Earlier this year I saved this tree, risking my own life! Despite the fact all kinds of people made fun of me; see what the tree gave back. If that’s not lovin’?!
Category: Uncategorized
iPad, iPhone, iSucker en iVar!
Eens was IBM zo machtig dat ze even arrogant konden zijn als Apple nu.
Pas toen IBM strompelend een naderende catstrofe ontliep in de tachtiger jaren werden zij (onder nieuwe leiding) weer klantvriendelijk en geavanceerd.
Hoe vaak hebben wij met onze DEC producten niet als Klein Duimpje van hen gewonnen door de klanten vragen in te fluisteren die ze de arrogante mannen in blauw dienden te stellen.
Zoals compatibiliteit of conversie kosten.
Pas dan kwamen de onmogelijkheden of de bergen geld die het zou gaan kosten op tafel.
“Maar”, zo sprak de IBM man monter, “dan heb je ook wat”.
Apple heeft een tot gekwordens toe Justin Bieber aandoende aanhang.
Zoals een expert onlangs in vertrouwen zei; “ze komen weg met de meest dramatische fouten en klant onvriendelijkheid”.
Daarom moest ik vorige week ook verschrikkelijk lachen over een tweet van een Nederlander in San Francisco:
@AlexanderNLAlexander Klöpping
Fuckers van Apple Store in San Francisco verkopen iedere dag maar deel van hun voorraad iPad 2 waardoor er iedere dag weer een rij staat
18 minutes ago via Twitter for iPhone Favorite Retweet Reply
Welkom tot de wereld van Apple.
Ik ben een van de ‘gelukkige’ bezitters van de nieuwe generatie iPhones met slechte antenne.
Als ik m’n hoofd een weinig draai, niet al te veel beweeg, dan willen de gesprekken nog wel eens doorkomen zonder dat ze gelijk afgebroken worden.
Op het consulaat (31e etage) moet ik zeker eerst naar het raam lopen voordat de call zonder haperen doorkomt. Maar, het ding maakt wel mooie foto’s en filmpjes.
Dat laatste schijnt overigens een doorn in de ogen van de politie te zijn.
Misschien had ik toch dat rubberen bumpertje moeten nemen dat Apple aanbood.
Had Dingetje weer een plaatje kunnen maken: “Bumpertje, lekker rubber bumpertje”.
Soms droom ik nog wel eens van mijn perfect functionerende Blackberry die een voortijdig einde vond in de de kustwateren bij Portugal vorig jaar. Misschien kom ik in aanmerking voor de iSucker of the year award.
Maar, als we ons ergens op verheugen, dan is het de opening van het honkbalseizoen. Als die hard A’s fans namen wij wederom plaats in een uitverkocht stadion, tussen het derde honk en de thuisplaat.
Alhoewel mijn auto bijna op de freeway geparkeerd stond (ik heb een taxi naar het stadion moeten nemen), kon ik genoegelijk bij mijn drie zonen aanschuiven die het openbaar vervoer van huis hadden genomen.
De vooruitzichten waren goed; onze star pitcher, Trevor Cahill, op de heuvel, een electrisch aandoende sfeer, lekker weer en een heerlijke Sierra Nevada van de tap ($8,25).
Christian Petersen/Getty Images – Trevor Cahill at work
Helaas, van sky-high gingen we naar kelderdiep voor de 7e openingsdag op rij.
Na 1 inning haden wij dankzij een homerun van nieuwlichter Willingham een 2 – 0 voorsprong.
Na 104 pitches en 4 2/3e inning kon onze sterpitcher het veld ruimen, zij het nog met een 2 -1 voorsprong.
Daarna kreeg de bullpen (sterkste in de majors) het voor elkaar om 5 runs tegen te krijgen, gesteund door 5 veldfouten, hetgeen ongelofelijk hoog is op dit niveau.
“Jongens”, sprak ik met geladen stem, “vaders heft genoeg geleden, als de A’s in the bottom of the 7th (ja, leer maar wat honkbal) niet scoren, dan gaan we even een paar kilometer naar de auto lopen”.
Na de three up, three down bottom of the 7th stonden wij op om onze weg naar de uitgang te banen, zij het dat plotsklaps de cameraploeg van het stadion voor onze neus stond, aangetrokken door Ivar’s in Mexico gekochte “A’s” masker.
De boys op 2 megagrote stadionschermen kregen de vraag voorgelegd wie de eerste pitch gooide.
Het is een strijd tussen broers, zodat Ivar rustig kon antwoorden dat hij schildpadjes lekker vond en Kaj het winnende antwoord gaf.
Omdat ik stond en gegrepen door het moment het vergat te fotograferen, dan wel te filmen (met die prachtige iPhone), heb ik vanmorgen Ivar uit z’n bed getrokken om hem te fotograferen (in onze bieb) inclusief masker, zodat jullie begrijpen waar het om gaat.
“In ieder geval”, sprak Ivar upbeat,” iWin”, tevreden kijkend naar z’n 2K11 major league baseball game ter waarde van $60.
Nu rennen we de deur uit om naar de diverse voetbaltoernooien te gaan van zoonliefs Kaj en Ivar.
Inmiddels is Bo-Peter op z’n paasbest de wereld aan het veroveren, en Astrid, ach ja……
It’s raining again!
En niet zo zuinig ook!
KCRA 3’s Sharokina Shams stands by a downed tree in Sacramento.
En als het bij ons regent, dan sneeuwt het in Lake Tahoe!
Cars are now driving on reopened westbound I80
This accident near Gold Run shows the kind of hazards Sierra drivers are facing.
Eastbound I80 still closed.
Eastbound I80 closed betekent dat je er dus niet kan komen.
En aangezien de I stat voor Interstate, kan je dus ook niet in Nevada en andere staten komen die aan de I80 liggen.
Leuk voor al mijn Nederlandse vrienden en vriendinnen die ik zo graag mag plagen met het prachtige weer in Californie, waar ik overigens volgende maand weer mee door ga (met dat plagen)!
Maar…….het regent ook banen:
State, Silicon Valley post job gains
By Pete Carey
pcarey@mercurynews.com
Updated: 03/25/2011 10:38:09 PM PDT
California scored its biggest one-month job gain in more than two decades in February, and Silicon Valley continued its strong recovery from the ravages of the Great Recession.
The state Employment Development Department said Friday that California added 96,500 jobs in February, accounting for slightly more than half the nation’s job growth. The valley added 4,500 jobs, more than the average for this time of year.
"We’re in growth mode. There’s no question," said economist Stephen Levy of the Center for Continuing Study of the California Economy.
The state’s unemployment rate dropped from 12.4 to 12.2 percent, while Santa Clara County’s rate of 10.3 percent was its lowest in nearly two years, down from 10.5 percent in January. San Mateo County’s rate was 8.3 percent, down slightly from January, and the third-lowest in the state. U.S. unemployment was 8.9 percent.
Vooral prachtig natuurlijk voor al mijn Tech vrienden (geeks en nerds) omdat met name Silicon Valley’s werkeloosheid naar beneden giert. Daar gaan ze binnenkort weer dansend op straat.
Dansend op straat….dat doet me weer aan m’n broer Rob denken die afgelopen week z’n nieuwe boek afscheidde.
Zo’n boek is als een geboorte, en als het klaar is krijg je dergelijke reacties. Niet dat ik me schaam, maar als ik dat iedere keer zou doen wanneer ik een column geproduceerd heb…..Okay, mijn gebroddel is niets vergeleken bij zo’n monsterbaan als het schrijven van een dergelijk (fantastisch) boek. Ga maar snel naar www.roblaanen.nl om het aan te schaffen.
Eens kijken, wat ik verder nog te mauwen heb. Oh ja, mooi verhaal, maandagmorgen om 05.55 stap ik monter de deur uit om me naar het Consulaat te begeven, werkmonster dat ik ben. Staat achter mijn auto de Yaris van zoonlief Bo-Peter geparkeerd. Dat doet m’n bloed koken. De regen gutst over mijn Boss pak, maar ik laat het er niet bij zitten. Ik ga weer naar binnen, pak z’n sleutels en parkeer de auto, uit het zicht, om de hoek. Nat maar tevreden neurie ik m’n weg naar San Francisco. Ja, even over zeven komt het telefoontje met de enigszins aangeslagen stem van Bo-Peter; “Pap, m’n auto is weg, hier is mama”. Nadat ik Astrid de situatie heb uitgelegd, zegt ze; “Je wordt bedankt, ik kreeg de eerste schrik toen ik zag dat de auto verdwenens was”. Hoe het ook zij; vanaf nu wordt de plek achter mijn auto angstvallig vrijgehouden!
Supertramp geeft het ‘t beste weer, enne…..I didn’t lose a friend!
Verontrustende brieven
2011 is tot dusver het jaar dat de postbode brieven bezorgt die mij absoluut niet aanstaan.
In eerste instantie had ik geen idee waar het om ging.
Tot het insloeg als een granaat; ik word 65!
Ze maken zich bezorgd of we wel genoeg verzekerd zijn.
Hetgeen overigens in de V.S. geen overbodige luxe is.
Zo zien ze me (ons) van nu af aan:
Maar iedereen heeft op onze 2010 kerstkaart kunnen constateren hoe we er uit zien.
Nee, bijdehandjes, de foto was ook van 2010.
Nou ja, zal er een beetje ‘ge-foto-shopped’ zijn.
Dan komt er een brief van Delta Lloyd binnen waaruit blijkt dat ik mijn pensioen van 393,95 Euro op jaarbasis kan afkopen. Als ik het zo’n beetje bereken schatten ze dat ik maximaal 77 jaar word. Zal ik af en toe, een neut nemen, het is dan ook het pensioenfonds van Henkes (schenk ‘es).
Terwijl het inmiddels pijpenstelen regent -cats and dogs hier- kom ik in opstand.
Hey, ik ben coach Peter Laanen van het 2010 voetbal powerhouse Blues Brothers.
5 van mijn spelers, inclusief oranje leeuw Ivar, zijn geselecteerd voor de Diablos, die de ene na de andere ploeg oprollen. Zij, de torenhoge favoriet voor het Davis toernooi, moeten met lede ogen van het weekend toezien hoe hun bloedvorm afgeremd wordt; wegens regen afgelast.
Dit kon ik vroeger nog wel een leuk liedje vinden:
je wordt ouder papa ( Jack gets old..)
Nu ben ik bijna dubbel zo oud en wordt het meer:
The Rules: "Ouwe Lull en moeten weg”
Op facebook ben ik volger geworden van de volgende beweging:
“I am this young person in an old body; WTF happened?”
Maar jullie gaan nog van me horen; een nieuw bedrijf is zo opgezet; dit is Silicon Valley mensen, waar alleen maar telt wat je presteert, niet hoe oud je bent.
I refuse to grow up!
He, dat lucht op!
Nu even naar een Laanen die echt literair presteert: m’n Benjamin broertje Rob.
Die komt volgende week uit met z’n nieuwe boek; “Het Erasmus Concept”.
Ga ook naar www.roblaanen.nl om te bezien waar hij ter signering zijn gezicht laat zien.
Het gaat weer kopjes en schotels regenen, ik denk dat ik maar weer terug naar bed ga tot het lente wordt.
Een onvergetelijke week
Astrid belde me rond 06.30 vrijdagmorgen, net toen ik bij de Oakland kant van de Caldecott tunnel aanbeland was. “Al onze ambulances staan op stand-by voor de tsunami, kijk je een beetje uit”.
Astrid (links) aan de bak
Aangezien de radio gedurende mijn rit tot dusver alleen Japan en de mogelijke gevolgen voor de Amerikaanse westkust behandeld had, kon ik haar gerust stellen dat volgens de deskundigen de golven slechts een hoogte zouden bereiken van 1 to 1,5 meter. En, wat een mazzel, de tsunami zou gedurende eb de kust geselen.
Vanaf de 31e etage van het consulaat bewonderde ik de San Francisco baai die er sereen bij lag; het aftellen naar 8 uur, de verwachte aankomst van de tsunami, kon beginnen. De baai veranderde een weinig qua stroming, maar dat was het dan ook. Op wat gezonken boten na, en weliswaar forse schade aan wat havens, kwamen we er genadelijk af.
Het bizarre is dat, achterom kijkend, de hele week elementen bevatte van hoop en vrees.
Beginnend met de Caldecott tunnel:
Het verslag:
The Caldecott Tunnel fire killed seven people in the north tube of the Caldecott Tunnel, on State Route 24 between Oakland and Orinda in the US state of California just after midnight on 7 April 1982. It is one of the few major tunnel fires involving a cargo normally considered to be highly flammable, namely gasoline.
The Caldecott tunnel complex consists of three tunnels side-by-side, each just over a kilometer long. The north tube, where the fire occurred, is dedicated to westbound traffic, traveling from Orinda to Oakland. It has a slope of approximately 4.7%, going downhill from the entry portal to the exit portal.
Bizar.
We begonnen de week met een delegatie van 32 studenten en professoren van HOPE:
HOPE is a program at the three universities (Rotterdam, Delft and Leiden) with its own management team and board of directors. Working from the Erasmus University Rotterdam, Hendrik Halbe is the executive director of the program.
Each university also established its own internal HOPE organization referred to as Centers of Entrepreneurship. Their remit includes coordinating and executive tasks.
The center incorporates entrepreneurship training in the education programs of the three universities together and in the programs at each individual university. The unique combination of universities is the ideal basis for innovative entrepreneurship education.
Ook bedoeld voor mijn Amerikaanse vrienden die meegluren.
Een programma waar wij graag aan meewerken, zowel als “docent”, pratend over “do’s & don’ts”, cultuurverschillen en “state of the state”, of als leerling, luisterend naar wat het leergierig volkje beweegt.
Tevens faciliteren we hun trips naar prachtige bedrijven als Ex’pression College for Digital Arts (versneld bachelor’s degree in entertainment), Better Place (electrische voertuigen), Mozilla (Firefox Browser), etcetera. Het is natuurlijk fantastisch om een stukje van ‘s Neerlands toekomst te mogen begeleiden.
De andere delegatie ging ook over de toekomst, die van de TV.
C-executives van vooraanstaande Nederlandse omroepbedrijven, zowel qua inhoud, visualisatie als rechten, gaven zich aan de Oost- en Westkust over aan futuristen van Google TV, YouTube, Revision3 of individuen als John Smart:
• 4-page article, Tomorrow’s Interactive Television, The Futurist, Nov-Dec 2010
• 48-page whitepaper, How The Television Will be Revolutionized, 2010.
Fascinerende zaken.
3D en effecten werden geconsumeerd bij Kerner (voormalig ILM, the house that George Lucas built).
www.kerner.com denk Pirates of the Caribbean, Harry Potter en Indiana Jones.
Griezelig realistisch. Kijkend naar de verschrikkingen in Japan, waar huizen, auto’s zelfs hele gebouwen werden weggespoeld, ontkwam je niet aan het Kerner effect. Dat is ook het gevaar met jonge mensen die van tijd tot tijd niet meer kunnen onderscheiden wat werkelijkheid of fantasie is.
Kortom; een onvergetelijke week met alle facetten die een mensenleven tekenen.
Voor ik afsluit; een voorbeeld uit 1995, het jaar dat ik begon als opperhoofd van Arcade Duitsland.
Aangekomen bij mijn ouders in Rotterdam, uiteindelijk de zwaarst getroffen stad aan het begin van de 2e wereldoorlog, deelde ik hen mede dat we naar Dusseldorf gingen verhuizen.
Mijn moeder loeide naar hardhorende vader Jan dat Peet voor de vijand ging werken.
Nadat ik hen verzekerde dat Arcade Nederlands was en we Duitsland (commercieel) gingen veroveren was alles goed.
Een leukere ploeg aan jonge (Duitse) mensen heb ik zelden gehad; Dusseldorf werd een prachtige tijd, ondanks Wegener, de latere eigenaar van Arcade.
Dus: we zijn een taai ras, oftewel overleveraars, maar (disclaimer) een groter gevaar voor ons zelf (is Libie al weer op de achtergrond?) qua uitroeing dan de natuur.
Game Developers Conference – The Day After
Na zo’n weekje gamers conference voel je je als een burchtheer; je kijkt over je eigen wallen heen.
En dan ben ik niet eens woensdagavond/nacht naar de gezamenlijke Dutch/Nordic party gegaan!
De stagieres kwamen op tijd het kantoor binnenstrompelen, dat wel, maar zagen er als zombies uit.
Sommige game ontwikkelaars die ik die dag sprak, zagen er uit als creaturen die uit het door hen zelf ontwikkelde spel gekropen waren.
Wel viel het me op dat de grotendeels jeugdige Nederlandse entrepreneurs uit het goede hout gesneden waren. Hadden inmiddels de nodige (zakelijke) klappen gehad en beseften dat naast het artistieke gedeelte ook het zakelijke gedeelte bittere noodzaak is om gezond verder te gaan.
Dutch Game Garden kreeg een prettige oppepper van de Europese Unie en Nederlandse aanhang:
|
Bij ons in de buurt (San Francisco/Silicon Valley) zie je aan de stap van de ondernemer dat het elan terugkeert. De miljarden (waarde) bedrijven als Twitter, Facebook, Groupon, enz. zijn bekend, maar de nieuwe bedrijven en incubators worden weer uit de grond gestampt. Naast ’love’, is er ook ‘business in the air’. En, de Amerikaanse banenmarkt groeit weer, de netto aanwas van meer dan 190.000 nieuwe banen zorgde ook voor een positieve ‘push’ op de beurs.
Is alles botertje tot de boom? Dacht het niet; olie heet de zwarte piet die roet in het eten gooit (Amerikanen zouden zeggen; “no pun intended”).
Maar, ik doe niet aan buitenlandse politiek, voor het merendeel overheerst het positieve gevoel, en als ik dan denk aan de 30+ senior studenten van HOPE (die ‘E’ staat voor entrepreneurship) die volgende week de Valley en omstreken gaan verkennen, dan overspoelt mij een warm gevoel van tevredenheid. Die studenten van Rotterdam, Delft en Leiden gaan mij niet teleurstellen!
Ik weet wat men van mij zou kunnen zeggen:
Roger Hodgson (Supertramp) – Dreamer 2004
Roger Hodgson (Supertramp) – Dreamer 2004 Released 1974 Dreamer, you’re nothing but a dreamer Well can you put your hands in your head, oh no! I …
Maar, vrienden en vriendinnetjes, het deert mij niet, of zoals de Amerikanen wellicht zouden zeggen “it’ll be me sausage”. ![]()
Veramerikaniseerd?
Nadat de KL606 me veilig op Amsterdamse bodem had geparkeerd, lachte een bedrijvig Schiphol me toe (de HEMA voorop; denk worst).
Alles zat mee, bagage snel op de band, AVIS auto’tje klaar en binnen no-time bij Hilton Schiphol voor de eerste afspraak.
Na bij zoonlief de eerste nacht te hebben doorgebracht via Vinkeveen (schoonfamilie en een slokje) naar Den Haag om in te checken bij Hotel Babylon (nu met Eden er voor).
Mijn herinnering ging terug naar 2 jaar geleden waar men na het inchecken mij vriendelijk (dat wel) wees waar ik m’n auto 10 minuten verder in een garage kon parkeren.
Is aanloopbaar, sprak de receptionist monter.
Nu, de hemel brak open, is er een garage die zowel het Centraal Station als Babylon (in opbouw) dient.
En, hallelujah, naast de chipknip kan men nu ook met creditkaart betalen.
Neurieend zeul ik m’n 2 koffers naar boven om daar te constateren dat alle paadjes naar Hotel Babylon afgesloten waren middels gaas of ander hekwerk, zodat de werkzaamheden ongestoord, zonder passanten, plaats konden vinden.
Lichtelijk hijgend kwam ik uiteindelijk bij de receptie aan waar de gebruikelijke incheck activiteiten afgewikkeld earden.
Overhemden opgehangen, pakken geprepareerd voor de drukke week op til, om vervolgens me op pad te begeven naar m’n diner afspraak met oude strijdmakker Peter Wijsman.
Weer omgelopen naar het enige betaalpunt, creditkaart er in en……..geweigerd.
Creditkaart 2; geweigerd. Creditkaar 3; geweigerd.
Nee he!
Op knopje gedrukt.
Stem: “ja?”
Ik: “m’n creditkaart werkt niet”
Stem: “dat kan niet”
Ik: “echt wel”
Stem: “laten we het nog eens proberen”
Ik: “zeker”
De procedure gevolgd.
Stem: “hij werkt niet”
Ik: “dat zei ik al”
Stem: “ik ga mijn college in de garage bellen”
10 minuten gaan voorbij.
Op knopje gedrukt.
Stem: “ja?”
Ik: “waar blijft uw collega?”
Stem: “ja, die moet van een ander gebouw komen”
Ik: “ik heb een dinerafspraak en sta hier al ruim 10 minuten te rillen van de kou”
Stem: “watje” nee, nee, dat zei de stem niet, wel “geef me 5 minuten”
Wijsman gebeld die me er op wees dat ik vroeger de slagboom er uitgereden zou hebben.
Klopt, daar ben ik nu ook aan toe, maar met een huurauto…..
Vrolijke jongeman helpt me uit de penarie en meldt dat die software al de hele dag problemen oplevert met creditkaarten.
Naar z’n kantoortje gereden waar zijn PC me uiteindelijk de verschuldigde 5 Euro af laat rekenen.
U begrijpt, aandachtige lezer, dat in de V.S. ik de garage al na 1 minuut had kunnen verlaten, met excuses en zonder te betalen.
Uiteindelijk heerlijk gedineerd, oude heldenverhalen opgehaald en weer veilig in mijn kooitje beland.
Gesteld moet worden dat het een heerlijke week werd waarbij zo’n 150 bedrijven zich hadden gemeld om verder geinformeerd te worden over het doen van zaken in de V.S.
Ook nog het Grafisch Lyceum Rotterdam bezocht voor een eventueel uitwisselingsprogramma met Ex’pression College for Digital Arts in Emeryville (Pixar Country).
Wat een plezier dat opperhoofd Sjoerd me voor de school opwachtte met een parkeerplek en zijn chipknip.
Enige commentaren uit facebook over de chipknip:
- Name:
- fucking chipknip is ruining my life!!
- Description:
-
"The Chipknip is an electronic wallet: a chip on a banking card (or prepaid card) to do small transactions in the Netherlands."
"Although almost everywhere in The Netherlands you can pay with creditcard [DISPUTED FACT!!] you might want a chipknip:
– parking machines in Rotterdam only accept chipknip
– it works fast
– it’s secure
– it works with every ticket machine for traintickets…
"That been said, it’s a hassle to buy a chipknip (and a great risk to your privacy). You can buy a prepaid one, but it’s unclear where – especially for tourists." (read less)Email:
- chipknip@crap.com
- Office:
- Leiden Centraal ticket machines
Recent News
- News:
- Chipknip leaves Marie stranded in Dutch countryside – and hiding in dirty dutch train toilets all the way back to Leiden…
Chipknip prevents Adi from printing her paper – forcing her to barter with the locals for printing credit…
Chipknip means you can’t buy a train ticket early in the morning, making Liana get kicked off the train for mistakenly buying a discount ticket before 9 because she only has enough coins for that, therefore having to take a 150 EURO taxi to Eindhoven…
Twee zaken die het waard zijn om vermeld te worden:
Bij ons bedrijvenbezoek aan De Lier bij het prachtige bedrijf Priva, waren wij door ruime planning zo’n anderhalf uur te vroeg aangekomen.
Wegens de bezuinigingen hadden wij onze voor de lunch verstrekte 2 boterhammen en appeltje reeds in het busje verorberd.
En, het was pas 12.05.
“Gerard”, sprak ik mijn college uit Houston aan, “we gaan de kroeg in”.
Alles gesloten, zelfs een lunchroom (ze weten toch wel wat dat betekent?) had een bordje met ‘gesloten’.
Collega Gerard weet uiteindelijk in een small doorgangetje de enige open gelegenheid in De Lier te vinden:
Theetuin De Bongaard
“Theetuin” kreunde ik, maar sneller dan het geluid zie ik 2 bordjes aan de muur: Verlof A en Verlof B.
Waarschijnlijk weet niemand het te vinden die buiten De Lier woont want de aanwezigen vertegenwoordigen de lokale fine fleur.
Na een jonge jenever naar binnen geslagen te hebben begeven we ons weer op pad; het winterweer deert ons niet meer.
Veel geleerd van klimaatbeheersing en mega veel soorten tomaten aanschouwd en ondergaan.
Briljante (nog onbeantwoorde) vraag mijnerzijds: welk soort tomaat wordt in een Bloody Mary verwerkt.
Bar Hotel Babylon, donderdag om 23.25.
Met enige collega’s de week aan het doornemen onder het genot van een versnapering.
Ober komt aangesloft om het laatste rondje aan te kondigen.
Maarre….de bar sluit toch pas om middernacht?!
“Laatste rondje meneer, punt”.
“Oh”.
23.35 komen 5 Engelsen binnen, rechtstreeks van Schiphol.
“Can we have a few beers, please”.
“No, we’re closed”.
“Come on”.
“No, were closed”.
Namens het Nederlandse volk heb ik mijn verontschuldigingen aangeboden voor het gedrag van die hufter.
Terug in de KL605 overdacht ik dit alles, een geslaagde week, enige irritaties (staat daar “ritsen” op de weg? Of bedoelen ze nou “snijden”?), ga ik nu naar huis in Californie of verlaat ik m’n huis in Nederland?
Eigenlijk denk ik de mormoon onder de landenbewoners te zijn; heerlijk in Nederland, een beetje heerlijker in Californie.
We gooien ‘haar’ er nog maar een keertje uit:
Mary MacGregor – Torn Between Two Lovers
Overigens sluit ik af met een berichtje waar ik echt opgewonden van raakte:
Ja, ik spreek 3+ talen, joepie!
Mamy Blue
Een eeuw IBM
Laat ik nou in het jaar des Heeren 1987, om precies te zijn 6 mei, een column in de Automatisering Gids hebben geschreven over mijn (formidabele) concurrent IBM:
Geinig he?!
Ook nog even goed om te weten; hoe wordt er nu in het algemeen gedacht over de Wall Street en Bank hotemetoten die volgens velen de recessive over ons hebben afgeroepen:
Wederom het belonen van de schuldigen.
Bijna weer onderweg naar Californie, uitpuffend van een ongelofelijk intensief weekje. Zal hier uitbundig volgende week over verhalen.
Wens me een goede reis!
Ze vallen bij bosjes om!
Je kan je ook niet even omdraaien of er is er weer een tussenuit geknepen. Dacht ik dat na Coen Moulijn, Gerry Rafferty en Bobby Farrell we ‘t wel gehad zouden hebben, knijpt Gary Moore er tussenuit.
Van Thin Lizzy ben ik nooit zo’n grote fan geweest, maar z’n zang en gitaarspel in “I still got the blues” snijdt nog steeds door de ziel (soms letterlijk).
gary moore – still got the blues
Kippenvel!
Nu U dit leest, trouwe aanhanger, hang ik met de KL606 waarschijnlijk boven IJsland en verwacht rond 11.30 op Schiphol aan te komen voor een Economisch Evangelisch weekje Nederland. Onder het motto “Noord Amerika komt naar je toe deze winter” komen we onze zakelijke NL vrienden vertellen over “do’s & don’ts” van het zakendoen in de States en Canada, alsmede (on)mogelijkheden en cultuurverschillen. “I always get my sin” doet nog steeds opgeld!
Klaarblijkelijk beledig ik menig Nederlander wanneer ik beweer dat ze veelal restaurant Engels spreken. Ook al omdat als het op Engels lijkt we gewoon doorlullen. Voorbeeldje? Ik heb een vergenoegde zakenman wel eens horen zeggen dat ter afsluiting nog even een handtekening gezet diende te worden op de…..tromgeroffel……stippelline. Dat is nog eens een verengelsing. Hij bedoelde de ‘dots’ natuurlijk, wist het woord niet en sprak er luchtigjes overheen.
Maar; zijn we bereid om ons daar aan te passen waar wenselijk, dan zijn er ook resultaten te melden als de waterboxx van de Nederlandse uitvinder Pieter Hoff. Als ‘ Invention of the year 2010’ uitgeroepen door het toonaangevende magazine ‘Popular Science’. Hij liet de iPad zijn hielen zien.
Ik kan het niet genoeg zeggen: Go Dutch!
Niet normaal meer hoor…..
Dat weer. We konden practisch de hele week in overhemd buiten lopen tijdens schafttijd. Zodra de ambtenaren-fabrieksfluit ging, snelden we naar buiten om daar met volle teugen van te genieten.
En van het weekend dreigt het meer dan 20 graden (Celsius, ja) te worden.
Gedurende het postenoverleg (Miami, Chicago, New York, Washington, Den Haag en wullie) werd uitbundig gesproken over de ijzige koude en de sneeuwstorm, met name Washington (stroomuitval) en Chicago (auto’s vastgelopen in de sneeuwstorm) hadden het zwaar.
Cars wait to be hauled away as crews plow Lake Shore Drive. Credit: Chicago Tribune
Het was heerlijk om gedurende die fascinerende conversatie dromerig vanuit mijn kantoor te kijken naar een zon overgoten San Francisco, waar de laatste nachtwolken net wegtrokken.
Een van die leukste lezingen die ik de laatste tijd gaf was voor de klas van Juf Thessy en Meester Klaas Jan (KJ in de volksmond) afgelopen donderdag. Honkbal; en met name de Nederlandse inbreng. Duidelijk werd wel dat de San Francisco Giants, de regerende wereldkampioen, zware indruk hadden gemaakt op de leerlingetjes (5 – 9 jaar).
Met name mijn verhaal dat Nederland in Seoul, Olympische Spelen 1988, Taiwan versloeg en dat ik gewed had met toenmalig Taiwan Honkbalvoorzitter P.P. Tang, deed het goed. PP proestten ze.
Inzet: onze verhuizing van redelijk armoedige hotelkamers naar de luxe hotelkamers van de Taiwanezen, die onmiddelijk terug werden geroepen. Eerder al hadden we geconstateerd dat de pitcher waarschijnlijk de belangrijkste speler van een honkbal team is.
En wie won die wedstrijd voor Nederland?
Juist ja, Bart Volkerijk van Multi Function ADO, waar mijn honkbalverhaal begon in 1983.
En Multi Function Computers, waar mijn verhaal als ‘vrije jongen’ begon (1976).
Nadat knuppels, EK medaille 1987 en wat andere memorabilia van hand tot hand waren gegaan, nog even wat NL helden op rij gezet:
Onze eerste echte Nederlandse honkbal professional in Amerika, en nog wel bij het vermaarde Boston Red Sox, waar hij 1976 als pitcher debuteerde (in hetzelfde jaar werd Multi Function Computers opgericht!).
Hensley debuteerde in 1989 als left outfielder voor het waarschijnlijk beroemdste team: de New York Yankees. Ook speelde hij voor ons nationale team gedurende de Olympische Spelen van 2002. Waarschijnlijk wordt dit alles overschaduwd door het wereldkampioenschap van de San Francisco Giants, waar hij hitting coach is.
Bert Blyleven, zeer van Nederlandse afkomst, het Nederlandse team assisterend bij WBC 2009, waar Nederland liefst 2 maal Venezuela versloeg. ESPN maakte er een 5 minuten durende interview van met onze charmante en overtuigende ambassadeur Renee Bos-Jones onder het motto “Payroll of $60.000 beats Payroll of $60 million; twice!”. Bert werd dit jaar in de Baseball Hall of Fame gekozen; een ongelofelijke eer! Daar resideert hij same met o.a. Babe Ruth en Joe DiMaggio.
Nu even iets over real life helden; mijn stoere wederhelft Astrid wist naast haar drukke 911 ambulance werkzaamheden binnen 24 uur woensdag j.l. 2 baby’s te begeleiden bij hun komst op deze wereld! Dit alles terwijl zoon Kaj en ik lui (met Jack) naar de serie ‘24’ aan het kijken waren (sofa helden).
Just helped a baby girl into this world ! Doula is great!
Okay boys and girls, we gaan weer op pad vandaag met de machtige Diablo’s; eerst naar Davis (waar we vorige week van het veld geveegd werden (10.45), om vervolgens voetballes te gaan geven in Winters (14.00).
Oei, laten we even het weer controleren:
Dat ziet er wel redelijk uit; we kunnen de sneeuwkettingen thuislaten.
Oh ja, Asje en ik gaan zondagavond naar het concert van de Plain White T’s @ The Fillmore.
Dineetje vooraf, en dat alles terwijl de Superbowl wordt gespeeld (30 seconden commercial: $3 miljoen). Stoer toch?!
4:10
2:43
3:48
2:20
4:20
3:40
4:07
3:57