Month: August 2026

Nee, even geen gezeur over een blunderende scheidsrechter of een grensrechter die vriendelijk in een liedje wordt verzocht z’n vlag in z’n reet te steken. Nee, niets van dit alles. Heet was het sowieso afgelopen zondag tijdens Sparta tegen Feyenoord, maar blijvende warmte werd veroorzaakt door het weerzien met de mede seizoenkaarthouders op Het Kasteel. Je zou ons de Kasteel familie kunnen noemen. Voor ons zitten de 8 m/v ‘Berkelaren’ met wie broer Rob en ik het vorig seizoen hebben afgesloten met een voortreffelijk diner. Fijne mensen, zondermeer. Uiteraard jeugdige oma Sandra gefeliciteerd met haar verjaardag. Naast ons hof (Laanen) fotograaf Simone, als altijd voorzien van een gulle lach en, net als Rob en ik, een mooie snor:

Achter ons mensen die we kennen, maar niet bij naam. De man wil de scheidsrechter bij tijd en wijle uitmaken voor pisvlek, maar niet wanneer z’n vrouw of kleinkind erbij is, zoals zondag. Maar, zo te horen aan een aantal ‘verdommes’ ging er in z’n hoofd een vol laken pisvlekken voorbij. Maar, ik mis een tweetal buren, waarvan een behoorlijk op leeftijd, die-hard Spartanen, waar we ons zorgen over maken omdat ze aan het eind van het seizoen plotsklaps ook niet meer verschenen. Plotseling doemt een TV reclame op in m’n hoofd van de Vriendenloterij:

Vond en vind ik een geweldige reclame. Souf die voor de wedstrijd plotsklaps de veel oudere Hugo op de tribune kwijt is nadat hij een drankje voor hem gehaald heeft. Blijkt dat Hugo aan z’n heup geopereerd is en laag zit. Met een knipoog naar verschil van herkomst en leeftijd, een ontstane vriendschap op de tribune. Een mooie boodschap. Mijn taak is om uit te vinden wat er aan de hand is met onze trouwe Kasteelmakkers ter linkerzijde. Hopelijk was de oorzaak de bloedhete zondag. Mooi blijft dat de hoek van waaruit het gezang gedurende de wedstrijd onophoudelijk het stadion ingeslingerd wordt, ook positief doorgaat na een nederlaag. Hulde! Zullen ze een keer ‘KNVB Maffia’ zingen na het afgekeurde Sparta doelpunt (de gelijkmaker) in de laatste minuut. Zo werd het alsnog een prettige zondag erkende buurman Paul, die voor de tweede maal in z’n leven een voetbalstadion betrad.

Hier pal bij het veld, waar hij de spelers als het ware kon aanraken. Z’n grootste verbazing was dat hij zowaar een broodje vegaworst kon kopen. Zo rijden we (in de file) ’s middags ondanks de nederlaag tevreden naar huis, waar Astrid me ook nog eens verwent met een koel glas wijn. Smaakte na de twee glazen water (!) bij Sparta als…..ja, eigenlijk als water in de woestijn. Oh, vergat ik bijna te vermelden; Sparta heeft gisteren met 3-1 in Velzen-Zuid van reuzendoder Telstar gewonnen. Vanwege een buitengewoon gezellige hapje en snapje bijeenkomst bij Corfu vrienden Frans en Rizla, alleen het uiterst spannende laatste half uur gezien. Wel af en toe stiekem op teletekst gekeken. In de serie ‘eind goed, al goed’ mocht deze Luim niet ontbreken. En terwijl ik dit schrijf, begint het ook nog eens lekker te gieten. Kers op de taart!

Jaap Fischer, De Bal (1963): Wàt een bal/Wàt een schot het dat jochie/En zij de keeper màar betalen/Om ‘m uit het net te halen/Want gòzer het de tijd niet dat ‘ie valt/Draait altijd om de bal/En wie het tot nu toe niet geloven kon/Die ga maar naar het stadion/Opdat hij weten zal/ja draait altijd om de bal. En mijn buurman Paul is de gelukkige die mag profiteren van de seizoenkaart van broer Rob, die wegens ongelukkige planning verhinderd is. Samen zitten wij morgen op het Kasteel om de stedelijke kraker Sparta-Feyenoord te aanschouwen. Voor Paul wordt het de tweede keer in z’n leven dat hij in een voetbalstadion(netje) zit. En weer op het Kasteel. Voor mij loopt Sparta al zo’n 70 jaar als een rode voetbaldraad door mijn bestaan. Als een door het leven getekende liefde, waar veel levensverhalen aan hangen, en zo ziet deze houtgravure er ook uit:

Het verhaal hierachter is als volgt; mijn oudste zoon Rick (een Feyenoord fan *snik*) is met zijn Liesbeth op vakantie in Gambia en doen daar een plaatselijke markt aan. Daar valt het oog van Rick op dit stukje houtkunst en hij besluit onmiddellijk het aan te schaffen. Een souvenir voor mij uit duizenden. Hoe dan, zeggen ze tegenwoordig. Toen ik een blauwtje liep bij Sparta op m’n 21^e toen ik trachtte een contract af te dwingen (half seizoen stijfkoppig niet gevoetbald), was degene die mij onder de aandacht van Wiel Coerver bracht mijn chef bij het Amerikaanse leger, Joop Langhorst. Joop was tevens rechtsback van Sparta, bedwinger van o.a. Coen Moulijn (Feyenoord) en Piet Keizer (Ajax), niet de minste spelers.

Joop hier vliegend in actie tegen Ajax. Rechts Piet Keizer. Leuk feit: Joop is naderhand in dienst getreden bij het door mij opgerichte computerbedrijf Multi Function. Helaas veel te vroeg overleden op 70-jarige leeftijd in 2013. Waar we ook woonden, Sparta bleef een rol spelen, zo ook in Californië, met name toen ze in de KKD speelden. 8 uur ’s avonds was natuurlijk voor ons een mooie tijd; 11 uur ’s ochtends, gevolgd door lunch. Nu nog een zender vinden. Ivar kwam met de oplossing, er was een goksite die het uitzond: Janlul.com. Geen commentaar, alleen beelden en geluid. Prima! Tot het moment dat Ivar inschakelde en er keiharde porno op het scherm verscheen. Ja, ja!

Ivar juicht in Alamo na de 3-1 overwinning van Sparta tegen VVV. En natuurlijk werd de familie erbij betrokken, ook Feyenoorders (gelukkig niet zoveel):

Met broer Rob als boegbeeld, mooi toch?! Sparta, opgericht in 1888, net als Four Roses bourbon. Drink ik niet meer wegens mijn V.S. whiskey boycot (Trump). Ook het feit dat ik als enig familielid het landskampioenschap van Sparta mee mocht maken in 1959, schept vreugde, maar geeft ook te denken. Gaat het ooit nog gebeuren? Blijf groot dromen, bedenk ik me dan. Aan de muur blijft door de decennia heen die door Esso uitgegeven foto van dat kampioensteam. Niet dat wij een auto hadden (tankpremie), maar de buren wel.

Rood-Wit gaat nooit verloren! Er zijn heel wat verhalen over de relatie man/vrouw en clubliefde. Is gecompliceerd. Aan de andere kant kan Astrid genieten van een mooie zondag (morgen dus) zonder mijn (nadrukkelijke?) aanwezigheid. Gaat ze dan nooit mee? Jawel, eens per jaar, zoals hier tegen Excelsior:

Schattig toch? En nee, ik hoefde haar niet tegen te houden! Afsluitend een archieffoto uit De Bosselaar die we morgen hopen te verversen na een zwaarbevochten overwinning tegen de elf van de linker Maasoever.

En Astrid zal dat thuis meevieren (resultaat op Teletekst) omdat ik zeer blij thuiskom. Indien niet? ‘Ach het is maar een spelletje’.

Ja hoor, het is weer zover, het dreigende tekort aan tandartsen wordt direct in verband gebracht met de Boomers, wiens zaadjes buiten hun schuld meegesleurd werden in de geboortegolf die ontstond na de tweede wereldoorlog. Voor de huidige generaties nog even in het kort de kenmerken van de Boomer:

• Protestgeneratie: Opgegroeid met de hippiebeweging, de British wave Beatles, Stones), seksuele revolutie en grote maatschappelijke vernieuwingen.
• Welvaart en groei: Profiteerden maximaal van de wederopbouw, betere sociale voorzieningen en economische vooruitgang. Luim: maar droegen daar financieel ook het leeuwendeel aan bij.
• Cultuur op het werk: Hechten vaak aan vaste structuren, hiërarchie (mwah), polderen en een sterke plichtsbesef (ahum!).

Herkennen we in onderstaand plaatje een Boomer In Wording?

Maar goed, wel opgegroeid met menig familielid uitgerust met een kunstgebit. Gruwelend van stillevens als het onderstaande in de slaapkamers van ouders, tantes of omes, deden B.I.W.’s besluiten ‘dat nooit’.

En dan heb ik het nog niet eens over ooms en tantes die op een feestje, na te diep in het glaasje te hebben gekeken, vrolijk aan het klepperen sloegen met hun kunstgebitten. ‘Klepper-de-klepper-de-klepper-klep, ik ben zo blij dat ik hem heb. Enthousiast werd er geproost met de glaasjes advocaat, bessenjenever en jonge klare. ‘Dat nooit’, kreunde het nogmaals uit de Boomerhoek, die het moment van afscheid nemen met angst en vrees tegemoet zagen. Elke omhelzing kon er een teveel zijn. Stel je voor dat zo’n kunstgebit aan je wang bleef kleven! Een afspraak met de tandarts bleek voor het behoud van je gebit onontbeerlijk te zijn. En dat is nu precies wat ze ons verwijten! Er zijn teveel Boomers die hun eigen tanden en kiezen nog hebben. Trots, dat zouden ze moeten zijn dat ouders of grootouders kinderen en kleinkinderen met een stralende lach tegemoet lopen, in plaats van de otolift waar opa met zijn oude hengel naar beneden suist. En dan volgt er zo’n bericht waarvan je denkt, let daar maar eens op: ‘verontrustende overmatige inname van de jeugd van Red Bull’, hetgeen leidt tot hartkloppingen, hoofdpijn en slaapproblemen. Zo, zet daar maar je tanden eens in, misschien geeft het je vleugels. Wat me enorme vreugde verschafte hedenmorgen was het bericht dat de FIFA afziet van het plan om een bedrijf op te richten voor de organisatie van het WK, en daarvoor ook aandelen uit te geven. FIFA voorzitter Gianni Infantino verklaarde dat ze zorgvuldig naar alle standpunten hadden geluisterd en daaruit gedistilleerd hadden dat het project voor verdeeldheid gezorgd had. “Ons doel is altijd geweest om te verenigen en te verbeteren”, sloot de slijmerige Trump vriend #1 af.

Die twee zijn om te kotsen, met of zonder kunstgebit. Maar pas op, die super gevaarlijke (schoon) familie van Griezel Boomer #! zal er alles aan doen om die aanlokkelijke miljarden alsnog binnen te sluizen en die creep van een Infantino zal op zeker hand- en spandiensten verlenen. Dus, UEFA, laat je dekking niet zakken na deze eerste overwinning (boycot alle FIFA evenementen), maar laat blijvend (dreigend) je tanden zien.