Nadat ik gisteren op facebook liet weten dat ik me bezig hield met het gedicht “Kerstmis bij de USALaantjes 2010”, oftewel “Hoe het allemaal begon”, vanwege Astrid’s verjaardag (coinciderend met de geboorte van Jezus), berichtte verloren neef Huib uit Rotterdam het volgende:
“Peter vergeet onze Kerst niet he, Van der Poelstraat”.
Grappigerwijs had ik het tevens bedoeld als bijspijkering voor onze teenage boys, die zich soms kunnen gedragen als “seen that, done that” volwassenen. Huib bracht een Kerst terug (laat 50-er jaren) die altijd in het teken stond van Kerk en Maaltijd. Spannend om middernacht naar de Elisabethkerk (Mathenesserlaan, Rotterdam) te gaan voor de nachtmis, maar nog spannender om daarna aan de best gedekte en gevulde tafel van het jaar te zitten.
Dat werd het toppertje van het jaar; met de slaap in de ogen en een ongeduldig bonkend hart werd de hele tafel afgestruind. Vooral de roodachtige kruidbroodjes hadden een magische uitwerking. Alles waarop bespaard werd gedurende het jaar werd volop gecompenseerd gedurende die maaltijd; er heerste een magische sfeer van voldoening “Toen was geluk heel gewoon"! ”1948” – Koot en Bie
Wanneer je tot een van de gelukkige families behoorde met een TV, dan mocht je zelfs eerder op de dag naar een soort Kerstjournaal kijken. Met volle maag zocht je om een uur of 3 ‘s nachts uiterst vermoeid je zolderkamer op; eind goed, al goed.
Na deze wake-up call van neef Huib stortte ik me volledig op het gedicht. Het werd uiteindelijk een prachtig stuk dat ik met veel fanfare begon op te dragen, beginnend met mijn geboortejaar. Aangekomen bij 1965 begonnen de jongens al onrustig met hun voeten te schuiven en weken hun blikken meer en meer af naar de kado’s onder de (roterende, jawel) kerstboom. De laatste 45 jaar heb ik enigszins afgeraffeld, ook vanwege het gegeven dat mijn keel behoorlijk rasperig begon aan te voelen.
Het werd een feest en ik moet zeggen, de boys hadden kosten noch moeite gespaard om hun ouders te behagen. Jack Daniels, nog een Jack Daniels, mooi oranje horloge voor moeders, anyhow, de geschenken vlogen in hoog tempo heen en weer waarbij niemand vergeten werd. Kudos voor Astrid die weer een juweeltje van de avond had gemaakt (denk ook aan o.a. verukkelijke hapjes).
Inmiddels was de klok aanbeland bij het middernachtelijk uur en begon de verjaardag van de ongekroonde koningin van Maplegate Court, Concord, California:
De jongens geven de kado’s in de loop van de morgen, iedereen ligt nog munt, maar deze jongen (maakt nog hoge sprongen) had z’n gift al klaar; een iPad. Joepie de poepie! En slim als ik ben, ondanks dat ik wist hoe graag zij dit kado wilde, had ik de iPod laten graveren met een hele mooie, lieve tekst, waar ik verder niet over uitweid (zie Peepeeleaks). Tussen twee haakjes; ook om te voorkomen dat mijn commercieel uitgevoerde echtgenote in een vlaag van handelszucht de iPad op eBay verpatst. Hoewel, wellicht zijn er fans die juist graag zo’n boodschap van mij willen hebben. Een collectors item so to speak.
Deze laatste gedachte had ik willen schrappen omdat het absoluut niet bij de kerstgedachte past. Helaas, ik heb net “publish” ingedr……..
6:24 
Add to
6:42 
Many Sales Continuing through Saturday! 
2:06 
8:57 