Nee, even geen gezeur over een blunderende scheidsrechter of een grensrechter die vriendelijk in een liedje wordt verzocht z’n vlag in z’n reet te steken. Nee, niets van dit alles. Heet was het sowieso afgelopen zondag tijdens Sparta tegen Feyenoord, maar blijvende warmte werd veroorzaakt door het weerzien met de mede seizoenkaarthouders op Het Kasteel. Je zou ons de Kasteel familie kunnen noemen. Voor ons zitten de 8 m/v ‘Berkelaren’ met wie broer Rob en ik het vorig seizoen hebben afgesloten met een voortreffelijk diner. Fijne mensen, zondermeer. Uiteraard jeugdige oma Sandra gefeliciteerd met haar verjaardag. Naast ons hof (Laanen) fotograaf Simone, als altijd voorzien van een gulle lach en, net als Rob en ik, een mooie snor:
Achter ons mensen die we kennen, maar niet bij naam. De man wil de scheidsrechter bij tijd en wijle uitmaken voor pisvlek, maar niet wanneer z’n vrouw of kleinkind erbij is, zoals zondag. Maar, zo te horen aan een aantal ‘verdommes’ ging er in z’n hoofd een vol laken pisvlekken voorbij. Maar, ik mis een tweetal buren, waarvan een behoorlijk op leeftijd, die-hard Spartanen, waar we ons zorgen over maken omdat ze aan het eind van het seizoen plotsklaps ook niet meer verschenen. Plotseling doemt een TV reclame op in m’n hoofd van de Vriendenloterij:
Vond en vind ik een geweldige reclame. Souf die voor de wedstrijd plotsklaps de veel oudere Hugo op de tribune kwijt is nadat hij een drankje voor hem gehaald heeft. Blijkt dat Hugo aan z’n heup geopereerd is en laag zit. Met een knipoog naar verschil van herkomst en leeftijd, een ontstane vriendschap op de tribune. Een mooie boodschap. Mijn taak is om uit te vinden wat er aan de hand is met onze trouwe Kasteelmakkers ter linkerzijde. Hopelijk was de oorzaak de bloedhete zondag. Mooi blijft dat de hoek van waaruit het gezang gedurende de wedstrijd onophoudelijk het stadion ingeslingerd wordt, ook positief doorgaat na een nederlaag. Hulde! Zullen ze een keer ‘KNVB Maffia’ zingen na het afgekeurde Sparta doelpunt (de gelijkmaker) in de laatste minuut. Zo werd het alsnog een prettige zondag erkende buurman Paul, die voor de tweede maal in z’n leven een voetbalstadion betrad.
Hier pal bij het veld, waar hij de spelers als het ware kon aanraken. Z’n grootste verbazing was dat hij zowaar een broodje vegaworst kon kopen. Zo rijden we (in de file) ’s middags ondanks de nederlaag tevreden naar huis, waar Astrid me ook nog eens verwent met een koel glas wijn. Smaakte na de twee glazen water (!) bij Sparta als…..ja, eigenlijk als water in de woestijn. Oh, vergat ik bijna te vermelden; Sparta heeft gisteren met 3-1 in Velzen-Zuid van reuzendoder Telstar gewonnen. Vanwege een buitengewoon gezellige hapje en snapje bijeenkomst bij Corfu vrienden Frans en Rizla, alleen het uiterst spannende laatste half uur gezien. Wel af en toe stiekem op teletekst gekeken. In de serie ‘eind goed, al goed’ mocht deze Luim niet ontbreken. En terwijl ik dit schrijf, begint het ook nog eens lekker te gieten. Kers op de taart!
