Category: Uncategorized

Jumping?

Over springen gesproken; de Amerikaanse media is vol op voetbal gedoken.

Nimmer eerder in mijn 12-jarig verblijf hier heb ik de pers er zo veel aandacht aan zien besteden.

Sports Illustrated, waar voetbal na football, honkbal en basketbal altijd op afstand in de middenmoot aandacht kreeg, zette de toon met haar 24 mei uitgave:

Ongelofelijk, met op de voorpagina “Het Mooie Spel”, oftewel wat voetbal voor de wereld betekent.

Vervolgens pagina’s vol met prachtige foto’s van supersterren en wat voetbal betekent als samenbrenger van landen en hun meningsverschillen.

De schrijver, Grant Wahl, vat het als volgt samen (poets je engels op):

Het zakenweekblad Time besteedt in haar 14 juni dubbeluitgave ook de voorpagina aan voetbal onder het motto “Het Wereld Spel”.

Het kan niet op!

En ook hier begint schrijver John Carlin met een pracht intro:

Alle aspecten komen aan de beurt en uiteraard ook de 7 elftallen die in hun ogen wereldkampioen kunnen worden.

Dat de Verenigde Staten ook een van die elftallen is mag gezien het Amerikaanse sport chauvinisme geen wonder heten, maar met een kanttekening: “Geloof je in een wonder?”

Ook Nederland komt in dat rijtje voor met een verwijzing naar de overwinningen op Italie en Frankrijk in 2008.

Maar nu het leuke dat ze er over ons land aan toevoegen, en ik quote: “They and their outlandishly fun fans will be a thrill to watch in June”.

En natuurlijk is het de droom van elke jeugdcoach dat een van die spelers ooit zal zeggen dat hij gevormd werd in zijn jeugd door….

Oh ja, en dat blonde spelertje, 2e van links knielend, ene Ivar Laanen, heeft geen keus. De vraag is alleen blijft hij aan voetbal hangen of wordt het toch honkbal.

Omdat hij tegen die tijd dubbele nationaliteit heeft, wordt het nog gecompliceerder; hey, het ouderschap brengt heel wat sores met zich mee!

Leuke anekdote overigens; toen ik de jongens voor het eerst aanmeldde, we schrijven 1999, stond er tot mijn verbazing een lange rij mensen die hetzelfde doel voor ogen had.

Na enige dagen werd ik gebeld of ik coach wilde worden, waarna ik vroeg waarom ze dachten dat ik dat kon.

Aan de andere kant van de lijn werd die vraag zonder blikken of blozen beantwoord: “You’re Dutch, aren’t you?”. En zo is het gekomen dat ik dit najaar aan mijn 12e seizoen begin!

Een ding weet ik zeker, door alle sport aktiviteiten van onze jongens zullen zij niet in 7 sloten tegelijk zullen lopen.

Of van de wal in de sloot belanden.

Ja, ik doel op die Sloot dus, die ook hier weer de pers volop gehaald heeft.

Het zal je kind maar wezen!

De scene deed me eigenlijk denken aan de vijftiger jaren wanneer we aan de radio waren gekluisterd voor een hoorspel.

Paul Vlaanderen, de dappere detective, met vrouw Ina; “Ina bukken”.

Na afloop angstig de zoldertrap naar boven waar mogelijk sluipschutters op de loer lagen.

16 mei 2010: Teletekst aan om de stand van Sparta – Excelsior te bekijken.

De brilstand is bijna aan het eind nog steeds gehandhaafd.

Dan komt Ivar, 13 jaar, en dankzij mij besmet met het Sparta virus, vol opwinding mijn kantoor binnengestormd; “Sparta heeft gescoord”.

Voor een tweetal minuten hebben we een minifeestje, dat daarna wreed verstoord wordt door het dodelijke Excelsior doelpunt, 4 minuten in blessuretijd, dat Sparta naar de Jupiler league verbant.

Ivar, die de laatste jaren steevast in de zomer het Sparta team opzoekt, en al hun handtekeningen heeft, is ontroostbaar.

Mijn troostende woorden dat we dan volgend jaar wat te vieren hebben, dringen ook niet door.

Ze waren dan ook niet echt overtuigend.

Mijn 6 jaar jongere broer Rob, die mij altijd verwijt dat ik de enige ben die bewust een Sparta kampioenschap heeft meegemaakt moet ook lijden, flitst het door mij heen.

Na dat kampioenschap ging Sparta Europa in, tegen de Glasgow Rangers.

De thuiswedstrijd in de Kuip werd voor 50.000 toeschouwers met 3 – 2 verloren.

Kansloos dus naar Schotland toe.

Geen radio, laat staan TV.

Je kon na de wedstrijd Het Vrije Volk bellen voor de uitslag.

Na talloze malen geprobeerd te hebben, gesprekstoon, komt een hijgende krantenman aan de telefoon; “Sparta 1 – 0 gewonnen, Tonny van Ede”.

Gek van vreugde werd ik, net als Ivar was ik toen 13 jaar.

Sparta is altijd m’n grote voetballiefde geweest, en toen ik uit honderden jongetjes in 1958 gekozen werd (o.l.v. Dennis Neville) om er te ‘mogen’ voetballen, was ik de koning te rijk.

Mijn vader overleed enige maanden later, en hoewel al geruime tijd ziek, drukte dat een behoorlijke stempel op de familie, zeker geldmatig.

Ik voetbalde op een schoen met een hoornen neus met een gat er in!

Het was niet haalbaar, en korte tijd later verruilde ik Sparta voor Steeds Hooger, waar ik mooie tijden beleefde en twee kampioenschappen meemaakte.

In 1967 keer ik weer terug naar Sparta en speel alles uit de kast in het 5e, 4e…en vanwege mijn uiterst productieve trainingssessies mag ik meetrainen met de selectie van Wiel Koerver.

Het gaat zo goed dat ik halverwege het seizoen meen een brief te moeten schrijven in de trant van; “als ik nu geen contract krijg, dan stop ik gelijk met voetballen”.

Krachtig, dat wel, en ik werd ook gelijk niet meer opgesteld.

Ik hield mijn poot stijf, zij ook, en mijn seizoen was over.

Een goede les geleerd (met veel pijn in m’n rood witte hart).

Vervolgens Naar Alexandria ‘66 in Rotterdam’s Alexanderpolder.

Ook daar weer een aantal hele fijne jaren met twee kampioenschappen.

Uiterst rechts, met de blommen, uw scribent met reeds wijkende haarlijn (zweet en dunnend haar zijn geen vrienden).

Terug naar Sparta nu, want ondanks alles wat er plaats vond, is Sparta een van de weinige clubs zonder schulden en komen ze dus terug.

Zeker weten.

In 1988 kwam Sparta’s “Honderd” jaarboek uit, waar ik natuurlijk als jongeling een ‘arm and a leg’ voor gegeven zou hebben om er in te komen.

Toch gehaald?

Jazeker, want het lot had mij het voorzitterschap van de KNBSB in de schoot geworpen, en Sparta’s honkbalverleden mag er zijn!

Goudhaantje Laanen word ik wel eens genoemd.

En ik teken mee, maar door de jaren heen heb ik zo veel lessen geleerd die ik nu door kan geven, dat ik de mening ben toegedaan dat het een reden heeft gehad.

Zeker voor jongens en meisjes van 13 jaar en ouder (en in kleur).

Daarom nog een keer (Allemaaaaaaal; Speakers op windkracht 11):

De Sparta Mars ( songtekst )

Wednesday morning at 5 a.m.

4:12

Paul McCartney – She’s Leaving Home live 2002

Aan dit Beatle nummer, maar speciaal deze uitvoering van Paul McCartney, moest ik denken woensdagmorgen.

Niet terwijl ik slaperig m’n bed uitrolde en me gereed maakte voor ‘the things to come’ die woensdag.

Niet toen ik in het ochtendgloren naar het Consulaat Generaal in San Francisco reed en als gewoonlijk het radio ochtendnieuws beluisterde (KCBS at www.kcbs.com ).

Regulier nieuws over het gekrakeel rondom de goeverneursrace, begrotingsperikelen en het weer:  

5:16

sunshine on my shoulder

Botertje tot de boom dus.

Zelfs toen ik bij het openen van mijn computer het Reuters bericht ontving dat een ‘ Dutch boy the lone survivor’ was van een vliegtuigramp, had ik nog geen idée, omdat nadere details ontbraken.

Het enige wat in me opkwam was de gedachte wat dat kind in Godsnaam aan boord deed van een vliegtuig in Tripoli.

Tot het moment dat collega Marco (ja, die van de BBQ) me om 07.20 mededeelde dat op alle consulaten en ambassades de vlag halfstok moest vanwege het gegeven (toen) dat 61 landgenoten daar het leven bij hadden gelaten.

Wow, Jezus….kortom, sprakeloos.

En dit alles terwijl wij vredig aan het slapen waren.

Vrijdag werd ik bezocht door een man uit India, Partha Sarathy, op aanraden van een Nederlander in Las Vegas (ja, ik kom nog eens ergens) inzake een rijke man aldaar die zijn leven een abrupt andere koers had doen inslaan na het zien van landgenoten van de armste kaste die hun eigen uitwerpselen aten uit wanhoop.

N. Krishnan, de rijke man dus, is voorgedragen als CNN ‘Hero of the Year’ voor zijn ongelofelijke inzet om de allerarmsten in India te voeden.

Partha kwam niet voor geld, doch voor technische steun bij het opzetten van Paypal en dergelijke zaken.

Wat mij echter ook enorm trof was het moment dat hij mijn handen beetpakte en om een moment stilte vroeg, zodat hij een gebed kon uitspreken voor mijn omgekomen landgenoten.

Koude rilling.

Omdat deze blog zaterdagochtend uit de pen komt (so to speak) begint mijn week ‘s zondags.

En die begon perfect!

Terwijl wij ons op weg begaven naar het honkbalstadion van de A’s in Oakland, hadden wij natuurlijk geen besef dat wij onderdeel zouden worden van honkbal historie.

Immers, de A’s moesten aantreden tegen de Tampa Bay Rays, het beste team van de hele league.

Met zo’n 12.000+ andere liefhebbers (armoedige cijfers voor een big league team) waren wij niet alleen getuige van de zege van de A’s, maar ook het feit dat pitcher Dallas Braden een ‘perfect game’ gooide.

Oftewel, van de 27 slagmensen die hij tegenover zich kreeg bereikte niemand het eerste honk.

2:25

Dallas Braden of the A’s throws perfect game vs Rays

In de 100+ jaar dat hier honkbal gespeeld wordt was dat tot dusver slechts 18 keer voorgekomen.

En dat op moederdag!

Terwijl de week dus perfect begon bleken de komende dagen nogal wat adders onder het gras te hebben.

Echter niet dinsdagavond 11 mei, toen ik Astrid verraste op het troubadour concert van James Taylor en Carole King in San Jose. Briljant!

Wederom zongen zij hun duet uit 1971, speciaal door Carole geschreven voor probleemkind James. Weer koude rillingen!

4:05

•   James Taylor & Carole King – You’ve Got a Friend (HQ) …

Count your blessings y’all!

 

4:06

Wall Street Shuffle – 10cc

Woensdag (Black Wednesday in Engeland) 14 oktober 1987 vlogen we nietsvermoedend, en nog high van een heerlijke honkbaltrip, van Cuba naar Mexico City.

We verkneukelden ons al op een heerlijke filet mignon na al de kip die wij verorberd hadden in de armetierige restaurants van Havanna.

Maar, wel gastvrij en Cuba Libre’s te over, zij het dat de Africola een wel zeer hoog suikergehalte had.

Aangekomen in Mexico City schreeuwden de koppen ons al tegemoet dat de markten aan het instorten waren, met Engeland’s niet te handhaven waarde van het pond op kop.

De dagen er na verliepen stormachtig, vrijdag de 16e haalde Engeland het pond uit de wisselmarkt en voor de V.S. en de rest van de wereld werd maandag de 19e bestempeld als Black Monday.

Uiteindelijk had ik 50% verloren van de centjes die ik verdiend had na de beursgang van Multi Function Computers, en ik bezwoor nimmer meer aandelen via traders (toen de AMRO Bank) te verhandelen.

Of uberhaupt aan te schaffen.

Nimmer meer zenuwachtig in de krant te kijken wat de aandelen nu weer deden.

Nimmer meer de AMRO Bank vervloeken omdat zij weer eens een bundeltje aandelen gekocht/verkocht hadden, waarbij alleen al het terugverdienen van hun provisie de aandelen flink omhoog moesten brengen.

He, dat is er uit na de Fat Finger affaire.

Oh ja, en net als nu waren de oorzaken in 1987 raadselachtig.

Daarom blijf ik, als herhaaldelijk eerder uitgesproken, Wall Street vele malen gevaarlijker vinden dan Las Vegas.

Wat hebben computertechnieken ons gebracht?

Iemand met een dikke vinger toetste 16 billion in, in plaats van 16 million?

Nou, dan moet je wel een hele ‘fat finger’ hebben, want bij mijn toetsenbord zit er nog een ‘n’ tussen.

In NL is het verschil natuurlijk ‘oen’; je kunt je niet vergissen tussen miljoen en miljard.

Net als in 1987 gaan ze weer de beveiliging aanscherpen; wat een lachertje.

Dan maar weer even terug naar het schone politieke front; Poizner in de aanval tegen Whitman:

3:14

Steve Poizner Responds To Meg Whitman’s False Attacks

Dit is republikein tegen republikein; kejje nagaan wwat het dadelijk gaat worden zodra een democraat de arena betreedt.

Zowel voor de beurs als voor de politiek gaat het gezegde weer op:

Web 2.0: oude wijn in nieuwe zakken?

Oeps, ook voor web 2.0 dus!

Zo, nu me lekker klaar maken voor de BBQ bij collega Marco (niet te rood dat vlees, en geen rode wijn!).

Want dat vieren we hier in de Bay Area!

Afgelopen zondag met de Nederlandse school in Menlo Park met prima snacks, prachtig weer en heerlijke versnaperingen.

Gisteren (DE dag) op het consulaat generaal met zo’n 150 medelanders en POW’s (Prisoner Of Wife), waardoor de Consul Generaal een gedeeltelijk NL/Amerikaanse speech aflegde, maar het Wilhelmus werd door eenieder uit volle borst meegezongen.

Daarna feest met DJ Marcus in Apartment 24 en a.s. zondag nog een picnick in het park (San Francisco).

Dat is nog eens wat anders dan de krakerige programma’s van vroeger op de radio met ‘groeten van overzee’.

Tegenwoordig gaat dat natuurlijk heel wat gelikter!

3:00

Groeten uit Oegstgeest

Groeten van Opa en Oma voor DE Ribbies in Canada

De race naar de Capitol in Sacramento wordt tussen de republikeinse kandidaten onderling harder en harder.

Mocht ik reeds berichten over de keiharde anti Poizner TV spots van ex eBay baas Meg Whitman, die er inmiddels $59 miljoen van haar eigen zuurverdiende centjes ingepompt heeft, nu is het de beurt aan haar opponent Steve Poizner:

0:30

New Ad: "Deserve"

Steve gaat z’n spaarvarkentje van $19 miljoen aanslaan om Meg even de oren te wassen.

Inmiddels heeft democraat Jerry Brown hen uitgedaagd voor een debat, hetgeen Whitman routineus geweigerd heeft. Onderstaand kondigt hij z’n kandidatuur aan.

3:17

Jerry Brown Announcement Video

De oude politieke vos Brown houdt zijn spaarcentjes nog achter de hand en kietelt de republikeinse kandidaten door hen uit te dagen en daardoor gratis in de publiciteit te komen.

Uiteindelijk zal blijken of het waar is dat de vele miljoenen die besteed worden om elkaar te besmeuren leiden tot het goeverneursschap.

Oftewel, kan deze hoogste staatspost gekocht worden.

Tenslotte het weer in de Bay Area voor de komende dagen:

Als dat geen BBQ’en wordt, dan weet ik het niet meer!

Honkbal1                                                                                          

De boys of summer zijn weer begonnen, oftewel het honkbalseizoen is weer in volle gang.

De ‘mannen’ in de familie bezochten volledig uitgedost de openingswedstrijd van de A’s (Oakland Athletics); een familie traditie.

Onderstaand een plaatje van de boys zo’n 8 jaar geleden om een indruk te geven hoe dat er uit ziet.

En, omdat ze toen ook zo schattig waren (is weliswaar geen mannentaal, maar ik zeg het toch)!

Nu, met al dat haar op hun benen…..

Toch altijd weer een hele gewaarwording; het volkslied door een locale held, het eerbetoon aan hun militairen en, mocht ik het nog niet genoemd hebben, een hot dog en een biertje voor het ‘prettige’ bedrag van zo’n $14.

Maar de mooiste momenten zijn toch die van een luie woensdagmiddag wanneer de A’s thuis spelen om 12.35.

Heerlijk in de zon, dog links, biertje rechts, vlak bij het speelveld met mijn goede makker Fred van B., hot shot bij Hewlett Packard.

Winnen of verliezen, het zal ons worst zijn.

Zonder hem was het afgelopen donderdag minder, maar het weer was heerlijk en….we speelden tegen aartsrivaal New York Yankees.

David ($60 miljoen payroll) tegen Goliath ($225 miljoen payroll).

Maar, de ‘onzen’ wonnen!

Kwam het omdat ik groodverdiener Alex Rodriguez ($33 miljoen op jaarbasis) uitgelegd had dat Yankees een aangeplakt geheel is van de oer hollandse namen Jan en Kees?

Of, dat Brooklyn’s oorsprong Breukelen is?

Wie weet, maar wij wonnen en zoals ze hier zeggen; “money talks and bullshit walks”.

Nu ik er over nadenk is dat mijnerzijds natuurlijk een stoer standpunt.

Maar ja, ik ben altijd al een brutaaltje geweest.

Honkbal2

Honkbal is altijd (na voetbal natuurlijk) in mijn bloed geblijven nadat ik de KNBSB gediend heb van laat 1986 tot zo’n drie jaar later.

Uiteraard kwam ik er niet in omdat het zo goed ging:

Omdat ik niet zo wilde worden als de sport bonzen die op dat moment regeerden, beloofde ik 3 jaar te ‘geven’ om dan weer als de lone ranger op mijn paard Silver weg te hobbelen.

Niet altijd makkelijk geweest die reorganisatie, prachtige mensen leren kennen en als bonus werden wij Europees kampioen in mijn eerste volle jaar bij de bond (1987).

De huidige bondscoach, Robert Eenhoorn, maakte als 19-jarige deel uit van dat team.

Tevens bracht ons dat de qualificatie voor de Olympische Spelen in Seoul.

Maar, ook daar moest weer hard voor gesappeld worden om de nodige guldens bijeen te brengen.

Allemaal gelukt, mooie tijd daar gehad en in Taiwan, maar vooral ook in het honkbalgekke Cuba.

Kortom, mooie tijden beleefd met Astrid veelal aan mijn zijde, dat had ik me heilig voorgenomen toen ik aantrad.

Honkbal3

Mijn favoriete pokerspel (dealer’s choice) is…..baseball.

Eens in de maand komen de 7 mannen van het pokerclubje bijeen om poker te spelen, bier en whiskey te drinken, en te pochen over niet controleerbare heldendaden uit het verleden.

Wanneer het mijn beurt is om te delen spelen we ‘baseball’.

“Threes and Nines are wild, a dealt three means you’re dead, and with a dealt four you can buy an extra card for a buck”.

Begrijpt u het nog?

Zo niet, luister dan naar:

1:00

•  

Frank TV – Take me out to the ball game – tbs

 

Uit as zijt gij geboren en tot as zult gij wederkeren.
Vrij vertaald …
Wij zijn niets meer dan gerecycled kosmisch stof van de sterrenverbranding.
Wij groeiden met onze recycling tot kosmisch evenbeeld en zullen ons tenslotte zelf weer   tot stof recyclen.

Lezend vanmorgen dat het luchtverkeer waarschijnlijk tot maandag ‘uit de lucht is’ gaan mijn gedachten uit naar al mijn vrienden, collega’s en kennissen die momenteel aanverwanten in huis hebben en……….houden.

Gezien het gemompel en gemopper (ik druk me zachtjes uit) alhier en bij San Francisco International Airport, kan de quote uit bovenstaand boekje weer van stal worden gehaald:

Aards bezien is het nu aan alle kanten duidelijk dat discipel Johannes – die de mens als “mensbeest” beschreef  en hem met het getal 666 behing – gelijk gaat krijgen.

Mensen gaan tekeer tegen de dienstdoende luchtvaart employees en houden hen als het ware persoonlijk verantwoordelijk voor de uitbarsting van de vulkaan in IJsland.

3:19

• Add to queue

Airport delays and frustrations – Travel Movies

 Bij diverse mensen thuis gaat het volgende tegeltje aan de wand (nog gekregen bij het 25-jarig huwelijksfeest):

“Een gast en een vis gaan de derde dag stinken”.

Voor het overige business as usual.

In het tapijt van het Las Vegas Convention Center, waar ik de maandag en dinsdag doorbracht, is in het tapijt een soort van geul te bewonderen waar ik mijn voet voortsleepte.

Maar al met al mag ik niet klagen, het lijkt dat ik dankzij een streng dieet (dag bier, dag rode wijn, dag rood vlees), en dankzij mijn dokter’s pilletjes weer stevig op deze wereld sta.

Las Vegas zag er bij tijd en wijle, ondanks de glitter en glamour, naargeestig uit met half afgemaakte hotels en treurige reklames op t-shirts die je aanspoorden om meisjes op de kamer te bestellen (what happens in Vegas….).

NAB was groots, het Hollandse contingent duidelijk aanwezig, en de reis naar huis voelde als een warme douche aan.

Gisterenavond met het zielige beentje op de chaise longue de A’s en de Sharks zien winnen (google ze maar beste Vaderlanders).

Dat gelardeerd met een glaasje chardonnay (mag van de dokter) maakte de week “af” en spoelde het laatste restje stof uit mijn mond.

Ik voelde me weer als ASterix na het drinken van zijn wonderelixer.

Vrijdagmorgen 11.45 (ja, gisteren); alles loopt op rolletjes, ik loop weer als een kievit na wat lichamelijk ongemak aan m’n enkel, achterstand weggewerkt, en een prettige lunch voor de boeg.

En, ook al helemaal voorbereid voor de komende NAB show in Las Vegas, vanaf maandag a.s., waarbij ik een delegatie van de provincie Noord Holland bij zal staan. NAB staat voor National Association of Broadcasters.

NAB Show Fast Facts

More than 85,000 audio, video and film content professionals

157 countries represented

$30 billion in purchasing power

500+ conference and training sessions

1,500+ exhibiting companies and 800,000+ net square feet of exhibit space

1,300+ members of the press

82 years of industry leadership

www.nabshow.com

Met name de Dutch Media Hub dat Nederland hier op de kaart zet als de ‘digital gateway to Europe’. www.dutchmediahub.com

The Dutch Media Hub project started in 2007 and is supported by national and local governments:
• Ministry of Economic Affairs
• Province of Noord Holland
• Municipality of the City of Amsterdam
• Municipality of the City of Almere
• Municipality of the City of Hilversum

Vanavond ook nog een bruiloftsfeest van de buurvrouw; m’n liefje wat wil je nog meer?!

Neurieend zet ik me achter m’n bureau in ons prachtige Consulaat Generaal in San Francisco om nog snel wat e-mails te beantwoorden.

Plotseling stijft m’n enkel weer op, een bekend gevoel.

Ne enkele minuten sta ik op en tot mijn stomme verbazing kan ik m’n rechtervoet amper gebruiken, laat staan er kracht op zetten.

Ik ben ‘flabbergasted’ (altijd goed voor m’n Nederlandse lezers om zo’n uitdrukking er tegenaan te gooien).

Goede raad is duur, maar onze eigen Nathalie (rechterhand van de Consul Generaal) stapt dapper naar het restaurant om mijn lunch partnerin op te halen en naar kantoor te brengen.

M’n gaatjesschoen heb ik inmiddels afgedaan en ik dank de Heer dat mijn zwarte sok, aan mijn inmiddels opgezwollen voet, prijkt als ware het nieuw.

Christel van der Boom begroet me met een meewarig gezicht, maar het “waarom” van onze bijeenkomst was om de vinger te krijgen achter haar sensationele overstap als Senior Vice President van het gereputeerde A&R Edelman naar de start up Ellerdale.

Nou haar uitleg mocht er zijn; haar uitleg en demonstratie van dit web intelligence platform overtuigde me er van dat we hier te maken hebben met een goudmijn in wording. www.ellerdale.com

big, fast data

Ellerdale focuses on rapidly indexing high-volume data feeds. The ellerdale web intelligence platform processes millions of rows of data every day, including the complete Twitter firehose. To keep pace with large, real-time streams, we have developed a fault-tolerant, distributed database to simultaneously index and serve search requests.

flexible search

Depending on the data structure, the ellerdale web intelligence platform can apply traditional keyword and/or semantic indexing. We use the semantic engine to create a topic database and present a categorized view of conversations.

analytics

Maar he, wie schuilt er o.a. achter? Inderdaad een van de bekendste innovatieve Nederlanders in The Valley: Arthur van Hoff, google hem!

Tussen twee haakjes, Christel, geinige titel: Executive Social Butterfly.

Hoe krijg ik mezelf reizenswaardig voor de komende maandag? Moet naar de dokter (jasses).

Zoon Kaj gebeld om me op te halen en krukken mee te nemen, waarna ik een uurtje ellende oversla om bij de dokter in Walnut Creek aan te belanden.

Een soort eenacter voor twee heren.

Dokter: “Dat is behoorlijk opgezwollen!”

Ik: “Echt?”

Dokter: “Ben je (we zeggen hier geen U) gevallen of zo?”

Ik: “Niet dat ik weet”

Sjort en rukt een beetje aan m’n gewrichten.

Doker: “Hoeveel pijn heb je op de schaal van 1 tot 10?”

Ik (nadenkend): “7”

Eigenlijk heb ik wel een “9”, maar dan pompen ze je vol met pijnstillers, ik ben immers goed verzekerd.

Dokter: “Je hebt een aanval van jicht, je weet wel, van die kristallen tussen je enkelgewricht”

Ik: “Volgens mij heb je gelijk”.

Dokter: “Dat noemde ze vroeger een rijkelui ziekte omdat ze de enige waren die zich met regelmaat vlees en rode wijn konden veroorloven”

Ik: “Geinig, wat betekent dat?”

Dokter: “Voorlopig geen rood vlees en rode wijn dus”.

Ik: “Witte dus wel?”

Dokter: “Ook niet”

Ik: “Bier?”

Dokter: “Dat zeker niet”

Ik: “En whiskey?”

Dokter: “Laten we zeggen een per dag”

Ik: “Hoe groot?”

Dokter: “Hoe oud ben je nou?”

Ik: “Touche”

Dokter: “We gaan je op de been krijgen, ik bel je zondag hoe het gaat en e-mail nu de medicijnen door naar de apotheek”

Ik: “Dank, je bent een kei”

Dokter: “Ik hoop dat je er ook zo over denkt als je m’n rekening ziet”

M’n trouwe chauffeur Mark die bij toeval (bestaat dat wel?) ruim 2 weken bij ons logeert, brengt me naar huis en haalt een uur later de medicijnen op (only in America).

Onze favoriete Oakland Athletics verslaan inmiddels de gehate Los Angeles Angels of Anaheim met 10 – 4 (het honkbalseizoen is weer begonnen) en ik wacht de thuiskomst van mijn eigeste Astrid af om mijn ene glaasje tot me te nemen.

Zij was de enige afgevaardigde van de Laanen clan bij de bruiloft; wat een trooper.

Beminde lezers; blijft de vraag, haal-tie het of haalt-ie het niet?

Wordt vervolgd.

Sorry oudste zoon Rick, maar ik moest er vreselijk om lachen, ook denkend aan officieuze schoondochter Liesbeth.

Niet dat je zo bent (toch?), maar de grap zou omgekeerd van jou kunnen zijn, dat maakt het zo leuk.