al door diverse partijen gemeld zijn. Bovenstaande uitspraak moet hij geuit hebben om mensen te prikkelen, want dit gebeurt (meestal) niet. En het gebrek aan geld van de overheid had hij aan moeten kaarten toen hij aan zijn klus voor StartupDelta begon. 21 juli 2017 verkondigde hij nog in het Financieel Dagblad dat Nederland Silicon Valley zou kunnen overvleugelen. En ja, met mijn kennis, opgedaan in 18 jaar Californië, haakte ik daarop in tijdens de presentaties die ik hield, met de volgende slide:

Stanford, een van de vele universiteiten in Californië, heeft de beschikking over miljarden, waar je bij StartupDelta over enkele miljoenen praat. En geld is voor startups wat pokon is voor planten. Ik beweer niet dat de prins het slecht heeft gedaan, integendeel onder de omstandigheden, maar dat hij als zoveel voorgaande vlaggendragers met te weinig feitelijke kennis aan de klus begon. Waar ik trots op ben? ‘Leaving Rockstart, personal highlights of accelerating 152 startups in 2751 days’, schreef mede oprichter Don Ritzen afgelopen week op LinkedIn.

Het volgende schreef hij me terug nadat ik hem feliciteerde:


Don Ritzen
Co-Founder at Rockstart

Jij enorm bedankt Peter!. Ondanks dat je ons niet kende, en we net met de eerste accelerator bezig waren en nog niks bewezen hadden heb je ons enorm geholpen om onze reis in Silicon Valley met de eerste 10 startups een succes te maken met al je connecties en introducties. You rock!

Kijk, dat was weliswaar mijn job bij de overheid, maar ik heb het altijd behandeld als mijn eigen onderneming. Wanneer mensen als Don Ritzen je 71/2 jaar later zo bedanken, dan is er wat blijven hangen, en kan mijn weekend niet meer kapot! Ter verhoging van de feestvreugde nog wat opbeurend sportnieuws: Dordrecht-Sparta: 1-4.

Trump: je kunt er niet omheen!

Friday, February 8th, 2019

Drie van de meest opmerkelijke reacties die ik opgetekend heb na zijn State of the Union (troonrede) afgelopen week: “je moet wel aan geheugenverlies lijden wil je Trump geloven”. Daar past onderstaande cartoon goed bij!

“Zijn politieke branding is gebaseerd op beledigingen” en “Trump is dezelfde liegende racist van vorig jaar”. Ongelooflijk dat blanke evangelisten hem zo de hand boven het hoofd blijven houden. Eerlijk gezegd zou ik niet weten of dit een ruime interpretatie van het Oude- of Nieuwe Testament is. Maar het moet iets te maken hebben van het niet schoon willen vegen van je eigen straatje. Droevig. Het problematische is nu dat het de hele wereld raakt, met uitzondering van Rusland, China en Noord Korea. Terwijl mijn gedachten alweer bij het volgende onderwerp zijn, hoor ik op de achtergrond Het Goede Doel ‘vriendschap is een illusie’ zingen. Hoe toepasselijk! Dinsdagavond, plaats van handeling: Kokusai Amstelveen.

Ter gelegenheid van het jubileum (een jaar) van Astrids succesvolle businesskind Geboortesupport, werden de twee in Nederland verblijvende zonen en ik uitgenodigd voor een avond ongelimiteerd Japans eten. Het concept:

Elke tafel heeft een eigen bestelformulier met vijf kolommen. Elke kolom staat gelijk aan een ronde, u bestelt namelijk per ronde. Elke ronde mag u per persoon 4 gerechten noteren. Als u de bestelling heeft afgerond, zal één van onze medewerkers uw bestelformulier innemen. Nadat uw bestelling is ingevoerd, zult u het bestelformulier terug krijgen. Als u de ronde genuttigd heeft, kunt u daarna de volgende bestelling overhandigen.

Helaas, we kwamen niet verder dan de vierde ronde, ondanks de extra eetlust en hulp van de boys. Maar lekker dat het was. De sake overigens ook. Aanrader! Ik zie uit naar het volgende jubileum (twee jaar). Volgende onderwerp: in Californië was ik reeds een aantal jaren onder behandeling bij een dermatoloog die mij jaarlijks onderzocht en behandelde voor mijn beschadigde hoofdhuid. Zon op kalend voetbalhoofd is schadelijker dan u denkt, zoals te constateren valt gedurende deze blessurebehandeling bij Graaf Willem II VAC in Den Haag.

Deze dermatoloog, ene Dr. Becker, besloop mij als het ware, vond altijd iets, waarna hij vervolgens de plek op mijn hoofd beschoot met stikstof. Daarna liep ik dagen erna rond met blaren op mijn hoofd. Enfin, in ieder geval hoefde ik er niet op te zitten. Waarom vertel ik dit? Omdat ik nu jaarlijks in Nederland behandeld wordt met een identiek protocol. Zij het dat deze Dr. Stikstof me enigszins waarschuwt….”hij komt eraan”. Woensdag werd ik vier keer (dubbel) als zodanig beschoten, dus, neem ik mijn pet niet af wanneer ik je tegenkom, dan weet je waarom. Gisterenavond mijn glorieuze rentree bij Sparta, met gasten van broer Rob uit Twente. Hun gastvrije onthaal van ons bij het begin van het seizoen in Tukkerland werd door broer Rob en gade Mariette in Culemborg geëvenaard. Mijn taak bleef beperkt tot het chauffeuren van Culemborg naar Het Kasteel in Rotterdam. Uiteraard werd ik na mijn maandenlange afwezigheid met grote geestdrift door de overige supporters begroet. Sparta moest van FC Twente winnen om niet kansloos achter te blijven in de race om het kampioenschap. En aan ons zou het niet liggen, vastberaden en goedgemutst namen we onze plaatsen in.

Na het zingen van het Spartalied gingen we er eens goed voor zitten, hier op Spangen hadden we dit seizoen nog niet verloren! Nou ja, eens moet de eerste keer zijn, maar niet zo lamlendig! Komt dat door een trainer, wiens naam we niet zullen noemen (Fräser), die met z’n hoofd al bij Feyenoord zit en de beste spelers van Sparta op de bank laat zitten? Plus een spits (Veldhuis) die van China droomt, of Zuid Korea, of Japan, maar die met zijn lengte nog maar 5 centimeter omhoog komt? Spelers die op korte afstand hun eigen rood witte kleuren niet herkenden en domweg de bal op de lichtblauw getinte Twente spelers afspeelden. Profspelers onwaardig. Maar ja, met de zelfspot een rechtgeaarde Sparta supporter waardig, werd het na afloop toch nog gezellig in De Bosselaar. Gratis tip voor Sparta: het kampioenschap is onhaalbaar, dus bereid je voor op de nacompetitie en pas vanaf nu het jonge talent in, zodat die er tenminste klaar voor zijn. Oh ja, ik houd de Spartamars toch maar in de jukebox, dat is groter dan deze sneue selectie (sinds 1888).

U7 is niet meer

Friday, February 1st, 2019

Mijn Seeburg jukebox uit 1959 is de hele wereld over geweest en is nog steeds een bron van plezier, melancholie en ouderwets geknisper, begeleid door een authentiek lekker diep basgeluid.

Vandaag zou ik er eigenlijk een zwart bandje om moeten doen omdat U7 is weggevallen.

Wat een kraker was dat, Johnny Lion stond er in 1965 maar liefst 22 weken mee in de Top 40. Hijj mocht slechts 77 worden, en dat vind ik niet oud (begrijpelijk!). Vol liefde de titels bekijkend, bekruipt me plotsklaps het gevoel dat van al deze artiesten er wel heel veel niet meer onder ons zijn. Van de tachtig 45 toerenplaatjes, met 58 groepen, zangers of zangeressen, zijn er maar liefst 36 die het heden met het eeuwige verwisseld hebben. Uiteraard is dat niet zo verwonderlijk omdat het muziek uit de zestiger en zeventiger jaren betreft. Maar toch. De Beatles zijn gehalveerd, de Bee Gees teruggebracht tot ‘n eenling, Barry Gibb, en Queen verloor haar charismatische voorman Freddy Mercury. Wonderlijk is dat de Rolling Stones er maar een verloren hebben van het eerste uur, oprichter Brian Jones (overdosis of zelfmoord…). Kijk je naar Jaggers maatje Keith Richards, dan denk je soms dat hij dood is, maar het zelf nog niet weet.

Die slaat alle toekomstverwachtingen die dokters op hem hebben losgelaten. En dat geeft weer hoop. Het mooiste is dat de muziek die de diamantnaald uit het vinyl haalt de mannen en vrouwen die er op geperst zijn op hun best uit laat komen. Lang leve mooie muzikale herinneringen, ze ontroeren, maken blij, en brengen je soms terug naar momenten om te koesteren. Deze week schreef een oud collega uit Chicago dat de temperatuur gedaald was tot -40C qua gevoel. Dan dwalen mijn gedachten af naar Elvis Presley die in 1969 heel gevoelig zong “op een koude en grijze Chicago morgen wordt er een arme kleine baby geboren in de getto”. Niet alleen gevoelig maar ook maatschappelijk bedoeld. En dat klinkt uit de jukebox toch heel wat gevoeliger dan uit een MP3 speler of van een CD of de Alexa van Amazon. De oceaan schoonmaakactie van ‘onze’ Boyan Slat staat helaas tijdelijk op tilt, maar wanneer je bedenkt dat Robert Long in 1974 (!) er al het volgende over zong “toe maar jongens de beuk erin ja vooruit maar lui zet ‘m op, gif en rotzooi in de zee, de oceaan een grote plee…..”, dan besef je wel hoelang dit probleem al bestaat. Muziek als geschiedenis. En ja, ik kan eindeloos zo doorgaan, maar dan krijg ik dadelijk het volgende etiket opgeplakt:

 

Met dank aan zoon Kaj die die dergelijke onderzetters vorig jaar voor me in San Francisco kocht. Vader en zoonliefde! In ander nieuws boekte Sparta gisteren tegen Volendam het vierde gelijkspel op rij (na 2-0 voorgestaan te hebben!) en kwam mede daardoor 8 punten achter op FC Twente. Die komen a.s. vrijdag op bezoek bij ons, dus tijd voor de betaalde heren voetballers om de mouwen eens echt op te stropen. Anders haal ik de Spartamars uit de jukebox! Deze laatste bedreiging staat ook bekend als een ‘Trumpie’. Met deze mededeling laat ik jullie gelukzalig het weekend in glijden. Dus niet code geel, maar code HAPPY!

De handen ineen geslagen

Saturday, January 26th, 2019

Symboliek is ons (Astrid en ik) niet vreemd en soms gaat het samen met romantiek. Onze eerste echte uiting was in het jaar 2000 toen we 12 ½ jaar getrouwd waren en we besloten in een dolle bui om te hertrouwen in Las Vegas. Heerlijk moment:

Je had die dominee moeten zien kijken toen we hem mededeelden dat het vanwege ons 12 ½ jarig huwelijk was. Dat kennen ze niet. Wel een shotgun wedding:

Juist ja, daar zijn zelfs liedjes van gemaakt. Of jongelui die weggelopen zijn. Enfin, lang verhaal kort, na een intensief 2018 was de tijd aangebroken om weer een stukje symboliek aan ons mooie bestaan toe te voegen. En, laat dat maar aan Astrid over. Immers, met handen kun je zoveel doen. Honderden liedjes over gemaakt, van de Beatles “I wanna hold your hand”, naar Neil Diamond “Hands holding hands” in ‘Sweet Caroline”, naar een voetbalclub wiens naam we niet zullen noemen, maar die ook iets met hand in hand te maken had. En hoe dat te symboliseren? Welnu, Astrid had een dame in Utrecht gevonden die onze handen kon vereeuwigen, dus wij op pad. Koppie koffie, babbeltje en de vraag “heeft u een speciale reden hiervoor?”. Het schijnt dat mensen vlak voordat ze dood gaan dit ook doen. Ze nam onmiddellijk van me aan dat de investering in mijn knie geen kortlopende was en ging aan de slag. Ze prepareerde een slijmerig emmertje pap waar onze handen een aantal minuten, zonder een vinger te bewegen, in moesten. Het voelde alsof je in een emmer snot zat te poeren. Maar, tromgeroffel, het resultaat mag er zijn:

Net op tijd op display om de shutdown van Trump teniet te doen. Pelosi-Trump: 1-0. Helaas, konden we er ook maar de vrijlating van Jaitsen Singh mee afdwingen. We vernamen via via dat hij zich behoorlijk eenzaam voelt, depressief is en dat zijn gezonheid te wensen overlaat. Met die gegevens toog ik gisteren op pad naar het Ministerie van Buitenlandse zaken. Checklist: heeft Minister Blok inderdaad een brief naar de aftredende Gouverneur Brown gestuurd? Ja. Antwoord? Nee. Dat kan dus afgestreept worden omdat Brown inmiddels het stokje heeft overgedragen. Follow up? Rappel naar Gavin Newsom, de nieuwe gouverneur van Californië. Volgende week is Consul Generaal Gerbert Kunst in NL, die ook nog geïnstrueerd gaat worden. Verwacht ik daar wat van? Nee. Alhoewel de sfeer met BuZa de laatste tijd niet anders als goed gekenschetst kan worden, ontbreekt de power (de ballen) om een een-op-een gesprek te forceren met bijvoorbeeld de gouverneur. Heb ik nog hoop? Altijd, maar ook de angst dat de kans zeer groot is dat Jaitsen Singh niet meer levend de gevangenis zal verlaten. Deze beeltenis zal me lang bijblijven:

Wellicht kan Prison Law nog wat doen. Ofschoon er geen piep meer van hen vernomen is, lijkt het voor de hand liggen dat ze opening van zaken geven. Uiteraard ben ik benieuwd hoe ze de resterende gelden gaan besteden. Het beste zou zijn aan herziening van het vonnis. Het zou goed zijn wanneer de toch niet zo publiekschuwe leidster en advocaat Rachel Imamkhan opening van zaken geeft, ook over besteding van de tot dusver uitgegeven gelden. Ik ben benieuwd. Nu heb ik behoefte aan een romantisch slot (ik ben ook maar een mens):

In onze tuin “walking in a winter wonderland”. Sneeuw alweer gesmolten, maar de handjes staan fier overeind, net als onze wilskracht!