Songfestival sores

Ik ben niet van de complottheorieën, maar iemand (politiek?) moet de NPO toch wel met zachte dwang  overtuigd hebben om toch deel te nemen aan het Eurovisie Songfestival. Dus, zo meent de NPO, het songfestival brengt mensen tot elkaar, als bedoeld bij de ‘geboorte’ in 1956. Dat was na de Tweede Wereldoorlog (‘dat nooit meer’) de uitgangspositie. Nou, dat is lekker gelukt. De NOS is belast met de uitvoering en heeft alvast een nummer uitgekozen ten bewijze van haar onafhankelijkheid, gebaseerd op een tekst van Manke Nelis.

Het heet de Gaza song en begint als volgt; ‘Oh, had ik maar tien tenen, dan had ik ook twee benen’. Sterk begin. Omdat het duo niet met naam en toenaam genoemd wil worden, hebben ze de toepasselijke naam ‘Genocide Singers’ gekozen. Jet de Ranitz, voorzitter Raad van Bestuur bij NPO; ‘wij hebben de EBU nadrukkelijk gevraagd het verbindende karakter van het festival weer een belangrijk onderdeel te maken van het evenement, als erkenning van een tijd van geopolitieke onrust, oorlog en polarisatie’. Met grote belangstelling kijk ik uit hoe het Circus Jeroen Bosch, zoals je het Eurovisie Songfestival tegenwoordig kunt bestempelen, zich dit jaar presenteert. Eindelijk kan ik weer eens trots zijn op onze MP Rob Jetten. Nadat ik de koers van D66 het label VVD light gaf. Nadat eerder de oranje miesgasser van het Witte Huis de pers, CNN voorop, voor rotte vis had uitgemaakt en het internationaal gerechtshof en de medewerkers o.a. schorremorrie noemde, was ik toch wel benieuwd hoe Jetten in New York over zou komen. Welnu, laat ik er één zin uithalen; ‘volgens mij kan er maar één antwoord zijn: handen af van het Internationaal Strafhof en alle andere instituties die de internationale rechtsorde beschermen’. Applaus volgde. Natuurlijk ligt Trump (de miesgasser) daar niet wakker van, maar toch, misschien smaakt zijn zoveelste Big Mac wat minder. Goed gedaan Rob, goede generale om die dwarsliggende Yesilgöz ook eens onderuit de zak te geven.

Overigens, tussen alle ellende door, wat een verademing om het Nederlandse elftal weer eens leuk voetbal te zien spelen. Al die veelverdieners hadden er echt zin in en speelden met flair en passie, maar vooral vreugde. Op een gegeven moment zei ik hardop dat Van Dijk toch wel echt traag oogde en dat had ik beter niet kunnen doen. Astrid, die helemaal niet van voetbal houdt, maar wel van Virgil, maakte me duidelijk dat ze geen kritiek op hem zou dulden. Nou, daar ging ik weer terug op mijn poef. Sensationeel was de comeback van Curaçao tegen Costa Rica, van 3-0 naar  3-4. En wie coached dat elftal? Juist, de onverwoestbare Dick Advocaat. Inmiddels moeten ze op Curaçao toch wel bezig zijn om een standbeeld voor die man te vervaardigen.

Zeker en vast! Over Hagenezen gesproken, dadelijk vertrekken Astrid en ik naar Luxemburg om het 40-jarig huwelijksfeest van Bart van Bolhuis en diens gade Thessy bij te wonen. Grappig genoeg kenden we elkaar in 1986 niet, maar op onderstaande foto uit 2012 vormden Bart en ik een team:

Honkbal dus. We waren in het San Francisco Giants stadion om hun hitting coach Hensley Meulens te ridderen wegens zijn grote verdiensten voor het Nederlandse honkbal (als coach) en het eerste wereldkampioenschap van de Giants in San Francisco. Bart in zijn hoedanigheid van Consul Generaal en ik als oud voorzitter van de KNBSB, waar ik grappig genoeg 40 jaar geleden voor gevraagd werd, met als hoogtepunt deelname van het Nederlandse honkbalteam aan de Olympische Spelen van 1988 in Seoul. Uit professionele samenwerking op het consulaat in San Francisco ontstond een warme vriendschap. Na zijn recente pensionering trokken Bart en Thessy weer terug naar Den Haag en leefden…… Nee, die zijn nog behoorlijk actief en met name Thessy houdt zich sinds jaar en dag bezig met keramiek vanuit haar studio/winkel. Inmiddels heeft Astrid, door Thessy aangestoken in San Francisco, dat ook te pakken en maakt wonderlijk mooie keramische hoogstandjes. En dat voor iemand die voorheen met een aardappel en vier luciferhoutjes het toppunt van menselijkheid uitbeeldde. Zo mooi kan het leven ook zijn; wordt een topweekend, zeker weten!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *