Wat een fantastisch evenement toch, die Olympische Spelen. Niet alleen qua sportieve prestaties, maar ook qua emoties. Heerlijk! Laat ik mijn Nederlandse Olympische familie beperken tot de medaille winnaars. Waarom? Omdat ik daar, met het oog op de publiciteit die zij krijgen, me het beste bij kan inleven. Vier meiden, drie knullen. Drie maal goud, drie maal zilver, één maal brons, en met die laatste begin ik. Brons, dat voelde als goud voor de 40-jarige Jorrit ‘Opa’ Bergsma en iedereen in Milaan aanwezig, en in Nederland voor de buis. Wat zeg je me nou, Opa?! Ja, dat is een geuzennaam voor sporters op leeftijd die presteren. Dat begon voor mij met de ‘Schicht’, oftewel de ruim dertiger Tonny van Ede die voor Sparta in 1960 de winnende goal scoorde in Glasgow, tegen Glasgow Rangers. Dat waren nog eens tijden; Sparta in de Europa Cup! Ook ik, zij het op lager niveau, werd die naam aangemeten door de laatste man van de tegenpartij: ‘Jan, dek jij die kale’. Echter, wanneer de kale langs de voorstopper glipte, wilde die nog weleens een schopje uitdelen:
Dat is het leed van ‘De Kale’, een jonge motor in een gedateerd carrosserie! Terug naar Bergsma; wat een klasbak, wat een vreugde. Genieten! En dan dat matje!
De hele schaatswereld tooide zich met een matje, zelfs de omroepmensen:
De ultieme beloning voor de mens Bergsma. En dan ontkom je niet aan de verschillen. Zo zou ik de gouden medaille van Joetta (daar hou ik het maar op) Leerdam een donker randje willen geven vanwege die bedenkelijke verloofde van haar. Dat doe je als Olympische vader, ja, niet vanwege haar waanzinnige prestatie. Die Jake Paul is zo’n verkeerde keuze, zo’n ultra rechtse Trumper, die als influencer zijn aanhang van miljoenen oproept tot bedenkelijke acties. Zoek het maar op. Ik ben bang, gezien zijn voorgeschiedenis, dat Joetta nog veel pijn aangedaan wordt. Nu las ik ook nog dat ze een liedje opgenomen hebben voor hun toekomstige baby. Help!
Dit is wat je krijgt; een probleemkind. Joetta, neem een voorbeeld aan mama Lollobrigida (heerlijke naam), dubbel goud en voorbeeldige moeder. Maar goed, kinderen gaan nu eenmaal hun eigen weg dus laten we ons concentreren op vandaag; de 500 meter mannen, wie zetten we in tegen superman Stolz? Ik zet m’n geld op superman De Boo, hoewel ik niet uitsluit dat de getergde Joep Wennemars ook hoge ogen gooit. Toen de Chinees die hem hinderde tijdens de 1000 meter hem na afloop passeerde, stond er moord in zijn ogen. Gaat spannend worden. Er is geen ranglijst voor de meest vreugdevolle medaille winnaar/winnares, maar mocht ik er een kiezen, dan zou dat Merel Conijn zijn. Na haar zilveren race kwamen er zulke mooie woorden van dankbaarheid over haar onbespoten lippen, dat je eigenlijk alleen maar met een traan in je ogen haar geluk kon gadeslaan. En natuurlijk Xandra Velzenboer, die kleine dondersteen, mocht er ook zijn, die na haar val eerder deze week niet alleen het goud pakte, maar ook nog eens een wereldrecord. En shorttracker Van ’t Wout, die met een beschuit breedte ook het goud bemachtigde. Maar wat een topsport, en wat een gelukkige Nederlandse massa, links en rechts. Het kan dus wel!
